Kabe'de kelebek olmak

Evimiz hayli telaş var! Nasıl olmasın ki? Annem ve babam Hac yolculuğundan dönüyorlar bugün. Onları öyle özledik ki anlatamam. Kardeşim Ayşe habire takvim yapraklarına bakıp gün saydı adeta. Gelince ellerine sarılacak, öpücükler konduracağız yanaklarına.

Ve kapı zili… Merdivenlerden ikişer üçer atlayarak iniyoruz. Ve hooop! Anne ve babamızın kucağındayız işte. Önce bayramlaşıyoruz. Ben babama, Ayşe anneme sarılıyor. Sonra yer değiştiriyoruz kucakları. Yüzleri öyle aydınlık ki! Daha bir güzelleşmişler sanki.

Sonra komşular geliyor, birer ikişer. Annem hepsine zemzem suyu ve hurma ikram ediyor. Besmeleler çekiliyor. Ardından annem onlar için hediye olarak getirdiği tespih ve namaz örtülerini veriyor. 'İnşallah size de nasip olur' diye dualar ediliyor, yaşlı nineler iç geçirerek ağlıyor.

Gece iyice yaklaşınca nihayet anne ve babamızla baş başa kalıyoruz. İkimizin de merak ettiği şey şu. Nasıl bir şey bu hac yolculuğu?

Anne ve babam ikimizin yüzüne gülümseyerek bakıyorlar. Neden güldüklerini anlamıyorum ya babam ellerimi kocaman avuçlarının içine koyup anlatmaya başlıyor:

“Hac öncelikle insanın kendi kalbine yaptığı bir yolculuktun çocuklar. Kâbe ise milyonlarca insanın aynı renk elbiseler içerisinde buluşup aynı inancı paylaşmanın hazzını yaşadığı kutsal bir mekandır.”

“O kadar insanı kim çağırıyor oraya?”

“Bizi var eden elbet. Davet edilen yerde buluşuyor tüm Müslümanlar. Kâbe'nin etrafında yedi kez dönmek suretiyle tavaf yapılıyor, Hacer'ül Esved taşı öpülüyor. Safa ile Merve arasında gidip geliniyor, şeytan taşlanıyor, ihrama giriliyor, ihramdan çıkılıyor.”

Babam hac ile ilgili o kadar çok ve güzel şeyler anlatıyor ki, hepsini aklımda tutmamızın imkanı yok elbette. Peygamberimizin (sav) 'Gücü yeten hac yapsın' hadisini aklımda sıkı sıkıya tutuyorum ama.

Babam bize bunları anlatırken nedense annemin gözleri uzaklara dalıp gidiyor. Anlaşılan o mübarek yerleri şimdiden özlemeye başlamış. Gözlerine bakıyorum, yağmaya hazır bir gökyüzünü andırıyor.

“Ahiret günü buluşacağımız mahşer yerini andırıyor.” diye fısıldıyor. Onların anlattıklarını televizyonda izlediklerimizle birleştirince anlamak zor olmuyor.

“Anneciğim, orada söylenen bir söz vardı ya hani, leblebi gibi bir şeyle başlıyordu.”

Ayşe'nin bu sözlerine hepimiz kahkahayla gülüyoruz. Sonra ardından 'Lebbeyk Allahümme Lebbeyk' diye başlayan sözü tekrarlıyorlar.

Bu sözü de ezberlemeliyim. Bir gün hacca gittiğimde bu söz lazım olacak. Ama bunun için önce zengin olmak gerekiyormuş. Eğer bir gün hacı olursam, kelebekler kadar hafif olursam; işte o zaman, kanatlarıma kötülük, kalbime kötülük girmeyecek…

Melis Aygen SANDIKÇI

Her gün gece saat dokuzda yatıyorsunuz diyelim. Ve bir de evde guguklu saatiniz var. Yatarken guguklu saatinizi ona kurup yatsanız kaç saat uyursunuz?

Cevap: Guguklu saatler gece gündüz ayrımı yapmadığı için elbette ancak 1 saat uyuyabilirsiniz. Çünkü gece saat 10'da guguklu saatiniz ötmeye başlayacaktır.

Hazreti İbrahim'in peygamberlik öyküsü

***

Bana bir masal anlat anneciğim! Senin tatlı sesini dinlerken uyuyayım. Hayal yolculuğunda, yeni arkadaşlar edineyim

Bana bir masal anlat babacığım! Cömertliği Keloğlan'dan, cesareti aslandan, öğüdü güvercinden dinleyeyim. aldatmanın kötülüğünü, inadın anlamsızlığını, sahtekârlığın çirkinliğini öğreneyim. Bana bir masal anlatın...

***

Kitapta, Rabbimiz Allah hakkındaki bazı soruların cevapları veriliyor. Bu sorular, en çok merak edilenler ve en çok sorulan-lar arasından seçildi.