Gardrobunuzla barışın!

Biyinmek insanın mutluluğunu doğrudan etkileyen en önemli faktörlerden. Eğer sabah aynaya baktığımızda, manzaramız hoşumuza gittiyse, güne daha mutlu başlarız. Bazen de tam tersi olur. Hatta bu bir kriz noktasına bile gelebilir. Hani beyler çoğu zaman şikayet ederler ya, “Bir türlü hazırlanamadın” diye… Doğrudur. Hanımların giyinmesi, beyler kadar kolay değildir. Bir defa birbirine uydurulacak parça sayısı beylere göre bizde daha fazladır. Ancak bunun kriz noktasına gelmesi ortada bir problem olduğuna işarettir. Çoğu zaman giyinirken, aslında hiç dikkate almamamız gereken noktalara takılırız. Mesela hoşumuza giden bir parçayı elimize aldığımızda, “bunu geçen gün giymiştim” düşüncesine takılırız. Veya o an bir yakınımızın söylediği olumsuz bir söz gelir aklımıza: “Aaa bu seni şişman göstermiş…” Veya, “Bu biraz karartmış mı ne, sanki seni” gibi…

Halbuki şunu aklımızdan çıkarmamamız gerekir. Bir parçanın üzerimizde nasıl durduğuna karar vermesi gereken öncelikli biziz. Elbette başkalarının fikirleri de önemlidir ama. Sadece bir yere kadar. Eğer biz beğendiysek ve karar verip aldıysak ve hatta birkaç kez mutlu mesut giydiksek o parçayı, başkalarının yorumlarına temkinli yaklaşmalıyız. Diğer taraftan, evet, moda sürekli değişir. Fakat modayı bütün unsurlarıyla birebir takip etmek mümkün değildir. Öyle bir mecburiyetimiz yok. Ve gardrobumuzda o anki trende taban taban zıt düşmeyecek mutlaka çok şey vardır. Giyinmek güzeldir. Güzel giyinmek önemlidir. Ama her şeyden önemlisi, kıyafetin içindekidir. Bütün güzelliği ve mutluluğu kıyafete bağlamak, mutsuzluğun ta kendisidir. Kendimizi tanımalı, nasıl görünmek istediğimizi bilmeli ve neyin yakışıp neyin yakışmadığına kendimiz karar vermeliyiz. Bu süreci başarıyla tamamladıysak, hazırlanmamız uzun sürmez. Gardrobun ve aynanın karşısında boşu boşuna vakit kaybetmeyiz. Kendimizi sinir etmediğimiz gibi başkalarını da sinir etmeyiz. İnsanın kendini tanıması, kimi zaman modaya karşı çıkabilmesini de sağlar ki, bu büyük bir özgürlüktür. Çünkü moda bazen ve bazı detaylarıyla radikal önermelerde bulunur. Hatta dayatır. İşte tam bu noktada modayı yorumlayabilmek, önermelerini kendi doğrularımızla birleştirmek, alternatifler üretebilmek gerekir.

Geçenlerde bu konuda bir dostumla Jaade'nin Erenköy mağazasında sohbet ediyorduk. Gardırobunun zenginliğinden ama giyinecek bir şey bulamamaktan şikayet ediyordu. Gel seninle bir oyun oynayalım dedim. Ve devam ettim: “Farzet ki bu mağaza senin. Şimdi hazırlanıp çıkman gerekiyor. Burada epeyce seçenek var. Sana 10 dakika süre. İki alternatifli kombinasyon hazırla…” Bunu söyler söylemez arkadaşımın sırtına bir kamyon yük yüklemişim gibi hissettim. Çünkü oturduğu yere çöktü kaldı. Sonra büyük bir işkenceyle karşı karşıyaymış gibi kalktı. Onu aldı bıraktı. Bunu aldı öbürüyle birlikte düşünmeye çalıştı olmadı. En önemlisi, odaklanamıyordu. Nasıl bir kıyafet giymek istediğine karar veremediği için yüzlerce seçenek arasında anarşi yaşıyordu. Daha fazla üzmek istemedim. Kolundan tutup dedim ki; “Önce ne giyeceksin. Ona karar ver. Bugünü nasıl geçireceksin. Nereye gideceksin. Orada nasıl görünmelisin. Elbise mi, etek- bluz mu, başka bir şey mi.” Doğru sorulara, doğru cevapları verince, iş kolaylaşıyor. Sonra kısa bir süre içinde, 7-8 alternatif hazırladık. Ve bunu evde niye yapamadığını tartıştık. Sonuçta ortaya çıkan gerçek şu. Kendimizi tanımalıyız. Ne istediğimize karar vermeliyiz. Başkalarının düşüncelerini bir tarafa koymayı becerebilmeliyiz. Moda mı? Moda lazım. Ama bizim istediğimiz kadar… Onun dayattığı kadar değil…