Beykoz'un 'Şoför Nebahat Abla'sı

Yeşilçam'ın unutulmaz klasiklerinden biridir 'Şoför Nebahat'. Başrollerde Fatma Girik ve İzzet Günay… Babası ölünce ailesine bakmak için şoförlük yapmak zorunda kalan Nebahat'ın öyküsü anlatılır. Beykoz'lu Reyhan'ın hikayesi de üç aşağı beş yukarı bir 'Şoför Nebahat ' hikayesi. Bu hikayede yoksulluk da var, azim de, zorluklar da var umut da…

1982 doğumlu Reyhan. Beykoz Kanlıcalı. Çocukluğu inanılmaz bir yoksulluk içinde geçmiş. Şöyle anlatıyor o günleri: “Biz 5 kız bir erkek 6 kardeşiz. Babam belediyeden malulen çok erken bir yaşta emekli oldu. 2001 yılında kaybettik. Annem ev hanımıydı. Dedem ve babaannem de bizimle birlikteydi. Çok kalabalık bir aileydik ve çok yoksulduk. Zor bir çocukluk geçirdim. İlkokulu bitirdikten sonra her yaz tatilinde çalıştım.”

Bir gün muhasebecilik yapmaktan sıkılmış ve kendi işini yapmaya karar vermiş Reyhan. “Anadolu Hisarı Ticaret Meslek Lisesi Muhasebe Bölümü mezunuyum. 2000 yılına kadar muhasebecilik yaptım. Ama çok sevdiğim bir iş de değildi. İmkansızlıklardan dolayı yapıyordum. Sonra 'Ben kendi işimi yapacağım' dedim. Önce Kavacık'tan dükkan falan baktık. Ama bütçemiz yetmedi. Ondan sonra krediyle bir araba aldım ve öğrenci taşımaya karar verdim. Yani plansız programsız kendi işimi yapayım derken girdim bu işe” diyor. Reyhan, şoförlük yapmaya karar verdiğinde ailesi önce endişelenmiş onun için. “İki katlı bir evimiz var. Ağabeyim ve ailesi üst katta oturuyor. Alt katta da annem, ben ve kız kardeşim birlikte yaşıyoruz. Diğer üç ablam evli. Ailem aslında her konuda bana çok güvenir. Ama bu işe girerken hepsi tedirgin oldular. Ağabeyim 'Çok zor, yapamazsın' dedi. Ama ben her şeye rağmen denemek istedim” diye anlatıyor.

Reyhan servis şoförlüğüne 2007 yılında başlamış. Büyük araçla 4'üncü yılı ama 12 yıllık şoför. Şu anda Erdil Koleji ve Reşat Nuri Güntekin İlköğretim Okulu'nda öğrenci taşıyor. Daha önceki yıllarda da Ana Fen'de çalışmış. Orada da ilk etapta yadırgamışlar onu. Veliler tedirgin olmuş. Servis müdürü de 'Nasıl olacak bu iş' düşünmüş. Ama aradan bir hafta geçtikten sonra, bu tedirginlik yerini takdir sözlerine bırakmış. “Yollarda dönüp dönüp bakıyorlardı. Ama şimdi özellikle bayanlar gelip tebrik ediyor. Erkekler de 'Abla bravo' diyor. Aslında normal. Çünkü erkeklerin egemen olduğu bir iş alanı. Bu alanda kadınlar çoğalsa böyle bir sıkıntı olmaz"diye konuşuyor. Serviste taşıdığı çocuklarla da arası çok iyi Reyhan'ın. Çocukların 'Reyhan ablası' o. Yol boyu futbol sohbetleri yapılıyor. Sınavlar dersler konuşuluyor. Dertleşiliyor. Reyhan'ın öğrettiği Türk sanat Müziği şarkıları söyleniyor.

Trafikte bir kadın olarak ekstra bir sorun yaşamadığını da belirten Reyhan, “İstanbul trafiği maalesef zaten sıkıntı. Ek bir sıkıntı yok” diyor. Şoförlüğü konusunda çok iddialı Reyhan. “Benim erkek şoförlerden daha iyi kullandığımı söylerler” diye konuşuyor. İstanbul dışına da çıkıyor. En son Kapadokya'ya bir grup götürmüş. Araba kullanmayı çok sevdiği için uzun yolculuklar bile ona hiç zor gelmiyor. Kadınların iş hayatındaki ve diğer alanlardaki başarılarından büyük mutluluk duyduğunu söyleyen Reyhan kadın şoförlerden yana biraz dertli. “Trafikteki binek araçlarının yüzde 60'ını kadın şoförler kullanıyor. Bu çok güzel. Ama maalesef kadın şoförler yeterince seri değil. Erkekler bu konuda biraz haklı. Bunun sıkıntısını ben de yaşıyorum. Ama ben kadınların isteyince her şeyi başarabileceklerine inanıyorum. Sadece biraz özgüven” şeklinde konuşuyor. 4 yıllık meslek hayatı boyunca çok ilginç olaylarla da karşılaşmış Reyhan. “Mesela havaalanından Arapları aldım otellerine bırakacağım. 6-7 kişilik bir erkek grubu. Hepsinin üzerinde yerel kıyafetleri var. İnanır mısınız beni görünce şok oldular ve otele gidinceye kadar arkalarını dönerek oturdular” diye analtıyor bu anılardan birini. Bir de bir erkek şoförün 'Abla her şey güzel ama bizim mesleğimizi aldın elimizden' sözlerini unutamıyor.

Reyhan'ın bir de tutkusu var. Bu tutkunun adı Türk Sanat Müziği. Orta sonda İngilizce öğretmeni Nevin Çalışkan farketmiş ondaki yeteneği. 'Onun sayesinde hayatım değişti. O olmasaydı, kendine güveni olmayan evde oturan bir kadın olurdum' diye anlatıyor hocasına duyduğu minneti. Sonra okulun veda yemeğinde Beykoz Musiki Derneği üyelerinin dikkatini çekmiş sesi. Baba ikna edilmiş ve Reyhan derneğe gitmeye başlamış. "11 yaşındaydım. Oradaki insanlardan hayatı ve ağırbaşlı olmayı öğrendim' diyor. Şu anda hem Beykoz Belediyesi Musiki Topluluğu hem de Beykoz Musiki Derneği ile çalışıyor. Gündüz direksiyon başındaki işi bittikten sonra, sahneye çıkıyor ve çok sevdiği Türk Sanat Müziğini icra ediyor. “Şoförlük yaparken daha bir maskülen olmak zorundasınız. Zaten kadın olduğunuz için yeteri kadar dikkat çekiyorsunuz. Ama sahnede farklı bir Reyhan oluyor. Saç, makyaj, giyim… Çift karakterliyim galiba (Gülüyor). Şaka bir yana iki rol de bana çok zor gelmiyor. Herkes şaşırıyor ama oluyor işte” diye anlatıyor bu durumu. Türk sanat Müziği sanatçılarından Melahat Gülses'i çok beğeniyor. Onun gibi bağırmadan söylemeyi seviyor şarkıları.

Reyhan, Trakya Üniversitesi İşletme Bölümü'nü kazanmış ama parasızlık yüzünden devam edememiş. Bundan sonraki tek hayali ise konservatuvar okumak ve TRT İstanbul Radyosu'na girmek. "Benim mesleğim müzik olmalıymış zaten. Hiçbirşey için geç değil" diyor.