Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
39

Bildirimler

Hayat, bazen gülebilmektir!

01:00, 28/03/2010, Pazar
Yeni Şafak
Hayat, bazen gülebilmektir!

Ayşe Karaboğa, 12 Kasım 1999 Adapazarı depreminden bu yana birçok sorunla karşı karşıya kalan binlerce ortopedik özürlüden biriydi... Ayşe Hanım'ın yıllardır gülmeyen yüzünü bir nebze de olsa İstanbul Büyükşehir Belediyesi güldürdü.

Adı Ayşe Karaboğa. Şimdi 39 yaşında bir ev hanımı olan Ayşe Hanım'ın hayatı, yüzlerce vatandaşımızın hayatını kaybettiği ve binlercesinin de yaralandığı 1999 Adapazarı depreminde değişmiş. İki çocuk annesi Ayşe Hanım'ın oturduğu ev Adapazarı depreminde yıkılınca tüm ailesiyle birlikte göçük altında kalmış. Ayşe Hanım, depremde canından çok sevdiği iki oğlunu kaybetmiş. 16 katlı binanın enkazından tek canlı çıkan kişi olan, Ayşe Hanım'ın sol bacağı kesilmek zorunda kalmış.


VAR GÜNÜN DOSTU EŞİ DE EVİ TERK EDİNCE…

28 yaşında bir bayanın yaşayabileceği en ağır yıkımları, iki evladını kaybederek ve sakat kalarak yaşayan Ayşe Karaboğa, eşinin de evi terk etmesiyle ağır bir yıkım daha yaşamış. Ancak yaşanan ağır sorunlara rağmen hayatına devam eden Ayşe Hanım, zorlu bir tedavi sürecinin ardından yeniden sağlığına kavuşma mücadelesine girişmiş ve ilk tedavinin ardından Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde 9 ay süreyle diyaliz makinesine bağlı olarak yaşamış. Ayşe Hanım'a ilk ayak protezi de burada yapılmış.. Tedavilerinin tamamını sonuçlanmasının ardından şimdiki eşi Ayhan Bey'le tanışan Ayşe Hanım, 2007 yılında bu beyle hayatını birleştirmiş. Bu evliliğinden Şevval Nur adında bir kız çocuğu sahibi olan Ayşe Hanım'ı bu kez de bir başka afet yıkmış. Şile'nin Doğancılı Köyü'ndeki evinde 2009 yılında çıkan yangında tüm eşyaları kül olmuş Ayşe Hanım'ın... Tabi ki bacak protezi de...


“YAŞASIN ANNE! ARTIK BENİ SALLAYABİLECEKSİN”

“Hayata küsmeyi hiç düşünmedim” diyen Ayşe Karaboğa, piyasa değeri 5 bin TL olan bacak protezini yeniden alabilmek için çeşitli girişimlerde bulunmuş. Başvurduğu merkezlerden herhangi bir yanıt alamayan Ayşe Hanım son olarak İSÖM'e başvurmuş. İSÖM'ün Tophane'deki merkezine 3 Mart 2010'da başvuruda bulunan Ayşe Hanım, bu hafta başında bacak protezine yeniden kavuştu. 3 yaşındaki kızı Şevval Nur'un bacak protezini ilk gördüğünde söylediği sözün kendisini günlerce ağlatmaya yettiğini anlatan Ayşe Hanım küçük Şevval “Yaşasın anne, artık beni sallayabileceksin” dediğini aktarıyor.

İSÖM bugüne kadar 3 bin kişinin umudu oldu ve olmaya devam ediyor.



Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...