Köyümdeki huzuru İstanbul'da bulamadım

İstanbul'da doğduktan sonra Sapanca'nın bir köyüne yerleşen genç oyuncu Ergül Miray Şahin, oyunculuğa üniversitede konservatuar okuyarak başlamış. Bu zamana kadar hep aile dizilerinde rol alan Şahin bu kez TRT ekranlarında yayınlanan Sevda Kuşun Kanadında adlı dizide aile kızı Zeynep'i canlandırıyor. Kafkas kültürünün hakim olduğu ve herkesin kardeş içinde yaşadığı bir köyde büyüdüğünü söyleyen Şahin, İstanbul'a geldikten sonra hiçbir şeyin hayal ettiği gibi olmadığını dile getiriyor ve ekliyor: "Bizim köyde kimse birbirine karışmazdı, herkes kardeş gibiydi. Ben köyde masal gibi bir dünyada büyüdüm. Daha sonra İstanbul'a gelince dünyam değişti. Gerçekler tokat gibi yüzüme vurdu. Farklı karakterdeki insanların tutumu beni çok şaşırttı ve zamanla şehir hayatında kendimi unutmaya başladım. Köyümdeki huzuru İstanbul'da bulamadım." Biz de genç yaşında önemli işlere imza atan Şahin ile biraraya gelerek hikayesini kendisinden dinledik.

Sapanca'nın küçük bir köyünde büyüdüm. Daha çok Kafkas kültürünün hakim olduğu, kimsenin birbirine karışmadığı, kız ve erkeklerin bir arada kardeş gibi büyüdüğü bir ortamdı. Birlikte yaşamayı bilen insanlardık. Masal gibi bir dünyada büyüdüm ben. 18 yaşıma geldiğimde üniversite okumak için İstanbul'a geldim ve hayallerim yıkıldı.

Köyde çok huzurluydum. Kendimi dinliyordum, planlıydım. İstanbul'da da bunu bulacağımı sanıyordum ama düşündüğüm gibi olmadı. Olanaklarımın artacağını düşünmüştüm ama hayal kırıklığına uğradım. Gerçekler tokat gibi yüzüme çarptı. Bir erkekle yan yana olsam hemen yanlış anlamaya başladılar. Samimiyetin kaybolduğunu gördüm. Birbirinden farklı insan karakterinin olduğunu gördüm. Köyümde yakaladığım huzuru İstanbul'da bulamadım.

Benim hayatta en çok istediğim şey aslında yazar olmak. Sorumlulukları azalttığımda köyüme dönüp yazmaya başlamak istiyorum. Ben köy insanıyım. İstanbul'da mutlu olamıyorum. Yazılarımı da anca köyümde yazabileceğimi düşünüyorum. Köyümde oturup sürekli yazmak istiyorum. Kendimi ilerde yazarken görüyorum. İstanbul'un karmaşasında yazamam ben. Yazarken kendimi tamamladığımı fark ettim. Daha çok öykü yazmayı seviyorum. Sait Faik Abasıyanık hayranıyım. Okurken de yazarken de çok eğleniyorum.

Çocukluğumdan beri oyunculuğa karşı ilgim vardı. İstanbul'a gelince de konservatuara başladım. Öğrenciyken dizi oyunculuğu deneyimlerim oldu. Okulun ilk dönemlerinde yürütebileceğim işlerde çalışmaya başladım. Sahiplenebileceğim bir işim olsun istedim. Ben insana çok önem veriyorum. Hümanistim. Sağ-sol davasından önce insanlık daha önemli. Malzeme insandır her zaman. Bunu da aktarabileceğim bir işim olursa daha iyi olabileceğini düşündüm.

Tesettürlü karakterlerde oynadım ama o rollere açık ya da kapalı düşüncesiyle bakmadım. Kendi değerleri olan bir insan bakış açısıyla oynadım. Eğer ayrım yapsaydım şu an farklı bir oyunculuk anlayışım olurdu. Ben rolümü inandığım şekilde yansıtmaya çalışıyorum.

İdeolojik anlamda seyirciye karakterimin duygusunu hissettirmeye çalışıyorum. İnsanlığı ön plana çıkarmaya çalışıyorum. Benim için önemli olan insanlık. Karakterimin yaşadığı dönemin şarkılarını dinleyerek rollerime hazırlandım hep.

Tekrar tesettürlü bir karakteri oynarsam bunun üzerime yapışacağını düşünüyorum. Tesettürü böyle kullanmak istemiyorum. Daha titiz davranıyorum. Sanatçı olma arzusu güdüyorum ben. Belli bir görüşe ait olmak istemem. İnsanlığa ait olmak isterim. Belli bir grup benim düşüncelerimi benimsesin istemiyorum. Oyunculuğumun sadece insanlığa dokunmasını istiyorum.  Kendi karakterinizle canlandırdığınız rollerin örtüştüğü oluyor mu? Karakterimin zıttı olan rolleri oynamayı daha çok seviyorum. Bana büyük haz veriyor. Daha çok merak ediyorum.