İstanbul deyince, önce;

İstanbul'dan yüzlerce kilometre uzakta İstanbul'a dair kurduğum hayallerim gelir aklıma…

Okuduğum şiirlerden, gördüğüm filmlerden ne kaldıysa… Çamlıca tepesindeki fıstık çamlarının bedenlerinde cilveleşen iki sevgili, diyelim ki Hülya Koçyiğit Ediz Hun gelir…

Erguvanlar gelir aklıma, mimozalar, laleler, ulu çınarlar gelir… Kimsenin farkında olmadığı "ceviz ağacı gelir Gülhane Parkın'daki"… Geçmiş sonbaharları hüzünle hatırlayan "ihtiyarları Kanlıca'nın"… Üsküdar'ın eski mahalleleri... Sis içindeki Kandilli, Göksu, İstinye gelir aklıma ve sisin içindeki vapur düdükleri… Yahya Kemal gelir aklıma İstanbul deyince, Cihangir'deki gün batımı gelir, Tanpınar'ın "Huzur"u gelir… Eski ve yeninin, değerli ve değersizin tuhaf ve hüzünlü bir karışımla üst üste yığıldığı Bedesten gelir… Ve Bedesten'de cılız bir ampülle aydınlatılan yıpranmış bir gelinlik, artık yok olmuş hayallerden, aşklardan imandan ve küfürden arta kalan kırık bir yelpaze, şimdilerde yüksek paralara satılan ama döneminde ihmal edilmiş bir "hat" gelir aklıma İstanbul deyince… "Bu da geçer ya Hu" … "Mümtaz" gelir aklıma sanki kendimmişim gibi…

İbrahim Zarifoğlu gelir aklıma İstanbul deyince… Süleymaniye gelir, Koca Sinan… Kubbeler, minareler, mahyalar, şadırvanlar gelir ve Fatih Sultan Mehmet gelir aklıma, kırmızı bir gülle… Ve Eyüp Sultan'daki dua sesleri…

İstanbul deyince, sonra:

Bıyıkları yeni terlemiş delikanlılığım gelir aklıma…

Boğaz köprüsünden ilk geçişim gelir, şaşkın ve büyülenmiş… Emirgan'daki 40 metrakarelik ilk evim… Terasına abanmış kestane ağacının çiçeklerinin ardından görünen çeşmesi , çay bahçesi Emirgan'nın…

Boğazdan tiyatroya gidişlerim, gelişlerim…Boyacıköy, Bebek, Arnavutköy, Ortaköy… Balıklar gelir aklıma… Lüfer, çinekop, tekir, palamut ,her daim bereketli, alçakgönüllü hamsi, sofralarımızı terk eden nazlı uskumru ve barbunya …

Attila İlhan, Orhan Veli gelir aklıma İstanbul deyince… İstanbul orta yerindeki sinemalar, tiyatrolar gelir… Sahneye çıkan ilk müslüman Türk kızı bahtsız Afife Jale gelir… "Bir bahar akşamı" Afife'yi görüp, ona sevdalanan Selahattin Pınar, "Lüküs Hayat" gelir, Cemal Reşit Rey… Ertuğrul Muhsin, İ. Galip Arcan, Hazım, Dümbüllü gelir… Ortaoyunu gelir aklıma… Rumu,Yahudisi, Ermenisi, Lazı, Kürdü, Acemi, Rumelisi ile cümbür cemaat İstanbul gelir aklıma…

Beyoğlu gelir aklıma İstanbul denince… Balık Pazarı, Asmalımescit, Pera Palas ve Pera Palas'da kahvesini içerken, "vatanın bağrına hançerini dayamış" düşmanı nasıl alt edeceğini düşünen Musatafa Kemal Paşa gelir…

Namık Kemal, Halide Edip…Şeyh Galip gelir aklıma Galata Mevlevihanesi'nin oradan geçerken: Sultan III. Selim , Tanbur ve Suzidilara Ayini… Ve taht kavgaları gelir aklıma…Yıkılış gelir…

Hüzünlenirim… İstanbul deyince…

"Ay bir ser-i sinin olunca sularda"… Kız Kulesi'nde Ada açıklarında…

İstanbul deyince:

Asırlar dolaşmış bedeninde, bütün coğrafyaları, o coğrafyaların bütün kültürlerini barındıran bir cümbüş, bir senfoni gelir aklıma…

Dede Efendi ve Debussy…

Bir ihtişam…

Bir duygu…

Bir şiir…

"Nice revnaklı şehirler görünür dünyada

Lakin esrarlı güzellikleri sensin yaratan

Yaşamıştır derim en hoş ve uzun rüyada

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan"…