Beni suça iten sebepler...

Suç işlemek kimilerine itici ve korkunç gelirken, kimilerine de hayli çekici ve cazip gelen bir durumdur. Kimse durup dururken suç işlemez. Her şeyin bir sebebi vardır. Kimi zaman ideolojik sebepler suç işlemeyi cazip kılarken, kimi zamanda kişilik bozukluklarından kaynaklan sorunlar suç işlemeye sebep olabiliyor.

Ergenlik öncesi dönemdeki kişiyi ele alacak olursak, bu dönemdeki bazı çocuklar diğer akranlarına göre davranış ve sosyal çevreye uyum konusunda ciddi sorunlar yaşarlar. Onlar için suç işleme hayatlarının bir parçası gibidir. Çok fazla yalan söylerler. Arkadaşlarına ve çevreye karşı sürekli saldırgan tavırlar sergilerler. Hırsızlık, çeteler kurma grup halinde çevreye zarar verme ve en önemlisi kural tanımama kuralsızlığını kural haline getirme felsefesiyle hareket ederler. Bütün bunlar birleşince ortaya çıkan tablo “Coduct Disorder” denilen ergenlik öncesi dönemde görülen bir bozukluğu ortaya çıkartır. Bu sorun ons ekiz yaşından sonra, Anti Sosyal Kişilik Bozukluğuna dönüşebilir. Daha önceki yazılarımda da anlattığım gibi, bu da tedavisi en zor kişilik bozukluklarından birisidir.

Yapılan araştırmalara göre çevre faktörünün bu problemin gelişmesinde büyük rol oynadığı yönünde. Elbette, daha düşük bir yüzdede olsa genetik faktörlerin önemini de kulak ardı etmememiz lazım.

Biraz önce ideolojik sebeplerden bahsettik. Kendi inandıkları ve toplumun yararına olacağını düşündükleri hedeflere ulaşmak için “suç” işleyen kişileri hangi kategoriye koymalıyız?

Cezalandırmalı mı yoksa iyi niyetlerine ulaşmak için yanlış yol seçtiklerinden dolayı doğu yolu bulmalarına yardımcı mı olmalı? Bunu yaparken ceza kullanmadan mümkün hangi yöntemleri izlemeli?

Hayatta en kolay yapılan şeylerden biri, birilerini suçlamaktır. Ben nerede hata yaptım düşüncesi sanki çok lüks bir şeymiş gibi ondan tırım tırım kaçanlar var. Olaylarını köküne inip baktığımızda, aile bizi biz yapan değerlerin başında geliyor. Maalesef herkes şanslı olup bozuk aile düzeninden az ya da hiç kişilik hasarı almadan kurtulamıyor. Şanslı olanlar elbette var ama onlarda toplumun genelini kurtarmaya maalesef ki yetmiyor.

Yukarıda anlattıklarımızın hepsini mazeret olarak kabul edip, suç işleyen kişinin haklı sebepleri var diye onu cezadan muaf mı tutmalı yoksa cezanın çeşitliğini mi arttırmalı? Belki de bugüne kadar uygulanan yöntemlerin başarısızlığı sitemdeki göze batan, fakat göz ardı edilen yanlışlardan kaynaklanıyordu.

Ne yaparsak yapalım, unutulmaması gereken şey, her ne kadar insani değerler taşı masada ya da taşımıyormuş gibi gözükse de, o kişinde insan olduğunu unutmamalıyız