Ramazanı karşılarken

İnsanlık tarihine baktığımız zaman Din'in de kendisi kadar eski olduğunu görürüz. İlk insan Hz. Adem aynı zamanda peygamber olarak görevlendirilmiştir. Yani aklıyla baş başa bırakılmamıştır. Bu sebeple İslam alimleri Din terimini "akıl sahiplerini peygamberin getirdiklerini kabul etmeye davet eden ilahi bir kanundur" diye tanımlamışlardır. Yani insana verilen akıl peygamber ve vahiy ile desteklenmektedir. Dolayısıyla İslam'a göre Din'in kaynağı vahiydir. Bunun için yeryüzünde hiçbir zaman inançsız bir toplum olmamıştır. Zira Kur'an-ı Kerim'in ifadesiyle her topluma muhakkak bir peygamber gönderilmiştir.

Peygamberler gönderildikleri topluma Allah Teala'dan aldıkları mesajları bazen yazılı ve bazen de sözlü olarak ulaştırmışlardır. Yazılı olarak ulaştıranlardan kimine Kitap, kimine ise suhuf verilmiştir. Gerek yazılı ve gerekse sözlü mesajlarla peygamberler insaları Yaratıcı'nın yoluna davet etmişlerdir. Bu yola Kur'an-ı Kerim Sırat-ı Müstekıim demektedir. Yani dosdoğru yol, Allah'ın ni'met verdiği kimselerin yolu. Bunlar da peygamberler ve peygamberlerin varisleri alimler, Allah dostları olarak anlaşılmaktadır. Gazaba uğramışların ve azıp sapmışların yollarından uzak olmaları emredilmiş, ancak toplumlar zaman zaman Yaratıcı'nın yolundan saparak yanlış yollara da gitmişlerdir. Azıp sapanları yeniden sırat-ı müstakıim çizgisine çekmek için yeni peygamberler gönderilmiş, bu süreç içerisinde Hz. Muhammed (a.s)a kadar binlerce peygamber bu zincirin halkaları içerisinde yer almıştır. Sonuçta Hz. Muhammed (a.s.) hatemü'l-enbiya sıfatıyla peygamberlerin mührü ya da peygamberlik kapısının kapayıcısı olmuştur. Artık kıyamete kadar gelecek olan bütün insanlar onun getirdiği Kur'an'ın nuru ile aydınlanacaklardır.

Bütün peygamberler getirmiş oldukları mesajlarda toplumlarının manevi dünyalarını diri tutmak, onları kötülüklerden uzaklaştırmak, yaratılışlarındaki güzelliği muhafaza etmek, imtihan dünyasında olduklarını hatırlatmak ve benzeri amaçlarla gece gündüz çalışmışlardır. İnsanların bu ve benzeri noktalara ulaşabilmeleri için bazı vesilelere yani kendisini ayakta tutacak payandalara, destek kuvvetlere ihtiyacı bulunmaktadır. Vesilütü'n-necat gerekmektedir. Yani kurtuluş vesilelerine sarılmak insanoğlunu ayakta tutacak, sırat-ı müstakıim çizgisinde sabit kadem kılacaktır.

İşte İslami literatürde bu kurtuluş vesilelerinin genel adına "ibadet" denmektedir. Bunlar bütün inançlarda şu veya bu şekilde vardır. Toplumların kutsal zaman ve kutsal mekan anlayışları bu bağlamda değerlendirilmektedir. Yüce İslam Dini'nde de kutsal zaman ve mekan anlayışı son derece önemlidir ve Ramazan ayı da kutsal zaman deyince ilk akla gelenlerden birisidir. Bu ayın tamamının oruç tutularak geçirilmesi ve bunun insanın ömründe bir kere değil, yaşadığı müddetçe her ramazan ayında tekrarlanması, yukarıda bahsetmiş olduğumuz periyodik ruhi yenilenmeyi, her türlü kötülükten uzak kalabilmek için nefsi arzulara ket vurup ahsen-i takvim mertebesinde insanı muhafaza etmenin en güzel yollarından birisi olduğunu vurgulamamız gerekir. İleriki yazılarımızda konuyu detaylarına girerek anlatmaya devam edeceğiz.