Münafıkların vasıfları

Kur'an- Kerim iman edenler, kafirler ve münafıklar ayırımına dikkat çeker ve bu üç gurubun vasıflarını gösterir. Kur'an'da konuyla ilgili pek çok ayet yer almaktadır. Öyle ki, her üç grubun adına ayrı ayrı sure de indirilmiştir. Kur'an'da Mü'min ve Mü'minun, Münafıkun ve Kafirun sureleri bulunmaktadır. Gerek bu surelerde gerekse diğer sureler içerisinde söz konusu gurupların vasıfları çok ince ayrıntılarıyla ele alınır, Hz. Peygamberin (a.s) ve mü'minlerin dikkatine sunulur.

Bunun sebebi, onların önce iman edip sonra inkâr etmeleridir. Artık onlar hiç anlamazlar. Onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider, konuşurlarsa sözlerini dinlersin. Onlar sanki elbise giydirilmiş kütüklerdir. Her gürültüyü kendi aleyhlerine sanırlar. Onlar düşmandır, onlardan sakın. Allah onları kahretsin. Nasıl olup da döndürülüyorlar? (Münafikûn 63/3-4, s. 554).

Onlara "Gelin, Allah'ın Peygamberi sizin için mağfiret dilesin " denildiği zaman başlarını çevirirler ve bundan sonra sen onların, büyüklük taslayarak uzaklaştıklarını görürsün.

İnsanlardan bir takımları vardır ki, inanmadıkları halde "Allah'a ve ahiret gününe inandık" derler. Çünkü onlar (kendi akıllarınca) güya Allah' ve mü'minleri aldatırlar. Halbuki onlar ancak kendilerini aldatırlar ve bunun farkında değillerdir. Onların kalblerinde nifak ve haset hastalığı vardır. Allah da onların bu hastalığını çoğaltmıştır. Söylemekte oldukları yalanları sebebiyle de onlar için elim bir azap vardır. (Bakara 2/8-10, s. 3).

Onlara; "Yeryüzünde fesat çıkarmayın" denildiği zaman, "Biz ancak ıslah edicileriz" derler. (Bakara 2/11, s. 3).

Onlara, "İnsanların iman ettikleri gibi siz de iman ediniz" denildiği vakit "Biz hiç, sefihlerin (akılsız ve ahmak kişilerin) iman ettikleri gibi iman eder miyiz?" derler. Biliniz ki, akılsız ve ahmak olanlar yalnızca onlar kendileridir, fakat bunu bilmezler (veya bilmezlikten gelirler.) Bu münafıklar mü'minlerle karşılaştıkları vakit" (Biz de) iman ettik" derler. Halbuki kendilerini saptıran şeytanları ile baş başa kaldıklarında ise "Biz sizinle beraberiz, biz ancak onlarla (mü'minlerle) alay ediyoruz" derler. (Bakara 2/13-14, s : 3).

Onların sadakalarının kabul edilmesini engelleyen, onların Allah ve Rasûlünü inkâr etmeleri, namaza ancak üşenerek gelmeleri ve istemeyerek sadaka vermelerinden başka bir şey değildir. (Tevbe 9/ 54 , s. 195).

'Yahut onların durumu, gökten sağnak halinde boşanan, içinde yoğun karanlıklar, gürültüler ve yıldırımlar bulunan yağmura tutulmuş kimselerin durumu gibidir. O kâfir ve münafıklar yıldırımlardan gelecek ölüm korkusuyla parmaklarını kulaklarına tıkarlar. Halbuki Allah, kâfirleri çepeçevre kuşatmıştır.

O esnada şimşek sanki gözlerini çıkaracakmış gibi çakar, onlar için etrafı aydınlatınca orada birazcık yürürler, karanlık, üzerlerine çökünce de oldukları yerde kalırlar. Allah dileseydi elbette onların kulaklarını sağır, gözlerini kör ederdi. Allah şüphesiz her şeye kâdirdir.' (Bakara 2/19-20, s. 4).

(Ey Muhammed!) Onların malları ve çocukları seni imrendirmesin. Çünkü Allah, bunlarla ancak dünyada onların azaplarını çoğaltmayı ve onların canlarının kâfir olarak güçlükle çıkmasını istiyor. (Tevbe 9/ 85, s. 200).

Kur'anda münafıklar için zikredilen vasıflar, inançta münafıklık olup, bunların kafirlerden daha tehlikeli oldukları ve cehennemde azaplarının daha şiddetli olacağı haber verilmiştir.

İnancında nifak olmadığı halde bunlardan başka bir de amelde münafık olanlar vardır ki, bunların en belirgin özelliklerini Hz. Peygamber şöyle saymıştır: Münafığın alameti üçtür.

1. Söz söylediği zaman yalan söyler 2. Söz verdiğinde sözünde durmaz 3. Emanete hiyanet eder. Bir başka hadiste belirtildiğine gore bir dördüncüsü daha vardır ki, o da biriyle düşmanlık yaptığında haddi aşmaktır. Bu hadiste ise şöyle denilmektedir:

'Kim de şu dört alamet bulunursa halis/katıksız münafık olur. Bu hasletlerden biri bulunan onları terketmedikçe münafıklıktan bir vasıf üzere bulunmuş olur: 1. Söz söylediğinde yalan söyler 2. Vaad ettiği zaman va'dinde durmaz 3. Emanet bırakıldığında onu zayi eder 4. Düşmanlık yaptığında haddi aşar.

Bazı hadislerde ise, tembellik yapıp sabah ve yatsı namazlarına cemaate ve camiye gitmemek de münafıklık alameti olarak sayılmıştır.