Kıssadan Hisse

İbrahim'e Allah'ın elçileri müjdeyle geldiklerinde, "Selâm olsun!" dediler; o da, "Size de selâm olsun!" diye karşılık verdi ve sonra hemen onların önüne kızarmış bir buzağıyı getirip koymakta gecikmedi. Fakat ellerinin yemeğe gitmediğini görünce onların bu davranışı tuhafına gitti; onlardan yana içine bir korku düştü. Fakat onlar, "Korkma! Biz Lût kavmine gönderildik" dediler. Ve yanlarında ayaküstü bekleyen karısı, orada öyle sevinçle gülümsüyordu; işte bu haldeyken ona İshâk'ın ve İshâk'ın ardından da oğlu Yakub'un doğumunu müjdelediler. Bunun üzerine, "Vah bana! Ben yaşlı bir kadın, kocam da yaşlı bir adam iken, hâlâ çocuk mu doğuracağım? Doğrusu, yadırganacak bir şey bu!" dedi. "Allah'ın dilediğini gerçekleştirmesini mi yadırgıyorsun?" dediler... Böylece İbrahim'in korkusu geçtikten ve kendisine müjde verildikten sonra Lût kavmi hakkında Allah'a yakarmaya başladı. Çünkü İbrahim ince ruhlu, yumuşak başlı, çok içli, merhametli ve dönüp dönüp Rabbine yönelmek, O'na yakın olmak isteyen biriydi. Elçiler, "Ey İbrahim, vazgeç bu yakarıdan!" dediler, "Rabbinin hükmü bir kere gelmiş bulunuyor: artık onlara geri çevrilmez bir azap vaki olacak!" Allah'ın elçileri Lût'a geldiğinde, kendilerini koruyacak gücü olmadığını görerek onlar hesabına derin bir kaygı duydu ve "Zor bir gün, bu!" diye belirtti kaygısını. Ve çirkin arzularla eve doğru sürüklenen kavmi seğirterek ona geldiler; bunlar, daha önce de hep buna benzer çirkin işler işleyip durmuşlardı. Lût (a.s), "Kavmim! İşte kızlarım! Onlar erkeklerden daha uygun olur sizler için! Allah'tan korkun da konuklarıma saldırarak beni rüsvay etmeyin! Aranızda hiç mi aklı başında kimse yok?" dedi. Kavmi, "Sen de biliyorsun ki senin kızlarında gözümüz yok. Sen, aslında bizim neyin peşinde olduğumuzu çok iyi bilirsin!" dediler. "Keşke size karşı koyabilecek gücüm olsaydı!" diye hayıflandı, "ya da sırtımı dayayabileceğim sağlam bir dayanak!" Bunun üzerine elçiler dediler ki: "Ey Lût! Bak, biz senin Rabbinin elçileriyiz! Korkma, sana asla ilişemeyecekler! Artık, ailenle beraber gecenin bir vaktinde yola çık; aranızdan kimse arkasına bakmasın, karının dışında; çünkü bil ki, onların başına gelecek olan onun da başına gelecek. Onlar için belirlenmiş vakit tam da bu sabah; eh, sabah da zaten yaklaşmadı mı?" Ve böylece Allah'ın hükmü vaki olunca, Allah bu günahkâr şehirlerin altını üstüne getirdi... Üzerlerine birbiri ardından püskürtü halinde sert taşlar yağdırdı... (Hûd, 69-81)

İşte Allah'ın yolunda gidenlerin eriştikleri müjde! O'nun yolundan sapanların uğramış oldukları azap!