İstanbul'a alçakgönüllü bir kültür mekanı

SALT İletişim ve Yönetim Direktörü Sima Benaroya, SALT'ın Garanti Bankası Garanti Kültür A.Ş. çatısı altında birbirinden ayrı olarak faaliyet gösteren Osmanlı Bankası Müzesi (OBM), Platform Garanti Güncel Sanat Merkezi ve Garanti Galeri'nin birleşiminden değil kültürel belleğinden ve geçmişinden yola çıkarak oluşturulmuş yepyeni bir kurum olduğunu vurguluyor. İstanbul'un en değerli yerinde bu kadar büyük bir alanı kültür ve sanata ayırmanın önemine de dikkat çeken Benaroya, “ SALT İstiklal ve SALT Galata Garanti Bankası'nın binaları ve Garanti Bankası geçmişte de bu binaların bir kısmını kültür ve sanat faaliyetlerine ayırmıştı. Şimdi ise bu binaların tamamı kültür ve sanata ayrıldı. Hatta SALT İstiklal binasının bir kısmı bu amaçla satın alındı ve iki bina birleştirildi. Bu hakikaten Garanti Bankası'nın kültür sanata önemli bir katkısıdır” diyor. Sima Benaroya sözlerine, SALT'ın bir logosunun olmadığını da ekleyerek bunun nedenini de şöyle açıklıyor: “Biz kendimizi bir farklılığın ve değişimin parçası olarak görüyoruz. 'Logo'suzluğumuz da bu farklılığın ve değişime verdiğimiz önemin bir göstergesi.”

SALT Programlar ve Araştırma Direktörü Vasfi Kortun da, SALT'ın özel kitle peşinde olmadığının altını çiziyor. Kortun, “Maksimum kitle çok önemli. Kamu hizmetinde bir kurumun insanları dışarıda bırakma lüksü yok. Biz belli bir gruba hizmet etmiyoruz. İstiklal Caddesi İstanbul'un en kamusal alanı belki de. Kültür kurumları genellikle işleyişlerinde biraz ayrımcıdırlar. 'Ben daha iyisini bilirim' diye iş yaparlar. Tepeden konuşurlar. Biz o tarz bir operasyon yürütmek istemiyoruz. Daha alçakgönüllü bir kurum olacak SALT. Ebat büyütüyoruz ama gönlümüz alçalıyor” diyor. SALT'ın diğer kültür ve sanat kurumlarından farklı olduğunu da vurgulayan Vasfi Kortun bu farkı şu sözlerle anlatıyor: “Bizim farklı olduğumuzu düşündüğümüz yer araştırmacılık, bellek oluşturmak ve belleğin tutulmasına destek olmak. Projelerimiz araştırmalar üzerine inşa ediliyor.

Bir kurumun uzun hedefi kalıcı olmak, bulunduğu coğrafyaya, zamana, kullanıcılarına saygı göstermek, varolan söylemi bir parça daha ileriye götürmek, soruları derinleştirmek, sorulmayan soruları sormaksa, kurum farklı şekilde işlev görmek zorunda. Bu da başkalarının ürettiklerini yeniden sunarak olmaz. Kendi projelerini düşünmesi, üretmesi, sorması, takip etmesi, onun için yayınlar yapması, mümkün olan maksimum katılımcıyı bu sürece dahil etmesi gerekir. Dolayısıyla burasını, araştırma, hafıza tutma ve bu süreçler içerisinde bunu kimi zaman sergiyle kimi zaman yayınla, kimi zaman konferansla, kimi zaman başka faailiyetlerle görselleştiren, süreçlendiren bir kurum olarak düşünmek lazım. Yani burası bir müze üniversite ya da dar bir disiplinin ufkunda işleyen bir kurum değil. Var olan belli modelleri, belli işlevleri alıp onu belli ihtiyaca göre çeviren bir kurum. Bütün bu işleyiş de zaman içinde yavaş yavaş ortaya çıkacak. Beklentilere cevap vermek üzere inşa edilmedi bu kurum. Yeni hayaller oluşturmak üzere düşünüldü. Umarız bu hayallerin bir kısmını gerçekleştirebilir en azından.”