Kansız korkunun dayanılmaz cazibesi: Siyahlı Kadın

FArthur Kipps işini kaybetmek üzere olan bir avukattır. İşe devam edebilmesi için Crythin Gifford kasabasına gidip, kimsenin yakınından geçmek istemediği Eel Malikanesi'nin satış işlemlerini gerçekleştirmek zorundadır. Arthur istenmediği kasabanın sırlarını bir bir keşfederken, ürpertici bir maceranın içine sürüklenecek ve esrarengiz siyahlı kadınla yüzleşmek zorunda kalacaktır.

Siyahlı Kadın senaryosuyla çok şaşırtmayan bir hayalet hikâyesi… Bilirsiniz, hayalet teması Batı sanatında dikkate değer bir korku unsuru olarak karşımıza çıkar. Hayaletler dünyada kapatamadıkları hesapları yüzünden ahiret hayatına intikal edememiş ruhani varlıklardır. Onlardan kurtulmanın yolu, dünyadaki hesapları kapatma üzerine kuruludur. Bu düşünce hiç şüphesiz Batı medeniyetinin, dünya hayatı üzerine kurulu düşünme biçiminin bir tezahürüdür. Bizdeki dünya ve ahiret algısı hayalet ve iki dünya arasında sıkışıp kalmış ruhlarla bu şekilde uğraşmaya pek müsaade etmez belki ancak benzer korku unsurları bizde de mevcuttur. Geçmişten günümüze her kültür kendi dünya algısı doğrultusunda korkacağı varlıkları da üretmiştir. Hayaletler, cinler, ifritler, troller, cadılar hatta uzaylılar…

İnsanoğlunun bilinmeyen ve gizeme karşı duyduğu kaçınılmaz korku, filmlerde en çok yararlanılan malzemedir. Bu anlamda siyahlı kadın, görünmeyenin cazibesinden yararlanma gerilimini sonuna kadar kullanabilmiş bir yapım. Henüz ilk sahnesinde üç küçük çocuğu ansızın evcilik oyunlarından uzaklaştırıp, pencereye doğru sürükleyen şeyin ne olduğunu bilmemek, birkaç dakika bile geçmeden seyirciyi ciddi bir gerilim duygusunun içine bırakıyor. Aynı şekilde ardında ne olduğu belirsiz kapılar, kaynağı belirsiz gürültüler, sis gibi unsurlar basit durmakla birlikte filmi sürükleme açısından önemli bir işleve sahipler.

Film yönetmenlik ve senaryo dili bakımından son derece klasik anlatım tekniklerinden istifade etmekle birlikte bu tekniklerin başarılı ve doğru bir şekilde kullanıldığını söyleyebiliriz. Özellikle filmin kurgu dili, müzik ve ses efektleri anlatım dilinde kilit noktaya oturuyor. Hatta müziklerin yer yer fazla geldiğini de söyleyebiliriz. Dekor, mekânlar, kostümler, müzikler filmin Gotik atmosferine uygun bir karaktere sahipler ve anlatım kalitesini önemli ölçüde etkilemeyi başarıyorlar. Yönetmen özellikle dekorlardan hayati bir anlatım malzemesi olarak istifade etmiş. Hele ki dönemin karakterini yansıtan kurmalı oyuncaklar… Varlıkları bile ürpermek için geçerli bir neden! Gerek ses, gerek görselliğiyle ciddi birer gerilim malzemesi olarak karşımıza çıkıyorlar. Dönem demişken ekleyelim, film yirminci yüzyılın başlarında, İngiltere'nin kasvetli bir kasabasında, puslu bir havada geçiyor. Birkaç karelik Londra sokakları görüntüsü de filmin atmosferine hizmet edecek türden. Metcezir saatlerinde adaya dönüşen, terkedilmiş, ürpertici malikâne ise filmin en gerilimli sahnelerine ev sahipliği yapıyor.

Filmin başrolünde ise tüm dünyada Harry Potter karakteriyle tanınan Daniel Radcliffe yer alıyor. Doğrusu yirmi üç yaşındaki oyuncunun performansını aile babası karakterinde çok başarılı bulmadım. Sanırım Radcliffe on yıldan uzun süre canlandırdığı Harry Potter'in tozunu henüz sırtından atamamış. Bununla birlikte çocuk oyuncuların varlıklarıyla filme ciddi bir katkı sağladığını söyleyebiliriz.

Kanın gövdeyi götürdüğü işkence güzellemelerinin hızla arttığı son yıllarda, korku sineması saygınlığını yitirir hale geldi. Neyse ki ara ara kan ve şiddete başvurmadan korkulabileceğini gösteren yapımlarla karşılaşıyoruz. Siyahlı Kadın yer yer klişe diyebileceğimiz bir karaktere bürünmekle birlikte türünün hakkını veren yapımlar arasında yer alıyor. Doksan dakikalık gerilime hazır olanlar için iyi bir tercih olacaktır.

Yönetmen: James Watkins

Senaryo: Susan Hill, Jane Goldman

Tür: Korku, Gerilim

Yapım: İngiltere, Canada, İsveç ,2012

Oyuncular: Daniel Radcliffe, Janet McTeer, Ciarán Hinds