Milletçe perde çekmeyi biliyoruz...

Hakikaten garip bir milletiz,her şeyi ne çabuk unutuyoruz.Olayların nasıl hemen üstünü kapatıyoruz? Acılarımızın üstüne sadece perde çekmeyi biliyoruz. O perde her açıldığında acımız veya yaramız tekrar canımızı yakıyor ve biz sadece ağrı kesici alıp, acımızdan dolayı çevremize veryansın ediyoruz. Biz hiçbir zaman ecza dolabımızdaki merhemi kullanmadık, elimizi uzatmadık bile, uzatanlara da kızdık, hiç bir yaramız bu yüzden tedavi olmadı

1999'da Marmara Depremi olduğunda sadece ticaret mantığıyla dolu olan müteahhitlerin tekme atsan yıkılacak binaları yüzünden kaç bin insan hayatını kaybetti?

Kaç bin insan seçim zamanında 2-3 günde kondurulan gecekonduların altında can çekişti? Peki bu yaranın tekrar kanamaması için, tekrardan acımaması için ne yaptık? Van depremindeki kayıpları önleyebildik mi? Evet bu depremlerin hemen ardından bütün medyada deprem haberleri yapıldı.

1-2 hafta boyunca haber kanalları deprem uzmanlarını çıkardı yayınlarına, gazeteler manşet attı ilk sayfalarına bu olayı, sivil toplum kuruluşları ayağa kalktı bir ara. Peki neyi değiştirdik bir daha olmaması için ne yaptık? Acımızı, ne çabuk unuttuk di mi?

Yaklaşık 3 ay öncesinde tam 26 şehit verdik. Hemen ardından PKK'ya lanet okuduk, hep beraber ayağa kalktık 'Şehitler ölmez vatan bölünmez' diye haykırdık, balkonlarımızı Türk bayraklarıyla donattık ve yine medyamız 2 gün boyunca bütün yayın organlarıyla bu olayı manşete taşıdı ve yine eski komutanları çıkardılar. Onlar da yine 'terörü ben olsam 1 haftada bilemedin 10 günde bitiririm nidaları attı, sonra sorunun ana kaynağını bulduk, sorun meğer kuzey Irak'taymış halbuki tam içimizdeyken ve hava harekatıyla intikamımızı aldık (!)

Peki ne değişti terörü bitirebildik mi? Askerin içindeki bu zaaflar kapatıldı mı? Dağdakileri aşağıya indirdik mi ya da dağa çıkanları durdurabildik mi? Aslında bunun için çözüm ürettik, hoşgörü açılımıydı bu çözüm ama onu da yerimizde oturarak beğenmedik ve eleştirdik.

İşte biz böyleyiz bir olay olur canımız yanar, o olay için slogan atarız, kafamıza göre suçluyu buluruz uyarıcı ceza veririz kendimize göre ama hiç bir zaman bu acıların bir daha yaşanmaması için çözüm üretmeyiz.

Eğer sorunlarımıza sadece slogan atarak çözüm bulmaya çalışırsak, 2 ayda bir tekrarlanan bu terör olaylarına bir süre tepki verip sonra hayatımıza hiç bir şey olmamış gibi devam edersek, depremde onca insanı enkaz altında bırakıp yıkılan bu binaların yapılmasına tekrar izin verirsek, bunlara çözüm üretmezsek, üretenlerin çözümlerini de kahvehane mantığıyla tepki verip baltalarsak kusura bakmayın ama biz her acıyı tekrar tekrar yaşamaya müstehakız.