Geçtiğimiz haftaya damgasını vuran olay Ergenekon davası oldu. 'Ergenekon terör örgütünün kurucusu ve üyesi' olmakla suçlanan 86 sanık geçtiğimiz Pazartesi günü ilk kez yargıç karşısına çıktı. Ancak “Asrın davası” olarak nitelenen Ergenekon, mahkeme salonunun darlığı nedeniyle Perşembe gününe ertelendi. İlk duruşmaya hazırlıksız yakalanan mahkeme, özellikle fiziki şartların eksikliğinden dolayı fazlaca eleştirilmişti. Ancak ikinci duruşma öyle olmadı. Eksik olan fiziki şartlar düzeltilmekle beraber güvenlik tedbirleri de artırıldı. Gerek mahkeme, gerek güvenlik güçleri gerekse gazeteciler Türkiye'nin kitlendiği bu dava için üst düzeyde hazırlık yaptı. Ancak, Silivri Ceza İnfaz Kurumu'nda görülen Ergenekon davasına hiç kimse seyyar satıcılar kadar hazırlık yapmamıştı.
Davanın ilk duruşmasında binlerce fanatik taraftarın davayı protesto etmek için Silivri'ye akın ettiğini televizyonlardan seyreden kurnaz esnaf, davanın ikinci duruşmasında pastadan pay kapmak için hemen kolları sıvadı. Sabahın erken saatlerinden itibaren kurulan tezgahlarda tavuk dönerden, sandwich ve kahvaltıya, gözlemeden tutun da kokoreç ve midyeye kadar her şey düşünülmüştü. Hatta 'Vatandaşa hizmette sınır yok' mantığıyla, eylemden sonra yorulan kalabalığın gündemi takip edebilmesi için, gazeteler dahi düşünülmüş ve mahkeme önüne gazete bayisi bile kurulmuştu. Ancak yapılan bunca hazırlığa rağmen beklenen misafirler gelmedi. Silivri'ye akın eden, protestocular değil de esnaf olunca haliyle yaşanan tam bir hayal kırıklığı oldu. Büyük umutlarla mahkeme önünde tezgah açan esnafla yaşadıkları hayal kırıklığını ve Ergenekon'u konuştuk.
Hayal kırıklığını yaşayanların başında ta Adıyaman'dan kalkıp İstanbul'a gelen dönerci Aziz Usta vardı. Yaşadığı hayal kırıklığını 'Böyle hayal etmemiştim' sözleriyle özetleyen Usta, gecenin üçünden beri mahkeme önünde beklediğini anlatıyor. Adıyaman'da dönercilik yapan Usta, TV'de haberleri izlerken dava için binlerce kişinin Silivri'ye akın ettiğini görünce bu durumu fırsata dönüştürmek amacıyla Adıyaman'dan kalkıp İstanbul'a gelmiş. 'Bizim davamız ekmek davası' diyen Usta, İstanbul'a gelmeye nasıl karar verdiğini şu sözlerle anlatıyor: "TV'de Ergenekon haberlerini seyrederken davayı takip etmek için gelen o kalabalığı görünce, 'buradan bize de ekmek çıkar' dedim. Ayrıca bu kadar kalabalığı simit kesmez diye düşünüp döner satmaya karar verdim. Yol masraflarıyla birlikte 2 bin YTL yatırdım bu işe. 4-5 bin YTL kazanacağımı ümit ederken kazanmak bir yana büyük zararım oldu.
Büyük hayallerle gelen esnaflardan bir diğeri de Nihat Yıldız'dı. Nihat Yıldız o kadar umutluydu ki bir değil iki tezgah birden açmıştı. Kendisi çay ve sandviç tezgahının başında dururken kardeşi için de sucuk tezgahı açmıştı. Zeytinburnu'ndan gelen Yıldız, 'TV'de bir çaycı 3 bin YTL kazandığını söyleyince gelmeye karar verdim' diyor ve ekliyor:"Çaycı 3 bin YTL kazandıysa biz iki tezgahla çok iyi para kazanırız. Ama eylemciler yan çizdi. Ergenekon bu defa da esnafı vurdu”
67 yaşındaki emekli Feyzullah Akyüz de televizyondaki kalabalığa aldanıp mahkeme önünde tezgah açanlardan biriydi. Evindeki semaveri kapıp hiç masraf yapmadan çay tezgahı kuran Feyzullah Amca diğer esnafa göre daha şanslıydı. Çünkü maddi bir zararı olmadığı gibi orada bulunmak ona eğlenceli bile gelmişti. Daha çok bir değişiklik olsun diye tezgah açtığını söyleyen Feyzullah Amca, "Emekli olduğum için evde boş boş oturuyordum. Haberlerde büyük kalabalık olduğunu görünce gelmeye karar verdim. Zaten Silivri'de oturuyorum. Hem para kazanırım hem de heyecan olsun diye geldim" diyor.
Hayal kırıklığına uğrayan sadece esnaf olmadı. Davayı protesto etmek için gelen 100 kadar gösterici de hayal kırıklığına uğrayanlar arasındaydı. Onlar da böyle olacağını hayal etmemişlerdi. İlk duruşmadan daha kalabalık bir şekilde eylem yapacaklarını planlamış, özenle hazırlanmışlardı davaya. Ancak öyle olmadı. Dava arkadaşları bu defa onları yalnız bıraktı. Oysa özenle hazırladıkları pankartları açacak, bayraklarını hep birlikte sallayacak, en ateşli sloganları omuz omuza verdikleri dava arkadaşlarıyla atacaklardı. Muhtemelen oraya gelen 100 kadar protestocu böyle hayal etmişti. Arkadaşları tarafından yalnız bırakılınca ne gönüllerince bayrak sallayabildiler ne de slogan atabildiler. Ara sıra askerlerin tek sıra halinde yürüyüş yaptıklarını gördüklerinde 'Askere uzanan eller kırılsın' şeklinde slogan atarak eylem havasına girmeye çalışsalar da çıkan cılız ses, ne kendilerini heyecanlandırdı ne de haber için bekleyen gazetecileri. Durum böyle olunca eylem yapamayan Ergenekon destekçilerinin bir çoğu piknik yapmayı tercih etti.
Asrın davası olduğu söylenen Ergenekon hakkında esnafa düşündüklerini sorduğumda ise genelde “Bu konu bizi aşar' diyerek yorum yapmaktan çekindikler. Her ortamı fırsat bilerek politikadan dem vurmayı seven vatandaşın bu konuda sessiz kalması şaşırtıcıydı. Bu konuda konuşanlar ise isimlerinin yazılmamasını istiyordu. Yine isminin yazılmasını istemeyen bir esnaf ısrarlı sorularım karşısında “Abla bunlar büyük bir çete. Bunların eli her yere uzanır. Biz gariban insanlarız. Ne olur ne olmaz.” sözleri esnafın bu konuda neden yorum yapmak istemediğini açıkça ortaya koyuyordu.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.