Doktorun objektifinden hasta yüzleri

Hayat telaşı içinde oradan oraya koştururken olmadık şeylere üzülür, kafamızı takarız. Neden daha fazla param yok, neden arabam yok, neden terfi edemiyorum… Ancak Dr. Mehmet Öztürk'le yaptığımız sohbette gördüm ki en büyük mutluluk sağlıklı olmak, gerisine çok da üzülmeye gerek yok. Düşünsenize bir diyaliz merkezinde böbrek hastaları ile çalışan Dr. Öztürk, “Burada çalıştığım süre içinde gördüm ki en büyük özgürlük tuvalete gidebilmek.” diyor. Diyaliz bölümünde çalışmanın zorluğunu “Göz hastası gelir katarakt ameliyatı yaparsınız ışığa kavuşur. Hasta çikolatayla, çiçekle gelir. Jinekolog doğum yaptırır, herkes sevinir ama diyaliz hekimliği tıbbın çok yorucu, üzücü meşgaleleriyle dolu.” sözleriyle anlatıyor. Böyle zor ve sıkıntılı bir alanda çalışan Dr. Öztürk kendini biraz olsun rahatlatabilmek için çocukluğundan beri sevdiği ve ilgilendiği bir hobisine, fotoğrafa sığınıyor. Çocukluğunda fotoğraf çektiği günleri “Babam emekli bir memurdu. Ortaokulda bana bir fotoğraf makinası almıştı. O zaman başladım çekmeye ama çok pahalıydı filmler. Memur çocuğu olmanın sıkıntıları vardı. Film bulamazdık, bulsak annem fazla poz çektirmezdi. Çünkü tab için ayrı para gerekiyordu.” diye anlatıyor o günleri.

Üniversite yıllarında da fotoğraftan ayrılamayan Öztürk, doktorluk yıllarında da sürdürmüş bu hobisini.

Durum böyle olunca fotoğrafı hastalarının yaşadıklarını anlatmak için kullanabileceğini düşenen Dr. Öztürk ve objektifini hastalarına çevirmiş. “Diyaliz makinası ve insan. Bunu sağlıklı olan insanlara aktarabilmenin en kolay yoluydu fotoğraf. Herkesi buraya getirip gösteremem, neler yaşandığını anlatamam ama bunu değişik açılardan farklı olgularla sunabilirseniz insanlar böyle bir şey olduğunu hatırlıyor. 20-30 bin insan böbrek nakli bekliyor. Bu kadar ölüm oluyor ama organize edemiyoruz. Organize etsek diyalize giren insanlar yarı yarıya azalır. Başka bir insana hayat veriyorsunuz. Bunu aktarmamız lazım.” diyor. Dr. Öztürk'ün bu fotoğrafları çekme amacı hastalarının yüzünden yansıyan sıkıntıyı, umudu, her şeye rağmen mutluluğu aktarabilmek. Yaz günlerinde kana kana su içenlere, suyu damla damla içenlerin varlığını hatırlatabilmek. Bunu da en iyi yapabilecek olan kişi elbette o hastalarıyla ağlayan, hastalarıyla gülen doktor olmuş.

Dr. Öztürk şöyle devam ediyor: “Her hastanın benim kafamda farklı bir pozu var. Bu farklı bir şey. Benim her hastamın farklı bir mimiği var. İğne girerken, ilacı söylerken farklı bir kasını kasıyor. Fotoğraf zamanı da çok önemli, hastanın isteği de. İyi zamanını kollamak lazım. Bazen tek bir kare çekemezsiniz bazen arka arkaya gelir. Yaşamak lazım.”

Dr. Mehmet Öztürk'ün çektiği kareler hastalarıyla sınırlı değil elbette. O Türkiye'nin sosyal olgularını fotoğraflayabilmek için basıyor objektife. “Türkiye 7 farklı coğrafya, 72 millet, cemaat. Hepsini fotoğraflamak lazım.” diyor. www.drmehmetozturk.com sitesinde projelendirdiği fotoğraflarını sergiliyor. Çatalhöyük'te çektiği çok özel fotoğraflar, Dilenciler, Persona non grata, Sultanahmet ve Sirkeci Halkalı Seferi konulu fotoğrafları internet sitesinden görülebiliyor. Dr. Öztürk'ün Sirkeci- Halkalı seferlerinde çektiği kareler ise yakın bir dönemde TCDD ile ortak olarak Sirkeci Tren garında sergilenecek.