Üretim gücünü büyütmede gayrimenkul yatırım ortaklığı

Anadolu insanının geleceğe güvenle bakabilmesi için, iki alanda ciddi adımlar atması gerekir. Türk toplumunun dinamizmi bu alanlarda göstereceği başarıya bağlıdır.

Sözkonusu alanların başında, toplumun her türlü dayatmacılığın ötesine geçerek, ekonomik, siyasal ve kültürel bağlamda özgürleşmesi gelir.

İkinci alan da, ürün, hizmet ve bilgi üretim gücünü büyüterek, veren el olmasını öğrenmedir. Bu iki alan bir madeni paranın iki yüzü gibi, birbirinden ayrılmaz.

Türkiye ne yeterince üretim gücünü büyüterek, Batı ülkeleri seviyesine çıkabiliyor. Ne de vatandaşının temel hak ve özgürlüklerini uluslararası standartlara yükseltebiliyor.

Anadolu insani, holdingleriyle birlikte gayrımenkul yatırım ortaklıkları kurarak, kaynaklarını üretim gücünü artırma yönünde seferber etmenin yollarını bulmalıdır.

GYO''ları Avrupa ve Amerika''da geniş uygulama alanı bulmuş, yatırım ve finansman şirketlerinin başında geliyor.

Türkiye''de GYO''larının ilk ve basit uygulaması Özal''ın köprü senetleridir. Özal, devletin kurup işlettiği köprülerin bir kısmını topluma açarak, gelirleri tasarruf sahipleriyle paylaşma yanında, yeni yatırımlar içinde kaynak sağlamıştı.

GYO''larıyla, hazine arazilerini özelleştirilmesi, gecekondu mahallelerinin yenileştirilmesi, yeni yerleşim alanlarının kurulması, büyük alışveriş merkezlerinin yapılması ve arsa değer artışlarının geniş kitlelere yansıtılması, kolaylıkla sağlanabilir.

Anadolu''da evin önemini vurgulamak için, "Dünyada mekan, ahirette iman" denilir. Mesken sorununu çözemeyen toplumlar, sosyal patlamaların ve ahlaki çözülmelerin önüne geçemezler.

Anadolu holdingleri, gayrimenkullerden oluşan portföyler oluşturarak, toplumun tasarruflarını ekonomiye kazandırmakla kalmazlar, Türkiye''nin üretim güçsüzlüğünü de büyük ölçüde gidermiş olurlar.

GYO''ların Türkiye''de beş on yıllık bir geçmişi var.

Anadolu insanı, GYO''larıyla kaynaklarını seferber etmesini öğrenemezse, kamu kurum ve kuruluşlarındaki dayatmacıların baskısını da kıramaz.

Üretim gücünü geliştiremeyen ülkeler, yönetimlerini de geliştiremezler.

Türkiye gibi, üretim gücü düşük bir ülkenin, demokrasisinin kalitesi de düşük olur.

Üretim güçsüzlüğünü gideremeyen ülkelerde, egemenlik kayıtsız şartsız milletin değil, dayatmacıların olur.