Biz savaşçı kızlarız

Türkiye'de son yıllarda bayan voleyboluna olan ilgi giderek artıyor. Bu meselede 'filenin sultanları' olarak nitelendirilen kızların ve tabii ki antrenör Giovanni'nin payı büyük. Türkiye'nin voleyboldaki gururu kızlar geçtiğimiz günlerde Katar'ın başkenti Doha'da düzenlenen Dünya Kulüpler Şampiyonası'nda Vakıfbank Türk Telekom Bayan Voleybol Takımı olarak dünya ikincisi oldular. Milli Takım'da da Avrupa Şampiyonası'nda üçüncülüğü elde eden kızlar hiç ara vermeden lig için çalışmaya başladılar. Yoğun tempoları arasında sorularımızı cevaplayan Gizem Gürsen, Bahar Toksoy, Gözde Kırdar Sonsırma, Özge Kırdar Çemberci ekip olarak birbirlerini çok iyi tamamlıyorlar. Hepsi birbirlerinin yaptığı fedakarlıkların farkında. Bu ekibin bir parçası olmaktan ötürü çok mutlu olduğunu belirten Özge "Türkiye'de bu başarılara sahip bir kulübün sporcusu olmak bizim için de çok anlamlı. Kariyerlerimizde Avrupa şampiyonluğumuz var. Milli takımda Avrupa üçüncülüğümüz var. Türkiye'nin en şanslı sporcularıyız biz. Hem bu kulüpte olmak hem de birbirimizi bulmuş olmamız en büyük şans" diyor. Dur durak bilmeden çalışan kızların programlarında kaçamağa yer yok. Yemek konusunda kısıtlamalara gidilmiyor ama elbette ekmeğe yüklenmeden, kahveye boğulmadan besleniyorlar. Gittikleri ülkelerde farklı restoranlarda yeni tatlar denemeye bayılıyorlar. Hepsi buldukları aralarda kitap okumayı seviyorlar. Tercihlerini ise genelde romandan yana kullanıyorlar. Türlerde ilk sırada ise aşk romanı geliyor. Bir de fırsat buldukça twitter ve facebook'tan ünlü voleybolcuları takip ediyorlar. Hanelerine altın harflerle yazılan bu başarıların kendilerini şımartmadıklarını da ifade eden kızlar yoğun bir tempoda çalışıyorlar. En son Doha'da aldıkları ikincilikten sonra şimdi hiç ara vermeden lig maçlarına başlayacaklar. "Bizim özel hayatımız voleybolun arkasında kalıyor" diyen Bahar günlük çalışmalarını ise şöyle anlatıyor: "Sabah en erken 9'da halter çalışması yapıyoruz. Daha sonra manşet çalışıyoruz. Arada bir saat odamıza çekilip dinleniyoruz. Günde en az 6 saat çalışıyoruz. Tüm antrenmanlar, çalışmalar derken bir bakmışsınız özel hayat kalmamış."

"Bu yoğunlukta ailelerinize ne kadar zaman ayırıyorsunuz?" diyorum, cevap Gözde'den geliyor: "Artık ailelerimiz bizi görmemeye, biz de onları görmemeye alıştık." Özge ise "Eşim 'Sen başarılı ol da biz kışın da görüşürüz' diyerek beni teselli etmeye çalışıyor" diye ekliyor. Bunu büyük bir fedakarlık olarak nitelendiren Gözde "Toplamda 20 yıl voleybol oynayacağız. Yani artık 10 yıl kadar bir zamanımız kaldı voleybolda. Biz çocuklarımıza madalyalar ve ödüller bırakacağız ve bu tüm zahmetlere değecek bir şey" şeklinde konuşuyor. Kızların hepsi yaptığı fedakarlıklardan bahsediyor. "Peki, en büyük fedakarlığınız ne?" diye soruyorum. Özge "Ben evliyim, çocuk yapmayı erteliyorum. Bir kadın için bundan büyük fedakarlık olur mu?" diyerek olayı özetliyor aslında. Bahar'ın cevabı da oldukça ilginç: "Voleybola çok küçük yaşta başladım. O zamandan beri sürekli okul ve çevre değiştiriyorum. Benim çocukluk arkadaşım olmadı mesela."

Takımın ikiz kardeşlerinden Gözde de "Biz 13 yaşında ailemizden ayrılıp İstanbul'a geldik. Fedakarlıkları anlatacak olursak liste uzar gider. Biz yaptığımız işte maddi ve manevi karşılığımızı alıyoruz diye belirtiyor. Fedakarlıklarını düşünmemeye çalışan, annelerinden, babalarından ve eşlerinden ayrı kalan kızlar psikolojilerini diri tutmak için sürekli birbirlerine telkinde bulunuyorlar. Voleybol konsantre isteyen bir iş. Kızların hepsi maça farklı şekilde konsantre oluyor. Kimi maçtan bir gece önce başlıyor düşünmeye, kimi ısınma turlarında çıt çıkarmadan düşünüyor zorlu mücadeleyi. Gizem bu durumu "Bizim takım çok savaşçı. Maçın sonuna kadar o savaşçı tavrımız devam ediyor. Diğer takımlarda o hali göremiyorum. Diğerlerinden farkımız bu. Bir de biz, zor zamanlarda çok daha iyi motive oluyoruz. Ben maçın başlama anında düşünmeye başlarım. Bir gün öncesinde ne yapacağım diye düşünmem. Özge geceden, Gözde sabahtan başlar konsantre olmaya" sözleriyle açıklıyor.

Takımın kaptanı Gözde sürekli olarak birbirlerini çok iyi tanıdıklarına vurgu yapıyor. Aldıkları başarılarda bu özelliklerinin büyük katkısı olduğunu da belirterek "Ben takımıma çok güvenen bir kaptanım" diyor. Kızların bu başarısında en büyük pay antrenörleri Giovanni Guidetti'ye ait. Kızlar da bunu inkar etmiyor. antrenörlerini yere göğe sığdıramıyor.

Vakıfbank Türk Telekom Bayan Voleybol Takımı'nın ikizleri Özge ve Gözde kardeşler senelerdir birlikte başarıdan başarıya koşuyor. Tek yumurta ikizi olan kızların ailelerinde hiç sporcu yok.

11 yaşında voleybola başlayan ikizlerin spora başlama süreleri de sancılı geçmiş. "Babam ve annem bizi bırakmak istemedi, sancılı günler geçirdik" diyen Gözde o sıkıntılı günleri iki kardeş omuz omuza vererek aştıklarını belirtiyor. Özge "Maça çıktığımızda kardeş olduğumuzu unutmuyorum ama aramızda farklı bir iletişim oluyor" derken, Gözde "Ben Özge'yi sahada kardeşim gibi görmüyorum. Ben takım kaptanı olduğum için 'Kardeşini kayırıyor' demesinler diye daha fazla dikkat ederim " cümlelerini kuruyor.

Filenin sultanları çıktıkları her maçta birlikte dayanışma ve paylaşmanın getirdiği başarıyı coşkuyla karşılıyor. Bu yüzden kızlar sahaya çıkınca başarı filelerden akıp geliyor.