Kıssadan Hisse

İbrahim (a.s) babasına ve halkına, "Kendinizi bu kadar yürekten adadığınız bu heykeller nedir?" dediği zaman, "Biz atalarımızı bunlara tapar bulduk" diye cevap verdiler. İbrahim, "Doğrusu, siz de atalarınız da apaçık bir sapıklık içindeymişsiniz!" dedi. "Sen bu sözle karşımıza çıkarken tamamen ciddi misin, yoksa o şakacı insanlardan biri misin?" diye sordular. İbrahim, "Hayır! Ama sizin Rabbiniz göklerin ve yerin Rabbidir; yani, onları O yoktan var edip düzene sokmuştur: ve ben de bu gerçeğe tanıklık edenlerden biriyim!" dedi. Ve içinden, "Allah'a yemin olsun, siz arkanızı dönüp uzaklaşır uzaklaşmaz putlarınızı yere sereceğim!" diye ekledi. Ve en büyükleri dışında putların hepsini paramparça etti; belki dönüp bu olup biten için ona başvururlar diye. Dönüp de olanları görünce, "Kim yaptı bunu tanrılarımıza?" diye sordular... İçlerinden bazıları, "İbrahim denen bir gencin o tanrıları diline doladığını işitmiştik" dediler. Berikiler, "Onu insanların karşısına çıkarın, [aleyhine] tanıklık etsinler!" dediler. İbrahim getirilince, "Bunu tanrılarımıza sen mi yaptın, ey İbrahim?" diye sordular. İbrahim, "Bu işi, belli ki, şu yapmıştır, putların en irisi yani! Ama en iyisi, siz kendiniz onlara sorun; eğer konuşa biliyorlarsa!" dedi. Bunun üzerine birbirlerine dönüp, "Doğrusu, asıl zâlim olan sizlermişsiniz!" dediler. Ama çok geçmeden yine eski düşünce tarzlarına döndüler ve İbrahim'e, "Bu putların konuşamadıklarını kendin de pekâlâ biliyorsun!" dediler. İbrahim, "O halde, Allah'ı bırakıp da, size hiçbir şekilde ne yararı ne de zararı dokunmayan şeylere mi tapınıyorsunuz? Yazıklar olsun size de, Allah yerine tapınıp durduğunuz bütün bu nesnelere de! Hâlâ aklınızı kullanmayacak mısınız?" dedi. Bunun üzerine, "Eğer bir şey yapacaksanız, bari onu yakın da, böylece tanrılarınıza arka çıkmış olun!" dediler. Ne var ki Allah, "Ey ateş, serin ol, İbrahim'e dokunma!" dedi. Bu arada onlar İbrahim'e tuzak kurmaya çalıştılar; ama Allah onların bütün yapıp-ettiklerini boşa çıkardı... (Enbiyâ, 52-71)

İbrahim (a.s), halkının aklını kullanması için onlara yine mantıkî deliller sunuyor; ama onlar bunu düşünmek yerine İbrahim (a.s)'a tuzak kuruyorlar. Allah ise bütün peygamberlerine yardım ettiği gibi ona da ayardım ediyor, düşmanlarını ise zelil kılıyor.