Akıl Hastanesindeki Ressam

Resim yaparken gözlerinin önündekini olduğu gibi çizmekten daha çok renklerle oynamayı seven, hatta boya aşkıyla kimi zaman boyasını yemeğine sıkıp yiyen, çok ama çok ünlü, bu büyük ressam kim acaba?

Kendi ağzından dinleyip bulmaya çalışalım…

Ben 30 Mart 1853'de Hollanda'da, Brenda'nın güneyindeki Groot-Zundert köyünde doğdum. Babam yoksul bir köy papazı, annem Cornelia ise bir çiftçi kızıydı. Elizabeth, Anna ve Wil adında 3 kız ve Cor ve Theo adında 2 erkek kardeşim daha vardı.

Sakin bir çocuktum, öyle ki yaramazlık adına yaptığım neredeyse hiçbir şey yoktu. En çok sevdiğim şey saatlerce doğada yürümek ve gördüğüm her şeyi en ince ayrıntısına kadar incelemekti. Biraz büyüyünceye kadar köydeki hayatım böyle devam etti. 16 yaşında önce La Hayde, sonra Brüksel, üç yıl sonra da Paris'te Goupil Galerilerinin satış memuru olarak çalıştım. Büyümeye başlamıştım.

Kardeşim Theo ile de bu yıllarda mektuplaşmaya başladık ve daha sonra hiç ara vermeden hep mektuplaştık. Hayatımın özeti şeklinde olan bu mektupların benim için çok önemli yeri vardır. Her gün aynı şekilde geçen iş hayatımı ve yaşadıklarımı sık sık kardeşime yazardım. Zorda kaldığım her an hatta ilerleyen yaşlarımda parasızlıktan aç kaldığım anlarda bile ondan bu mektuplarla yardım isteyecektim.

Yavaş yavaş sıkılmaya başladığım iş hayatımdan kurtulup ne yapacağımı uzun uzun düşündüğüm günlerden bir gün, bir anda rahip olmaya karar verdim. Kendimce iyi bir din adamı olabilecek bilgim vardı, istersem gayet iyi bir rahip olabilirdim; ama maalesef öyle olmadı ve ben rahiplik sınavlarını geçemedim. Olsun, hayat bir şekilde devam ediyordu, ben de bir köyde papaz olmaya karar verdim ve tıpkı babam gibi ben de artık bir papazdım… Bundan sonraki hayatın tamamını oluşturacak olan resimle işte bu yıllarda tanıştım. Yaşadığım köyde bir sürü madenci ile tanıştım. Onların yüzüne baktığım an inanılmaz bir istekle yüzlerini çiziyordum. Hayatımda başka bir seyir işte bu anda başladı ve resim dersleri almak için artık ressamların peşine düşer oldum. Anatomi ve perspektif derslerine başladım ve ressam olma yolunda ilerliyordum. Din adamlığını bırakıp ressamlığı seçmem, babamla aramın açılmasına neden oldu. O benim resimle uğraşmamı hiç istemiyordu. Ama bunlar resim yapma arzuma engel olamadı, resim yaparken, kendimi başka bir âlemde hissediyor, boyayı paletin üzerine değil, doğrudan tüpten tuval üstüne sıkıyor ve parmaklarımla eziyordum. Bazen de boyayı yiyor ya da yemeğimin içine sıkıyordum. Bu çok farklı geliyordu bana.

Mutluydum ama parasızlık peşimi hiç bırakmıyordu. Bir de çocukluğumda olduğu gibi hala insanlardan uzak ve yapayalnızdım…

Babası 1886 Ocak'ında ölünce Anvers'e giderek Anvers Akademisi'nde çalışmaya başladı. İki ay sonra da Paris'e kardeşi Theo'nun yanına gitti. Her türlü ihtiyacını ve resim malzemelerinin parasını Theo karşılıyordu. Kardeşinin yardımıyla Paris'te, Pissarro, Degas, Toulosse-Loutrec ve Gauguin gibi ünlü ressamlarla tanışmaya başladı. Batının sanat merkezindeydi ve bunu sonuna kadar değerlendirmeye çalışıyordu ama diğer ressamlar gibi bu çevrede yetişmemişti, acı yaşantılardan, beceriksiz insanların arasından kopup gelmişti. Kurallara itaat etmeyi değil, hayatta kalma savaşının en vahşicesini öğrenmişti. İçindeki duyguların işlenmemiş saf halde ortaya çıkışları, insanları tedirgin ediyor ve ondan uzaklaşmalarına neden oluyordu. İnsanlarla olan ilişkisinde hep hayal kırıklığına uğrayan Van Gogh, içindeki coşkun insan sevgisini ve merhametini kelimelerle değil, boyalarla anlatmak zorundaydı.

Paris'te canlı renkleri, sinirli ve kıvrak çizgileriyle, iki yüzü aşkın tablo yaptı.

Zaman zaman sinir krizleri geçiren ressam, bir gece atölyesinde kendi kulağına zarar verdi. Bu olay üzerine Theo, onu iki haftalığına Arles Hastanesi'ne yatırdı. 1890 başında evine dönerek kendi kesik kulaklı portresini yaptıysa da, kısa süre sonra yine hayaller görmeye başladı ve aynı hastaneye kaldırıldı. İki ay sonra da kendi isteği ile kıl hastanesine yattı. Bu dönemi sanatı için oldukça verimli oldu. Resim tarihinin en önemli isimlerinden birisi olan bu ressamın ölümü de maalesef kendi elinden oldu..

37 yaşında ölen Van Gogh'un sanatı, çağdaş resim anlayışının yaratılmasında çok önemli bir rol oynamıştır.

Mekan: Abdi İpekçi Spor Salonu

Zaman :19 Şubat – 4 Mart, 2011

Yaş Grubu: 5+

Gösteri sanatlarında yepyeni bir boyut açan Kanadalı dünyaca ünlü topluluk Cirque Du Soleil'un en köklü gösterilerinden Saltimbanco, Akbank'ın ana sponsorluğu ve Lovells Çikolata sponsorluğu ile ilk kez Türkiye'de. 19 Şubat – 4 Mart tarihleri arasında Abdi İpekçi Arena'da sahne almaya başlayan Cirque Du Soleil topluluğu, asla kaçırılmaması gereken görselliğiyle akrobasi ve teatral performansın doruğa çıktığı, bir şehir masalını konu eden muhteşem Saltimbanco gösterisiyle nefesleri kesiyor.

Son Gün: 17 Mart 2011

Telefon: (212) 352 52 23

Web: http://www.partipaketi.com

Yaş Grubu: Tüm hayalperestlere açık! En güzel parti hayalini siz kurun, "Hayalimdeki Parti" yarışmasında birinci olun. Parti setiniz evinize gelsin, hayaliniz gerçekleşsin! Parti Paket'nin 5. doğum günü şerefine... Katılmak için yapmanız gereken tek şey www.partipaketi.com 'a üye olmak ve hayalinizi yazmak... Herkese açık yarışmada "en güzel hayal" seçilenler, hayallerini gerçekleştirecekleri birer parti paketi kazanacak. Ayrıca tüm hayalperestlere Parti Paketi'nden 1 yıl geçerli %10 indirim var.