Ağaçların sonsuz şarkısı...

Ağaçların şarkısını babamızdan öğrendim. Kuşları anne gibi dalları arasında saklayan ağaçları babamızdan bildik. Rüzgârın ağaç dallarını bir o yana, bir bu yana sallayıp durması da kuşlardanmış. Kuşlar, kanat çırptıkça oluşurmuş rüzgâr.

Her ağacı bilirdi babamız. Bir bakışta anlardı ağacın şarkısını. O şarkının neler söylediğini, şarkının içinden neler geçtiğini şıp diye çözerdi.

“Ceviz ağacı bu” derdi. “Çok sever çocukları. Yemişlerini yesinler, dallarına salıncaklar kurup kelebekler gibi uçsunlar diye, gökyüzüne kadar uzatır dallarını. Bu ağacın cevizleri çok lezzetli olur. Kokuludur yeşil yaprakları.”

Sonra bana ve kardeşim Ayşe'ye bakarak göz kırpardı: “Sizi az mı salladım bu ağaçta?”

“Ama” diye itiraz ederdi Ayşe her defasında, “Abim Sinan'ı daha çok salladın, çünkü o benden iki yaş büyük ne de olsa?”

Nerede bir ağaç görse gözleri ışıldar ve dokunurdu ona. Elleriyle tanıdık bir dosta sarılıyormuşçasına tutardı ağacı. Ağacın kendisine sonuna kadar kucak açtığını söylerdi sonra.

Babamız ağaç için toprak gibiydi.

Kiraz ağacını anlatmakla bitiremem size” derdi; aşağıya sarkan kirazlardan birkaçını kopararak. “Kirazın kırmızısı, en sevdiğim kırmızıdır. Çocukluk en güzel kiraz ağacından başlar.”

Ağaçların derin mırıltısını en çok çam ağaçlarında işittiğini söylerdi. Kışın yağan beyaz kara yakışan en güzel şeyin yeşil çam ağaçları olduğunu, kış mevsiminin çamların yeşiliyle soluklandığını düşünürdü.

Ağaçları babamız sevdirdi; bana ve kardeşim Ayşe'ye. Ağacın, dalı ile gürleyip; ağacın ağaç içinde büyüyeceğini öğrendik. Ağaçsız büyüyen bir insanda sevgiden eser olmayacağını öğrendik sonra.

Kuşlar dal değiştirdikçe şarkı notalarının da değiştiğini hissettik zamanla. Kuşlar ağacın yükseklerine yaklaştıkça gökyüzünede yaklaşıyorlardı. Artan sonsuz sessizliği kavradım buradan. Sessizlik içerisinde dalgalanan büyük şarkıya ulaştık.

“Ağaç ağız, balta dil oldukça dünyanın sonu yakındır. Ağacın yemişini ye ama kabuğunu soyma” derdi babamız. O zamanlar mevsim kıştı. Nasıl da yağıyordu kar!

Bahar geldiğinde kuşlar gibi sevinirdik. Hemen eline ağaç fidanlarını, kazma ve küreğini alır; bizi de peşine takarak dere-tepe gezdirirdi. Dünyayı yeşile boyayacaktık sanki. Sabahtan akşama kadar toprağı eşeler, fidanları özenle dikerdik. Yüzündeki çocuksu gülümsemeyle, “Ağacın ucuna yel değer, güzel kişiye söz değer” derdi.

“Biraz sonra kıyametin kopacağını bilseniz bile, elinizdeki fidanı dikiniz” hadisini defalarca hatırlatırdı. Gözlerine yaşlar birikirdi o zaman. Fidanın ilk suyunu gözyaşlarıyla verirdi adeta.

Bir ağaçtı dünya; zamanı geldiğinde sökülecekti. Babamız gibi...

Bir kuş yaprak yapraktı, babamız öldüğünde...

Üç sayılık atışlarıyla kendine 'Basketbolun dahi çocuğu' dedirten 10 yaşındaki Berk Uğurlu gözünü NBA'in gözde oyuncusu Kobe Bryant'ın kırdığı rekorlara dikmiş

Basketbolun dahi çocuğu olarak nitelenen 10 yaşındaki Berk Uğurlu, son saniyelerde attığı inanılmaz bir üçlük atışla takımına maç kazandırarak Türkiye Küçük Erkekler Basketbol Şampiyonası'na damgasını vurdu. Hedefi birkaç yıl içinde NBA'e seçilerek Kobe Byrant'ın 18 yaşında Los Angeles Lakers'ta oynayarak kırdığı rekoru geride bırakmak olan Berk için Beşiktaş ve Fenerbahçe kulüpleri de şu anda transfer yarışına girmiş durumda.

2.5 yaşında başladığı basketbola yedi yılda 10 madalya ve 4 kupa sığdıran 'Üçlük uzmanı' Berk'in annesi İrem Uğurlu ise oğlunu 2.5 yaşındayken Fenerbahçe'ye götürdüklerinde çok küçük olduğu için alamayacaklarını söylediklerini, ancak izlediklerinde Berk'in hızına inanamayıp hemen kabul ettiklerini anlatıyor. “Geleceğin İbrahim Kutluay'ı” diye nitelenen 1.56 boyundaki Berk ünlü basketbolcu Kutluay dışında Hidayet Türkoğlu ve Engin Aksüt'ü kendine örnek alıyormuş. “Elimden topu kimse kapamaz” diyen Berk'in amacı, Kobe Bryant gibi olabilmek...

40 geceye 40 masal

Yazarı: Yavuz Bahadıroğlu

Nesil Yayınları

Bu kitabı alan güzel ve akıllı çocuk! Padişahın uçan bulut hazırlattığı şanslı kişilerden biri de sensin. Hadi öyleyse bin bulutuna ve tanış 40 gecenin yaşandığı diyarımızdaki masal kahramanlarımızla…

Bir ülkede genel bir af ilan edilmiş ve 'Herkesin cezası yarıya inilecek denilmiş. Tabii bütün mahkumlar buna çok sevinmiş. Ancak mahkumlardan biri bu haberi hiç sevinememiş, çünkü onun hapis cezası ömür boyu hapismiş. Hukukçular da adamın ne kadar yaşayacağını bilmediklerinden adamın cezasını nasıl yarıya düşüreceklerine bir türlü karar veremiyorlarmış. Günlerce süren tartışmalar bir sonuca ulaşmamış. Sonunda ülkenin en yaşlı ve bilge insanına danışmaya karar vermişler. Bilge kişi onlara son derece basit bir formül söylemiş ve meseleyi anında çözmüş. Sizce bilge kişi ne öneride bulunmuş?

Sevgili Çocuklar! Bu sayfada sizin çalışmalarınıza da yer vermek istiyoruz. Resim, şiir, hikaye gibi çalışmalarınızın yanı sıra çektiğiniz fotoğrafları bir zarfa koyarak Yeni Şafak Pazar, Yeni Doğan Mahallesi Kızılay Sok. No:39 Bayrampaşa / İstanbul adresine ya da elektronik posta ile pazar@yenisafak.com.tr adresine gönderebilirsiniz.