Antibiyotikler aşıdan daha zararlı

Dr. Bülent Erkurt bir tıp doktoru. Üroloji mütehassısı. Doğal olarak 'domuz gribi' ya da H1N1 hastalığı onun uzmanlık alanına girmiyor. Ancak onu sayfamıza konuk etmemizin önemli bir sebebi var: Yedi yaşındaki oğlu Uygar 'H1N1' de denen domuz gribi hastalığına ilk yakalanan ve gördüğü tedavi sonucu bu hastalıktan bütünüyle kurtulanlardan.... Doktorlar da, aileleri de hasta olur elbette, ancak ikisi de doktor olan anne-babanın küçük Uygar'ın 'domuz gribi' hastalığına yakalandığını anladıkları andan itibaren yaşadıkları hepimiz için göz açıcı. Erken teşhis, uzman doktorlar gözetiminde tedavi sayesinde, hastalığını geride bıraktı Uygar, bugün hayatını eskisi gibi sürdürebiliyor. Medipol Koşuyolu Hastanesi'nde görev yapan Erkurt ile domuz gribini ve yaşadıkları 'dramatik' deneyimi konuştuk.

Pazartesi günü akşamı hafif bir kırgınlık, kayda alınmayacak derecede ateş hissettik. Aynı akşam 39,5'lara kadar kuru bir ateşle seyretti. Kuru ateşten kastımız, burnu akmadan, öksürmeden, vücudun herhangi bir yerinde ateş dışında bir belirti yoktu.

Salı sabahı ise akciğer enfeksiyonu olabileceğine dair bulgular edindik. Uygar'ın annesi de radyolog doktor. Bunun bir zatürre olabileceğini hemen anladık ve doktora götürdük. Kan tahlilleri yapıldı, akciğer filmine bakıldı. Burada viral zatürree olduğu anlaşıldı. Oğlum ilklerden olduğu için kimsenin H1N1 deneyimi yoktu. Oğlum Türkiye'deki ilk yoğun bakıma giren çocuktur. Benim çevremin genişliğine, profesör dostlarımızın ilgilenmesine rağmen hastalığın teşhisi 4. günü buldu. Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı Recep Öztürk domuz gribinden şüphelince hastalık ortaya çıktı.

Tam tedavisine geçilmek üzereyken yoğun bakıma alındı, oksijen verildi ve iki gün kaldı.

Ben 46 yaşındayım ve yaklaşık 15 yıldır bu işi yapıyorum. Onlarca hastama iyi haber de verdim, kötü haber de... Ama kendimi bu kadar çaresiz hissettiğimi, hiç bu kadar dizlerimin çözüldüğünü, hiç bu kadar ağladığımı hatırlamıyorum. Şu an sizinle konuşurken bile gözlerim dolu dolu oluyor. Doktor önlüğümü çıkartıp sadece baba önlüğümün kaldığını gördüm. Çaresizsin. Bu hastalıktan yoğun bakıma düşenlerin başka ülkelerde yüzde 44 ölüm oranı var. Bunu bile bile çocuğunuzu yoğun bakıma veriyorsunuz. O günü hayatım boyunca unutamam. Bu işin ne kadar travmatik olabileceğini doktor gözüyle değil baba gözüyle gördüğüm için bunları söyleyebiliyorum ve bu yüzden de “Aşı yapılmalı” diyorum.

Bu gibi durumlarda hastada dramatik bir iyileşme veya dramatik bir kötüleşme olur. Burada çok önemli bir nokta daha var: Erken teşhis... Ateşin sabahında teşhisi koyduk ve hastaneye yatırdık ve iyileşmesi de hızlı oldu. Tedavideki önemli nokta, sıvı tüketiminin çok olması. Doktor değil de sade vatandaş olsaydık çocuğumuz ne olurdu, ancak Allah bilir. Uygar'ın evde bir de ağabeyi var. O da hastalandı mı?

Büyük oğlum Efe bizi bu dönemde hiç göremedi. Hastalığı ona bulaştırmamak için eve gitmedik, ama bir iki gün temasta olduğumuz için ona koruyucu ilaç olarak antiviral bir ajan verdik. Muhtemelen Efe de virüsü aldı ama ya vücudun bağışıklık sistemiyle atlattı, ya da bizim verdiğimiz ilaçla... O gün bugündür rahatsızlık yaşamadı. Böyle bir olayda sizin doktor olmanızın, akıllı ya da paralı olmanızın hiçbir etkisi olmuyor, inanın... Şunu da anladım: Doktorların empati yapabilmesi için de hasta yatağına ya kendisinin ya da bir yakınının girmesi gerekiyor...

Bu mevsimde boğazı ağrıyan, hafif kırgınlığı ve ateşi olan herkesin H1N1 olabileceğini bilim adamları söylüyor. Bu durum 4-5 güne kadar geçmiyorsa, solunum sıkıntısı varsa ve genel durum kötüleşiyorsa, yatılı olarak tedavi gerekiyor. Bizde bunlar olmadı.

O günlerde yaşadıklarımdan hareketle vardığım sonucu sizlerle de paylaşayım: Dünyada ekolojik denge ciddi anlamda bozuldu, hormonlu gıdalarla besleniyoruz. İstanbul bronşiti denen bir olay çıkmış, Erzurum'dan gelen bir kişi hava kirliliği yüzünden öksürmekten yataktan çıkmıyor. Hiçbir şey natürel ve olması gerektiği gibi değil. Hastalıklar da abuk sabuk oldular. Keşke imkân olsa herkes köyüne dönse, ama bu olamayacağına göre, insanlar doğal şeyler tüketmeye bakmalı ve yakınındakileri ne kadar çok sevdiğini unutmamalı, onlara da hatırlatmalı.

Bu işin profesyoneli olarak önceleri “Aşı yaptırılmasın” diyordum, ama başımızdan geçenlerden sonr a ısrarla “Aşı yaptırın” diyorum.

Dirençleri düşük ve risk grubunda olan insanlardan bahsediyoruz. Kimin direnci düşüktür? Çocukların, şeker hastasının, kalp hastasının... Kronik rahatsızlığı olanların, yaşlı insanların... H1N1 virüsünü biz daha yeni tanımaya başladığımız için bizde çok medyatik oldu. Şimdi en azından viral enfeksiyon nedir diye bir bilinç doğdu. “Ben gribim, bu bakteriyel değil, bu H1N1, şu ilacı alayım, bu antibiyotiği kullanmayayım” denilebiliyor.

Tek eksiği faz çalışmaları. Ancak şu bilinmeli ki 10 yıldır herkesin yaptırdığı grip aşılarının faz 4 çalışmaları var mıydı zannediyordunuz? Onların da yoktu. Herkes grip aşısı yaptırıyordu. Bunun da bir farkı yok. Aşıdan kaçmamak lazım. Tamam deneysel eksikler var, henüz 4. faza geçilmedi; ama faz çalışması yıllar sürebiliyor. Ayrıca emin olun insanların peynir ekmek gibi her gün gereksiz yere kullandığı antibiyotiklerden edineceği zararlarla mukayese edilirse bunda zarar daha az. Civa hepsinde var bunların.