Güne ışıl ışıl başlansın istiyoruz

Jülide Ateş ve Celal Pir hafta içi 07.00-09.00 saatleri arasında "Bugün" programıyla ekrandalar. Güne enerjik başlamak ve hayatın akışındaki negatiflikten uzaklaştırmak için oradalar. Jülide Ateş uzun zamandır ekranda görünmüyordu. Program teklifini kabul ettiren neydi? 17 yıl sonra Celal Pir ile nasıl biraraya geldi? Jülide Ateş'in "Kader" dediği bu buluşmanın arka planını ve ekranların beğenilen iki isminin mesleki hayallerini konuştuk.

Jülide Hanım, Celal Bey'i 1994'ten bu yana tanıyormuş, fakat uzunca bir süre birbirleriyle hiç görüşmemişler. Yine de Ateş, Pir'in ekibiyle yaptıklarını dışarıdan gıpta ederek izliyormuş ve ne zaman ekranda görse "Neden bu ekipten koptum?" diye hayıflanıyormuş. Uzunca bir süre böyle geçmiş ama Jülide Hanım'ın kafasında artık ekranda bir şeyler yapmak yokmuş. "Medyaya dönme fikrini kafamdan atmış yurt dışında güzel bir yazlık ev tutmaya gidiyordum" diyen Ateş, ona teklif için nasıl geldiklerini şöyle anlatıyor: "Doğuş Grubu olmasaydı da başka yerde çalışmayı düşünmezdim. Burada çocukluk arkadaşlarım var, kendimi teneffüse çıkmış bir öğrenci gibi hissediyorum. Bir de çok kurumsallaşmış, işini ciddiye alan ve gurur duyduğum bir grubun içindeyim. Kız istemeye gelir gibi geldiler ve beni ikna ettiler" diyor. Celal Pir ise Jülide Hanım'ı neden bu program için uygun bulduklarını ise şöyle anlatıyor: "Nasıl bir duruşu, geçmişi olmalı? İnsanların ailesinden biri olarak görebilecekleri kim var? diye düşündük. Önümüze bir sürü isim koyuduk ama bu şartları göz önünde bulundurunca bir isim vardı, o da Jülide'ydi." diyor.

Röportaj esnasında anlıyorum ki gerçekten ikisi de yılların kadim dostu. Birbirlerine karşı son derece saygılı davranıyorlar, sözlerini kesmiyorlar. Birinin başladığı sözü diğeri tamamlıyor, birbirlerine karşı "Celalcim, Jülidecim" diye konuşuyorlar. Normal hayattaki bu dostlukları iş hayatında neye dönüşüyor? Özel hayatında iki kedi olan bu dostlar iş hayatına gelindiğinde birbirine düşman iki kaplana dönüşüyorlar mı? Jülide Hanım, Celal Bey'in iş hayatındaki karakterinden oldukça memnun. Çok iyi bir partner olduğunu, hiçbir kompleksi ve egosu olmadığını vurguluyor. "Türkiye'de iyi bir partner varsa o kesinlikle Celal'dir. Hatta "Bir hata olursa da bendendir" diyebilecek kadar ona güvenirim. İleride bir şey olursa onun sorumluluğunu üstlenecek kadar celale pirim veririm" diyor. Söz Celal Bey'e geldiğinde o, ikili çalışmak için birbirlerine olan sevgi, saygı dışında işinize olan sevgi saygının önemli olduğunu söylüyor. İkisi de birlikte çalışmayı kolaylaştıran unsurun "Profesyonellik denkliği" olduğunu söylüyorlar. Tabi bunların yanında çok önemli tutukları birşey var. "Birbirimizi hem mesleki duruş olarak hem insan olarak sevmeseydik birlikte çalışamazdık" diyorlar.

Hayatta iyi ve kötü içi içe... Bunu bir örnekle şöyle anlatıyorlar "Trafik haberini yaptığımızda, muhabirimizi trafik sorununu anlatması için E 5'e yolladık. Oradaki problemi anlattı ama diğer taraftan manzarayı seyrettik. Elbette trafik problemi var ama evde oturan için veya trafik çilesi çeken için kartopu atma şansı da var. Zaten hayat da bunlardan ibaret...Trafik yok demiyoruz ki… Altyapı yetersizliğimiz var bu bir gerçek. Ancak iyi niyet de var, yollar tuzlanıyor. Bunların hiçbirini görmeyelim mi? diye sorgularken diğer taraftan Celal Pir, "13 milyon insan böylesine küçük alana koyarsanız elbette sorunlar çıkacaktır. Çok kalabalık bir şehirde yaşıyoruz. İstanbul'da severek yaşamak gerekiyor. Herkes sabah programı yapabilir. Ama bizim farkımız her sabah ışıl ışıl başlayan bir ülke istiyoruz. Hiçbirimiz kötülük olsun için uğraşmıyoruz" diyerek niyetlerini ortaya koyuyorlar.

Sabah kuşağında yayınlanan haber programlarının çoğunlukla negatif olduğu için eleştiren çift, gerçeklerin farkında olduklarını fakat hayatın güzel yanlarını gözden kaçırmadıklarını söylüyorlar. "Gazeteciler, eleştiriyorlar, fakat buldukları bir çözüm yok. Hiç mi yol almıyoruz? Açıkçası o kadar ihmal ettiler ki bizim payımıza da bu düştü" diyen Ateş sözlerine şöyle devam ediyor, "Ağır ağabeylik yapılsın ancak yine de bir şeyler oluyor onu da es geçmemek lazım. Mağduru oynamak çok kolaydır. Kardan mağdur, işinden mağdur, arayınca mağdur olacak birçok şey bulabilirsin. Fakat biz mağdur muhabbeti yapmak istemiyoruz. Kurban kültürü yaratmak istemiyoruz, çünkü kurban değiliz. Bu grubun içinde eşit hak ve hükümlülüklere sahip bizzat sorumlu olan şahıslarız" diyor.

Eleştirinin ciddiye alınmak için bir silah olarak kullanıldığını söyleyen Pir, ötekileştirken kişilerin kendilerini arındırma çabasına girmelerini eleştiriyor. Onlar "Biz programda öteki yaratma derdinde değiliz. İnsanlık ortak paydasında bir potada eritiyoruz" diyerek insanları umutlu olmaya davet ediyorlar. Programı sunarken haber metni kullanmıyorlar. Konuştuklarının tümü doğaçlamadan oluşuyor, aslında bunun kendi içinde bir tehlike taşıdığının da farkındalar. Yine de programın kendi akışı içinde doğal olmasına gayret ediyorlar. Bunu yapabilmelerin sırrı ise yılların tecrübesi. Ateş "18 yıl ana haber okudum, şimdi yeni bir şeyler deniyorum. Kendi kişiliğimin ve kapasitemin yeni bir yönünü keşfediyorum. Üç büyük kanalda, büyük transferlerle dönemin en önemli isimlerinden biriydim. Benim bu konuda bir açlığım kalmadı fakat kültür sanat beni çok besledi." diyor. Her yayın sonrasında küçük bir toplantı yapıyorlar ve yapabildiklerini ve yapamadıklarını orada tartışıyorlar. Pir "Kanal, haber merkezi yönettim, muhabirlik yaptım. Yeşil, otomobil, ramazan programı yaptım. Hep aynı şey yapsanız kendi yerinde sayarsın. Oysa gazetecilik veya televizyonculuk toplumun değişik kesimlerinde haber trafiğini aktarmaktır. Her alanda kendini yetiştirmek bir konuda uzmanlaşmaktan daha zordur. Hep kendini yeniliyorsun ve hep hayatın içinde kalıyorsun güzelliği burada" diyor.