Ramazan'da İstanbul hanımları

İstanbul hanımları, Arap beldelerindeki hanımlardan, camilerde namaz kılmalarıyla ayrılırlar. Bu duruma ramazan dışında az rastlanır. Ramazanda ise artar, öyle ki kendilerine namaz kıldıran imamlardan ve öğleden sonra vaaz eden vaizlerden başka hiçbir erkeğin girmediği, onlara mahsus küçük camiler vardır. Namazlarını büyük camilerde kılan kadınlar da vardır. Bu sene camilerin arka kısmında, onları erkeklerden gizleyen ve özel kapılardan girilen bölmeler ihdas edildi. Hanımlar, yatsıdan yarım saat evvel ya da daha önceden tek tek veya topluca, anne, kızları ve komşu kadınlar, şal ve ipek çarşaflar örtünmüş olarak camilere giderken görülür. Kimileri de hırka ve manto giymiş olur.

Kadınların çoğu camilere giderken, bazıları da teravihi evlerinde kılarlar ki Mısır ve Suriye'de kadınların tercih ettiği de budur. Gördüğüm kadarıyla kadınların camilere gitmesi, kendilerine bir yücelik duygusu verdiği gibi, kocalarının nazarında da değerlerini artırıyor. Kadınlar Hz. Peygamber (a.s.) zamanında da teravihleri mescidde kılarlardır Birçok beldede Müslümanları, onları mescide göndermekten alıykoyan şey, sadece aşırı kıskançlık ve gidiş gelişlerinde süslerini açıp saçmalarıdır. Bu açıp saçılmadan da İstanbul kadınlarına büyük pay düşüyor.Sokaklarda salınarak yürüyen ve ellerinde salladıkları tesbihler olan kadınları zikretmek kafidir. Bu şekilde bu kadınlar, diğer süsleri ve ziynetlerinden daha fazla erkeklerin bakışlarını cezbetmekteler. Bana göre onlar, bu halleriyle kendilerine itiraz edenlere, Arap kadın şairin şu beytiyle cevap vermektedirler:

“Allah için heba edeceğim bir yanım yokken, zevk ve sefahet için vardır” (Ramazan Kitabı'ndan alıntıdır)