Sezai Karakoç’u okumaya nereden başlamalı?

Külliyat sahibi büyük yazarlarla ilk merhabayı yanlış kitabını okuyarak yaptığı için ikinci kitaba geçme ihtiyacı hissetmeden elveda diyen pek çok mahrum insan vardır. İmam Gazali’ye Tehafüt’ül Felâsife ile Necip Fazıl’a İdeolocya Örgüsü ile, Cemil Meriç’e Kırk Ambar ile, İsmet Özel’e Üç Mesele ile, Sezai Karakoç’a İslam Toplumunun Ekonomik Strüktürü ile başlayıp arkasını getirebilmek zordur. Keşke elimizde bir kılavuz olsa.

Küçük kızım Sezai Bey’i okumaya nereden başlayayım diye sorduğunda aklıma Yitik Cennet ve Samanyolunda Ziyafet gelse de Hatıralar ile başlamasını tavsiye ettim. Neden öyle yaptım? Sanırım Sezai Bey merhumu önce biraz tanıyıp sevmesini istedim. Böyledir zira, seversen merak eder tanımaya çalışırsın, muteber bir zat ise tanıdıkça zaten daha çok seversin. Bir büyüğümüze evlatların anne ve babasına pek benzemediğinden, ayrı dünyaların insanları olduğundan şikayet edilince “Çocuklarınız sizi sevsin. Sizi severlerse sevdiklerinizi de severler, kıymet verdiklerinize kıymet verirler!” buyurmuşlardı. ‘Aşk gelicek cümle noksan tamam olur’ diyor ya Bizim Yunus, sevmek her hususta pek mühim.

Sadeddin Acar Bey dostumuzun yeni bir kitabı çıktı: Derdini Büyüten Derdiyle Büyüyen Üstad Sezai Karakoç. Hayırlı olsun, okuru bol olsun, okuyana tesiri olsun. Kitabı görünce sevinçle yazarını arayıp programa davet ettim. Kırmadı geldi sağolsun ve Sezai Bey’den bahisle öyle bir şey anlattı ki, Üstad’ı okumaya kitaplarından önce buradan başlanmalı dedim kendi kendime.

Sezai Bey merhum, Ezan-ı Muhammedî okunmaya başlayınca ne iş yapıyor olursa olsun bırakır, huşû ile ilahî çağrıya kulak kesilir ve daha müezzin efendi ‘Lâ ilâhe İllallah’ demeden seccadeyi sermiş olurmuş. Muhteşem değil mi? Şiirinden ve tefekküründen önce tevazu, istiğnâ, istikamet ve mahviyet içre şahsiyetine hayran oluşumuz boşuna değilmiş meğer.

Bir insanın imanının kıvamı ve kulluğunun kalibresinin anlaşılması hususunda en önemli mihenk namaz hassasiyetidir. Yanlış anlaşılmasın başkasını tartalım diye değil bu ölçü, kendimizi aynasında seyredip de kaç gram çektiğimizi anlayalım diye. Ezan okunurken cümle işlere ara verip seccadeyi sermekle kendine dünyaya aslında ne için geldiğini hatırlatıyorsun. Senin için asıl ne fürû ne, onu ispat ediyorsun. Hep acele, hep önemli, hep yetişilmesi gereken yerler ve işlerle boğuşurken şip-şak aradan çıkarıverilecek bir amel değil dinin direği.

İmkanım olsa Sezai Bey okumaya nereden başlayayım diye sorana derim ki: Kırk gün boyunca kulağın ezanda olacak, minareden yükselen sadayı duyar duymaz sereceksin seccadeyi ve namazını kılacaksın. Kırkıncı gün dolduğunda kıldığın son namazın tesbihatını bitirip Yasin, Mülk ve Nebe surelerini okuyacaksın, ardından on birer Felak ve Nas sûresi, peşinden üç İhlas ve bir Fatiha okuyup Sezai Bey merhumun ruhuna hediye edeceksin peşinden oturacaksın kitabın başına. Sezai Karakoç böyle okunur!

Dostlar iç çekerek, biraz da gıpta ile serzeniş ve niyazda bulunuyorlar bazen: Ne güzel insanlarla dostluğunuz var, onlarla beraber vakit geçirebilmeyi biz de çok isterdik. İnsan sevdiği güzel gönüllerle, iki çift kelam etmek, bir dualarını almak, ellerini öpmek istiyor elbet. Ama nasip bu işler. Sezai Bey’i görmek de bendenize nasip olmadı. Sadettin Beyle birlikte gidecektik, bir seyahat sebebiyle ihmal ettim, aklıma yanayım. Zahiren bir araya gelme imkanımız olmayan sevdiklerimiz, kıymetlilerimiz, azizlerimiz var. Ya uzak mesafedeler, ya imkan yok yahut irtihal-i dâr-ı bekâ eylediler, Rabbim rahmet eylesin. İmkan yok, fırsat elden kaçtı, ne yapsak?

Tanışmak, bir bardak çayı beraber yudumlamak, elini öpmek, cemalini görmek, duasını almak değildir sadece. Hatta bu tanışmak bile değildir. Kitaplarını okumak, halleriyle hallenmek, güzel hasletlerine mutabaat etmek, dertleriyle dertlenmek, nasihatlerine kulak vermek, sevdiklerini sevmek; budur asıl tanışmak dediğin. Bunun için de herkesin imkanı var. Gece uyumadan evvel Yunus Divanından bir şiir okuyan Taptuk Emre’nin dizleri dibinde sabahlamış gibi olur. Necip Fazıl okumaya O ve Ben’le başlayan Seyyid Abdulhakîm Arvâsi Hazretlerinin de kutlu nazarına muhatap olmuş saadetlilerden birisi gibidir. Cahit Abi’nin Bir Değirmendir Bu Dünya’sını okuyup, Erdem Abiden birkaç şiir ezberleyen kişi Fethi Ağabeyli Semaver sohbetlerinin müdavimlerinden oluverir bir anda. Say sayabildiğin kadar, bitmez ki.

Fırsat eldedir, kaçmamıştır, sen yeter ki ganimet bil.

Sezai Bey’e bir fatiha ricası ile…