Paylaşmak ve yardımlaşmak

Etrafımızda nice yoksul insanlar vardır. Bunlardan bir kısmı belki de akşam pazar dağıldıktan sonra kimseye görünmeden karınlarını doyurmak için dökülmüş sebze ve meyve artıklarını toplayan kimselerdir. Bu insanlar belki de giyecek ayakkabısı olmadığı için bir lastik veya karton parçasını bağlayıp yürümeye çalışanlardır. Bu kimseler belki de yiyecek yemeği, giyecek elbisesi olmayan biridir. Bu kardeşlerimiz belki yardım istemeye bile gücü kalmamış kimselerdir. Bu durumdaki insanların sayısı hiç de az değildir. Eğer gerçekten ciddi bir şekilde arayacak tetkik edecek olursak, böyle insanların hemen yanı başımızda bir mahalle ileride ve ya bir semt ötede yaşadığını fark ederiz.

Mü'min önce etrafını tanımalı, yapması gerekenleri düşünmeli, yardıma muhtaç olan kimseleri bulduğunda üzerinde düşen vazifeyi yerine getirmelidir. Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir düsturunu unutmamalıdır. Kazandığı ve harcadığı malında yetimlerin, yoksulların, gariplerin de hukukunu gözardı etmemelidir. Mal ve servet elbette helalinden kazanıldığı sürece dinimize göre kutsaldır. Fakat onu doğru ve uygun bir şekilde kullanmak ve harcamak da o kadar önemlidir. Zira kendimiz sahip olsak bile malımızda fakirlerin ve toplumun hakkı vardır.

Bir defasında Hz. Fatıma eşi Hz. Ali'nin getirdiği bir gerdanlığı takmıştı. Hz. Fatıma babası da görünce beğenir diye düşünerek Rasulullah'ın huzuruna gerdanlığıyla çıktı. Kızının boynunda bu gerdanlığı gören Hz. Peygamber, Ya Fatıma Muhammed'in kızı boynuna ateşten bir altın takmış denilmesini ister misin? Buyurdu. Hz. Fatıma derhal boynundan bu gerdanlığı çıkardı onu sattı ve yerine bir köle alarak onu hürriyetine kavuşturdu. Kadınlara helal olduğu halde Allah Rasulü topluma örnek olması gereken kızına bunu uygun görmemiştir. Ayrıca yönetici olan insanların ve onların ailesine mensup kişilerin daha titiz davranması gerekeceğini, hatta helal olan hususlardan bile bazen kaçınmasının daha uygun olacağını anlatmak istemiştir.

Toplumlarda her kesimden insan mevcuttur. Zenginlerimizin hemen yanı başında fakirlerimiz de yaşamaktadır. İnsanların her halini düşünmek yine yöneten insanların vazifesidir. Diğer taraftan mahlukat arasında iyilik yapılacağı zaman insana öncelik verilmelidir. Allah'ın mükerrem olarak yarattığı insanı düşünmek onun derdine deva olmak gücü yeten her insanın üzerine vazifedir. Ayrıca fakirlerin bulunması zenginler için birer nimettir. Onları sevindirmek, onların hayır duasını almak Rabbimizin en sevdiği ibadetlerdendir.

Rasulullah (a.s) devletin reisi, ordunun komutanı, müminlerin imamı Allah'ın sevgilisi kulu olduğu halde lüks ve rahat içinde yaşamayı arzu etmedi. Toplumundaki insanlar gibi yaşadı. Allah'ın Elçisi'nin bu husustaki düşünceleri ne kadar manidardır. Onun kendine özel sarayları, özel yemek menüleri, özel korumaları yoktu. O bazen aç bazen de tok olmak isterdi. Bir defasında Hz. Ömer (r.a), Rasulullah (a.s)'ın yanına girmişti. Üzerinde yattığı hasırın vücudunda bıraktığı izleri görünce: Sana yumuşak bir döşek yaptırsak Yâ Rasulallah! dedi. Bunun üzerine O; 'Dünyayı ben neyleyeyim, dünya bana ne gerek' buyurdu. Devamında, 'dünya neye benzer bilir misiniz? Hayat kervanı giderken bir yolcu istirahat etmek için bir ağaç gölgesinde nasıl konuklarsa biz de öyleyiz' dedi.

Hz. Peygamber beytülmâle gelen malı hemen fakirlere sarf ederdi. Hz. Aişe (r.a)'dan nakledilen bir rivayete göre: Peygamber ailesi koyun kestiler ve dağıttılar. Peygamberimiz (a.s.) ondan geriye ne kaldığını sordu. Bunun üzerine Hz. Aişe (r.a) ancak kürek kemiği kaldı, diğerlerini dağıttık dediğinde; 'şu halde kürek kemiğinden başka hepsi duruyor, hepsi bizim oldu' buyurdular.

Allah Rasulü, Ebû Bekir'in kızı Esma'ya şöyle demişti: 'Kesenin ağzını bağlama senin de rızkın bağlanır. İnfak et, sayma! Sana da sayı ile verilir. Kilere kapatma senin de rızkın kapanır. Nitekim Rasulullah (a.s), bu söylediklerinin gereği gibi yaşayarak cömertliğin ve yardımseverliğin en güzel örneklerini sundu.

Hayatta sahip olduğumuz nimetleri paylaşabilirsek bize ait olacaktır. Verebildiklerimiz bizimdir. Bir yoksulu, ihtiyaç sahibini sevindirmek, onun duasını alabilmek en değerli ibadetlerdendir. Yiyecek ve içecekleri evlerimizde depolamak, lüks ve israfa kaçmak, cimrilik yapmak doğru değildir. Dünya malı dünyada kalıyor. İmkânımız varken ihtiyaç sahiplerine hayır yapmak, elimizdeki nimetleri paylaşmak hem dünyamızı hem de ahiretimiz kazanmaya vesile olacaktır. Hayır ve hasenatta yarışmak ne kadar güzel bir duygudur. Ülkemizde ve dünyanın bir çok yerinde bizden yardım bekleyen nice kardeşlerimiz bulunmaktadır. Ramazan ayı bu hayırlar için en güzel fırsattır.