Hacı Mustafa demeleri hoşuma gidiyor

İlk çıktığında bebeksi yüzü ve yumuşak güçlü sesiyle “Böyle romantik şarkılar hala var” dedirtti, Müziği ve efendiliği ile her yaş grubuna hitap eden bir hayran kitlesi oluşturdu. Ama bütün bunlara rağmen o ekranlara çıktığında çekingen tavrıyla dikkat çekti. Albümü çıkalı henüz yedi ay olmasına rağmen sanki yıllardır albüm yapıyormuş gibi olgun tavır sergiledi. Annesiyle hacca gitmesi onu Hacı Mustafa yaptı. Haliyle merak ediyorsunuz. “Bu nasıl oluyor?” diye… Meğer olabiliyormuş…

Ankara'da doğup büyüdüm. Çocukluğumdan beri hep müzikle ilgileniyorum. Enstrumanlara olan merakımı ailem hemen fark etmiş olacak ki beni müziğe yönlendirdi. Altı yaşımda bana bir keyboard aldılar. Sekiz yaşıma kadar klasik piyano eğitimi aldım.

Okulda arkadaşlarımla birlikte kurduğumuz orkestralar. Müziğe çok zaman ayırırdım. Sonra “Üniversite sınavına hazırlanmalıyım, derslerime yönelmeliyim” diye düşündüm.

Bilmiyorum. Fen bilimlerine karşı merakım da vardı. O yüzden bir süre ara vereyim dedim. Ama olmadı.

Müziği bırakmak için neler yapmadım ki! Ensturumanlarımı sattım, “Müzikle uğraşmayacağım” dedim üniversiteye başladım.

Ne yaptıysam karşıma çıktı. Sonra yeteneğimi kullanmam gerektiğinin farkına vardım. Eninde sonunda insanın içinde o yetenek varsa ortaya çıkıyor. Müzik her taraftan dışarıya attı kendini.

2003 senesinde Ozan Doğulu ile tanışıp Kenan Doğulu'nun albümünü yapmış olmam hayatımda büyük bir kırılmadır. Müzikal yaşantımla ilgili çok keskin virajlarım var. Kenan Doğulu albümünde profosyonel olarak düzenleme yapmak bana çok iyi kapılar açtı. 2004 yılının sonunda Sezen Aksu ile tanıştım.

Elbette öyleyim. Sezen Aksu, müzikle uğraşan herkesin yolunun kesişmesini istediği bir sanatçıdır. Ben kendimi bu açıdan şanslı görüyorum. Benim için önemli bir deneyim oldu. Kendisinden neler öğrenmedim ki? Şarkı söylemeyi bile ondan öğrendim. Onu çok iyi izledim.

Öyle bir sınırlamam yok. Albümde çok hızlı şarkılar da var. Bugüne kadar çektiğimiz klipler slov parçalardı. Diğer pop müzik yapanlar gibi hareketli şarkılar ağırlıklı değil, bu doğru. Bir şarkı her tempoda söylenir. Slov ya da hareketli şarkılar söyleyen olarak ayrılmamalı. Şarkılar da hayat gibi. Yeri geldiğinde hareketli, yeri geldiğinde dingin. Ben şu ana kadar hızlı bir parçayı ön plana çıkarmadım.

Dinleyicilerin beklentileri o yönde oldu. Aslında ben bütün şarkılarıma klip çekmek istiyorum. Albümü dinleyen kişiler yavaş olmadığını fark ediyorlar. Konserlere gelen dinleyiciler şaşırıyorlar.

Yüzde yüz kaldırıyor. Bunun bir tercih olduğunu düşünüyorum. Böyle bir kalıp yok. Bunlar tamamiyle önyargı. Ben de çok sosyal bir insanım ama diğerleriyle tercihlerim farklı. Çünkü herkes ne yapmak istiyorsa onu yapıyor. Yaklaşık yedi yıldır aranjörlük yapıyorum. Bildiğiniz gibi pek çok isimle çalışıyorum ve birlikte çok uzun saatler geçiriyoruz. Sektör bu tarz yargılardan çok uzak.

Evet, bu benim mesleğim.

Hiç değil. “Ben bir duruş sergilemeliyim”diye düşünmedim, bu kendiliğinden oldu. İçimde var olanı dışıma yansıtıyorum.

Tercihim bu yönde. Ben sadece bana sorulan sorulara cevap veriyorum.

Klişeler var. Müzik sektöründe daha önce hiç bulunmamış “Şöyledir böyledir” diyen insanlar var. “Şunu ya da bunu yapman lazım” diyen insan çok… Ama gerçekte bu kalıplar olsaydı piyasadaki sanatçıların çoğu olmazdı.

Bunun ben de farkındayım. Ama içimden gelen bu. Farklı biriymiş gibi röportaj vermek, kendimde olmayan şeyleri söylemek içimden gelmiyor. Şarkılarda da neysem oyum.

Bugünkü şartlarda kabul ediyor. İnancım, hacca gitmiş olmam, evli olmam yani hayatım bana ait. Ama biz merak ediyoruz, kişilerin nasıl yaşadığını, nasıl tercihlerde bulunduğunu… Bu defa da sınıflara ayırıyoruz. Sanki sadece bir kesime beste yapıyoruz gibi oluyor. Beğenilmem de birinci sebep yaşam şeklim değil, şarkıların gücü olmalı. Şarkı, söz, müzik düzenleyen olarak bir bütündür. Eğer dinleyicim besteyle ve yaptığım işle beni seviyorsa mutlu olurum.

Çünkü ben de merak ederdim sevdiğim sanatçının ne tarz giyindiğini, hangi burçta olduğunu. Bunları çok normal buluyorum. Bir sanatçı için detaylı bilgi edinmek isteyenler için bu çok güzel. O yüzden kendimle ilgili hiç birşeyi saklama gereği duymadım.

Bir gün aranjesini yaptığım Enbe Orkestrası'na konuk oldum. Enbe Orkestrası benim daha önce çalıştığım bir grup değildi. O gruba sadece düzenleme yapıyordum. Ajda Pekkan, Ferhat Göçer, Aslı Güngör gibi isimler yer alıyordu. O sanatçılardan biri olmamı teklif ettiler.

Çok ani oldu. Çünkü ben aranjörlük yapıyordum ve bunu hiç kurgulamamıştım.

Hayır. Yola çıkarken böyle bir düşünceye sahip olmasam bile şartlar neyi gösteriyorsa onu yapıyorum. Artık sahnenin üzerinde de şarkı söyleyen biri var. Ona göre hareket etmek zorundayım. Amatör ruhu korumaktan yanayım.

Ben profosyonel söylemleri ve tavırları sevmiyorum. Ne yaparsak yapalım amatör ruhu korumamız lazım. Orkestradaki arkadaşlarım yıllardır birlikte çalıştığımız kişiler. Önce herkes ben de dahil olmak üzere yadırgamıştı. Solist olduğumu daha yeni yeni kabul ediyorlar.

İşin arkası mutfağı demek. Yoğun olarak diğer projeler için çalışıyorsunuz. Bütünün bir parçasısınız. Siz bir ürün ortaya çıkartıyorsunuz. Şarkıyı söyleyen kişi de onu taşıyor. Aranjörlükte şarkıyı teslim ettiğiniz zaman işiniz biter. Solistlik bambaşka birşey. Çok uzun yıllar sahnede keyboard çaldım ama sahnenin ortasında yer alıp, odak olmak çok farklı.

Yoo. Öyle olsaydı sahnede şarkı söyleyemezdim.

Başarı tamamen karşı tarafın takdiridir. Kimse “Ben başarılıyım” diyemez. Başarı yaptığınız işin sonucudur. Ben albümün sesiyim sadece. Albümde sözü müziği bana ait bir şarkı yok. Yazabilseydim öyle sözler yazmayı çok isterdim. Kendi duyguma yakın bulduğum için o şarkıları söylüyorum. Burada pay sahibi olan çok insan var. “Bu işin şu kadarı bana ait” diye ölçemem. Albüm kapağında adı yazan ve şarkıları söyleyen kişiyim.

Onların takdiri olan birşeyi benim yorumlamam mümkün değil.

Benimle ilgili olan intibayı paylaşmışlardır. Dediğim gibi birlikte çok uzun saatler geçiriyoruz. Sezen Aksu'nun benim albümümde sekiz şarkısı var. Uzun yıllar stüdyoda birlikte çalıştık. Albümümde onun şarkılarının yer alması benim için bir gurur. Bu durum karşısında hiçbir şey söyleyemem. Çünkü “ben bu şarkıları söylemek istiyorum” gibi birşey de söylemedim ki!

Bu albümün prodüktörü olarak “Bu şarkı senin sesine yakışır demiştir” ve denemişizdir. Bizim dialoglarımız bu şekildedir. İki yıl sürdü. Onların söyledikleri ve bizim uyguladıklarımız iç içe. Bunlar için özel bir çaba sarf etmedim.

Uzun yıllar birlikte çalıştığımızdan olabilir. Bazı şeyleri görmüş ve sezmiş olabilir. Bu sorunun cevabı bende değil.

2003 yılında. Annem hacca çok gitmek istiyordu. Gidecek kimse olmadığı için “Birlikte gidelim” dedim. Herşey planlandığı şekilde oluyor ve devam ediyor. Müdahale etmeniz mümkün değil. Hayat zaten akıyor ve siz sadece seyirci kalıyorsunuz.

İnancımı içimde yaşayan biriyim. Bundan tabii ki de rahatsızlık duymuyorum. Toplum buna olumlu ya da olumsuz bakacak diye düşünmüyorum.

Kenan Doğulu'nun. Çünkü onlar bana “Hacı” diyorlardı. Beni yeni biriyle tanıştırırken bile öyle tanışıtırıyorlardı. Hala pek çok kişi bana öyle seslenir. Sadece lakap değil, gerçekliği de olduğu için hoşuma gidiyor.

Çünkü her kesimden insana şarkı söylüyorum. Her yerde ve herkese şarkı söylerim. Eğer sınırlama olacaksa biz neden müzik yapıyoruz. Aranjelerime baktığınızda kartonetlerde bile 'Hacı' yazar.

Bununla ilgisi olduğunu düşünmüyorum. Bunu içinde yaşayan herkes gösterme gereği duymayabilir. Önemli olan birşeyi neden yaptığınız.

Ben dinleyicisiyle çok barışık biriyim. Onlarla Twitter'da sohbet ederim. Dinleyici ile paralel bir gidişatımız var. Bu durum onların çok hoşuna gidiyor. Ben de onlara teşekkür ediyorum.

Ün bir özellik değil, sonradan kazanılan birşey. Onun gölgesinde kalmamak gerektiğine inanıyorum. Eğer bu artan bir şeyse bir gün azala da bilir. Bir gece de ünlü olan sanatçılar var. Dünyada ünle ilgili kitaplar yazılmış, sırları ve metodları da verilmiş. Kişilerin keşfedip fark etmesi, işi desteklemesi bana daha güzel geliyor. Ülkemizdeki çok önemli sanatçılar ürettikleriyle varlar. Benim de müziğin içinde aranjör olarak var olduğumdan beri 'ünlü' diye adlandırdığımız sanatçılarla çalışmalarım oldu.

Öyle değil ama bu konular hakkında bilgi sahibiyim. Altı yıl Sezen Aksu'ya sahnede keyboard çaldım. O eşlik etmenin getirdiği bir tecrübe var. Her çıktığımda en az bir şarkı söyleyen kadar heyecanlanıyordum. Hayatımda en çok sevdiğim sanatçıyla tanışma, çalışma ve eşlik etme fırsatım olmuş. Benim için çok özel bir durum. Şimdi şunu fark ediyorum; Bir noktada içinde bulunduğum sürecin hazırlayıcısı da o olmuş.

İlk defa bir albüm yapıp, bu sektörün diğer yüzü olan perde önüne çıksaydım bu kadar kolay olmayabilirdi. 1997 yılından beri bir şekilde sahnedeyim. Bayağı uzun bir zaman olmuş. Her aşamanın bana kattığı şeyler oldu.

Aynı sektör de olsa arasında farklar var. Birinde stüdyo içinde kendi koşullarıyla çalışıyorsunuz. Sahneye çıkıp bir albümde şarkı söylediğinizde kalemler değişiyor, artıyor. Bulunduğunuz mecraların sayısı artıyor. O zamana kadar dikkat etmediğiniz şeylere dikkat etmeniz gerekiyor.

Sahneye çıkana kadar sahne planlamasını, konser organizasyonlarının teferruatı olduğunu, hiç de göründüğü kadar kolay olmadığını şarkı söylemeye başlayınca idrak ettim.

Sokağa çıkarken artık daha fazla dikkat ediyorum. Ama kendimi kısıtlamıyorum. Ben yine gidip marketimden alışverişimi yapıyorum. Hayatımda değişiklik olmadı. Şarkı söylerken gereklilik neyse hepsini yerine getiriyorum.

“Ben şuraya aitim” dediğimde kendimi sınırlamış olurum. Bu müziğin evrenselliğine aykırı birşey.

Bu camiadaki adamların yaşayış şekilleri ve kendileri ile ilgili eleştiri cümleleri söylemem. Ama endüstri ile ilgili hoşuma gitmeyen şeyleri soruyorsanız cevaplayabilirim.

Elbette imaj çalışması yapıyoruz. Prodüktörlerle birlikte tercih edilen birşey. Giydiğiniz kıyafetlerde o şarkıların parçası gibi. Birbirinden ayrılmadığında çok iyi bir iş çıkıyor. Giydiğim takım elbiselerin bu şarkılara uygun kıyafetler olduğunu düşünüyorum.

Evet. Ama şu var “Mustafa sadece takım elbise mi giyer?” Böyle birşey yok. “Sadece yavaş şarkı söyler” böyle birşey yok. Önemli olan rahat etmek. Şu an ki şarkıların formatıyla uyum sağladığını düşünüyorum. Hiçbir zaman “Ben bunu neden giyiyorum” demedim. Her albümde yeni birşey denemek istemiyorum. Uzun bir süre bu piyasanın içinde olsam da bu benim ilk albümüm. Yolun çok başındayım. Pazar günü Kuruçeşme Arena'da konserim var. Solo olarak ilk performansım olacak.