İki Yüz'ü başarmak

Tam 200 hafta önce 'başka' bir PAZAR GAZETESİ yapmak için yola çıkarken tedirgindik.

Yapmak istediğimiz şey, daha önce bizim istediğimiz şekilde hiç yapılmamıştı.

Dolayısıyla ne bir örnek vardı, ne de bir teori kitapçığı... Sadece iki işaretimiz vardı yol boyunca bize eşlik edecek olan...

Biri; hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için çalışın emriyle dünyalık olarak ne varsa, hepsini hayata tatbik etme çabasındaki aklımız.

Diğeri; yarın ölecekmiş gibi yaşama düsturuna riayetle, dünyalık olarak ne varsa, tümünü epeyce ince bir elekten geçiren vicdanımız.

2'den, 200'e dek, bu iki yol işaretçisinin birbiriyle kavga etmediği bir tek hafta bile geçirmedik.

Aklın baskın çıktığı kimi haftalarda bizi her daim sigaya çeken okurumuzun ince mesajlarıyla kendimize geldik.

Vicdana fazlaca yüklendiğimiz haftalar da oldu. O zamanlarda ise dengeyi bulmak nedense hiç zor olmadı. Hatta okurun uyarısına bile ihtiyaç hissetmedik. Çünkü gördük ki, nefis, istemediği şeyleri söylediğiniz zaman tekerleklerin balans ayarını kendiliğinden yapıveriyor.

Bu sayede bir başka gerçeği de keşfettik. Sıradan, piyasadaki her hangi bir Pazar eki gibi bir ek yapmak maharet değilmiş. Zaten, günlük dünyevi telaşın hangi kısmına el atsanız, bolca malzeme çıkıyormuş.

Asıl maharet, nefsin sürekli 'sol'a çeken balans ayarına karşılık, aracı yolda tutma becerisini gösterebilmekmiş. Bu ayar, öylesine ince bir ayarmış ki, sayenizde yoldan şaşmadan giden aracın direksiyonuna yaptığınız 'sağ' ayar hiç farkedilmesin.

Bu mesleğin en ilginç ayrıntılarından birisi de burada saklı değil mi zaten...

Muhabirlik yaptığınız dönemlerde haberlerinize verdiğiniz balans ayarlarının çok önemi olmayabiliyor.

Sürücü kursundaki şoför hocası misali, ayağının altındaki gazı, freni olan bir üst yetkili mutlaka bulunuyor. Siz kaza yapmak üzereyken müdahale edip şeridinize geri dönmenizi sağlıyor.

Bir Yayın Yönetmeni'nin sırtındaki en önemli görev de işte burada saklı: Bir gazetenin, televizyonun rotasını bıçak sırtında idare etmeyi becerebilmek.

Söz konusu bir gazete ve televizyon olunca elbette çok daha büyük bir gemiye komuta etme becerisi devreye giriyor. Gazetelerin hafta sonu ekleri ise hacimlerinin küçüklüğüne karşılık, sosyal hayatta devasa değişimlere vesile olabiliyor. Bu yüzden Pazar Eki'ndeki bir kelimenin, onu okuyan ailede kimyasal değişikliğe neden olabileceğini hesap etmeniz gerekiyor.

Yeni Şafak Pazar, yayın hayatına başladığı ilk günden bu yana işte bu hassasiyetlerle yoluna devam ediyor.

200 haftada 500'e yakın isim; röportaj, portre çalışmaları, dosya haberler vesilesiyle sayfalarımıza konuk oldu. Binlerce haber çalışması yapıldı. Binlerce köşe yazısı okudunuz. Ajandalarda, vitrinlerimizde ve diğer bölümlerimizde yine binlerce tavsiye ile muhatap oldunuz.

Her hafta, sizlerin evine konuk olan gazeteye girecek harflerin ve kelimelerin tek tek yukarıda anlattığım süzgeçten geçerek sizlere ulaştığından emin olabilirsiniz.

Çünkü biliyoruz ki, evinize misafir etmenizde sakınca yoktur dediğimiz her bir isim, Anadolu insanı nezdindeki yerine Yeni Şafak Pazar sayesinde müstesna bir sıfat daha ekliyor. Bu yüzden sizlerle tanıştırdığınız isimlerin her birinin üzerinde titizlikle duruyor, isimleri başarılı kişiliklerinin yanı sıra, kamuoyundaki intibalarından özel hayatındaki tutarlılıklarına kadar tek tek etüd ediyoruz.

Geride bıraktığımız 200 haftanın her birinde kalıcı başarılara imza attık. Güzide isimlerle, önemli konuları konuştuk. İçlerinden sadece birini, Kayahan söyleşisini yeniden okumanızı önereceğim. O röportaj, Yeni Şafak Pazar'ın durduğu yeri oldukça iyi özetliyor.

Bitti mi? Hayır.

200 haftada bu işi iyi öğrendik. Görün bakın şimdi neler yapacağız.

Bize destek veren, başarılarımızı alkışlayan tüm okurlarımıza ve dostlarımıza binlerce teşekkür.

Yeni Şafak Pazar'ı izlemeye devam edin.