Dünya kadınlar zulmü

8 Mart Dünya Kadınlar Günü çeşitli etkinliklerle kutlanırken,üzerinde en çok tartışılan konu kadına şiddet ve cinsel taciz oldu. Hafta boyunca televizyonlarda töre cinayetleri, cinsel taciz ve şiddet tartışılırken konunun muhatabı kadınlar konuştu ya da tam olarak konuşamadı.

Kaç kadın maruz kaldığı çirkinlikleri en yakınındakilerle dahi tam olarak paylaşabiliyor. "Kol kırılır,yen içinde kalır" ya da "Kan kusup kızılcık şerbeti içtim" misali kaç kadın yaşadıklarını dile getirebiliyor. Psikologa başvurup ona dahi yeterince açılamayan o kadar çok kadın var ki. Çünkü kadın yaşadığı mağduriyeti kendisine bile itiraf etmekten utanıyor.

Medyaya yansıyan artık saklanamayacak kadar ortalığa dökülmüş dayak izleri,yaralanmalar, ölümler dışında da hemen her ailede yaşanan şiddetin o kadar çok şekli var ki. Kanıksanmış bu yaşam biçimi kadınların çoğunluğu tarafından istemeseler de bir şekilde kabullenilip süregeliyor.

Şiddet sadece fiziksel travmayla sınırlanabilir mi? Bazen ondan ağır psikolojik travmalar daha derin yaralar açıyor. Evinde eşi tarafından aşağılanan, aldatılan kadının hissettikleri daha derin izler bırakakabilir. Her gece fırtınaların koptuğu birçok ailede, kadın sabahleyin hiç bir şey olmamış gibi giyinip, süslenip topluma karışmak zorunda kalıyor. Hele çalışan kadın bu huzursuzlukla beraber bir de geçim derdini düşünerek iki katı yıpranıyor.

Kadın erkeğe göre daima daha savunmasız,daha mazlumdur; çünkü fiziksel üstünlük erkekte. Kanı bozuk şehvet düşkünü erkek olduğu gibi, kadın da olabilir. Neden kadın erkeğe değil de, erkek kadına tecavüz ediyor? Allah erkeği fiziksel olarak kadından güçlü, kuvvetli yaratmış.Yaratmış da kadına şiddet uygulayıp korkutsun diye değil. Eşini, kızını, anasını, bacısını kuşatsın, gücüyle korusun, nafakasını sağlasın, otoritesini hissettirebilsin diye bazı üstün vasıflarla donatılmışken; avantajını centilmence kullanmak yerine kaba yolları neden tercih eder?

İstisnalar dışında hiç bir kadın durup dururken huzurunu kaçıracak davranışlara tevessül etmez. Kadın seçicidir, naiftir, annedir. Bu özellikler kadına Allah tarafından verilmiş yaradılış farklılıklarıdır. Kadın utanma duygusu, kusurları görmezden gelme, eşinin eksiklerini örtme içgüdüsüyle donatılmıştır. Eğer ruh yapısında bir anormallik yoksa onu mutlu etmek hiç zor olmasa gerek. Sosyal statüsü, yaşam tarzı, aile yapısı nasıl olursa olsun şiddetin sadece şekli değişiyor. Boyutlarında bir farklılık göremiyorsunuz. Evlenirken ayıla bayıla seçtikleri eşlerini üç kuruş para kazanınca beğenmeyen aşağılayan erkekler nasıl hesap verecekler?

İyi de bütün bunları biliyoruz da çözüm ne derseniz; bildiğim tek şey aileler erkek çocuklarını büyütürken çok dikkatli olmalılar. Onlara önemli, değerli olduklarını hissettirirken bulunmaz Hint kumaşı olmadıklarını da işlemeliler. Hatalarına gülüp geçerek "Erkektir yapar, eder." demek yanlışlarının üzerini örtmek ileride telafi edilemeyecek sorunları beraberinde getirir. Oğullarımızın ileride birilerinin eşleri olacaklarını unutmayalım. Onları şımartıp pof poflayarak hayata hazırlamak, hep bir tarafı eksik adamlar yetiştirmek olur.

Eşine "Seni doğuran ana babadan Allah razı olsun." dedirtebilen erkek hem dünya hem de ahret saadetine kavuşmuş demektir.