On iki ayın on üçüncüsü

Şunun şurasında okulların açılmasına ne kaldı ki?" diye bilgiç bilgiç konuşuyor kardeşim Meryem. "Ağustos ayı bitince Eylül gelecek ve okullar açılacak. Yaşasın!.."

Meryem bu sene okula başlayacağı için hayli sevinçli. Okulu çok seviyor bu yüzden. Bir de bildiği şeyleri tekrar tekrar anlatmasını sevmese? Başım balon gibi şişiyor! Bakın yine başladı işte. Oysa şu ceviz ağacının gölgesi altında ne güzel hayaller kuruyordum kendi kendime.

"Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım ve bu da son parmağım Aralık."

"İyi güzel de, saydıkların arasında eksik olan bir ay var Meryemciğim."

Bu ses nereden geldi şimdi? Kuşlar mı konuştu acaba?

Aaa, ninem ve dedem! Nasıl da sessizce yanımıza kadar gelmişler. O kadar dalmışız ki, bahçeye gelişlerini ikimiz de görmemişiz.

Meryem, "Hiç de değil" diye kaşlarını çatarak itiraz ediyor nineme.

Meryem'in biraz inatçı olduğunu bilirsiniz. En baştan tekrar başlıyor saymaya: "Ocak, Şubat, Mart..."

On iki ayın on ikisini de bir solukta sayıp bitiriyor.

Doğrusu Meryem'in saydığı aylar arasında eksik göremiyorum ben de. Siz görüyor musunuz?

Fakat ninem ikna olmuşa benzemiyor.

"Yine eksik saydın Meryem kızım.""

Dedem gülümsüyor. Ninem gülümsüyor.

Meryem sıkıntıdan yanaklarını şişiriyor. Ceviz ağacının dalları arasında saklambaç oynayan birkaç serçe, zıp zıp zıplayarak yer değiştiriyor. Belli ki onlar da meraklanıyor.

Peki ama eksik olan ay hangisi?

"On bir ayın sultanı o ay" diye sır verir gibi konuşuyor ninem.

Dedem sözün devamını getiriyor:

"Ramazan ayı!"

Yani...

"Yani, oruç tuttuğumuz ay."

Hay Allah! Nasıl da unutmuşum.

"Oruç tutmak, İslam'ın şartlarından üçüncüsü değil miydi?" der demez kendimi havada buluyorum, “Aslanım benim" diyen dedemin elleri arasında… Ceviz ağacının dallarına kadar ulaştım. Kuşlar korkup, ağacın en tepesine kaçıştılar.

Dedeciğim beni indir artık yere ne olur? Korkutmayalım kuşları...

"Oruç nasıl tutuluyor dedeciğim. Neyle tutuyoruz orucu, çok mu hızlı kaçıyor ki onu tutmaya çalışıyoruz."

Meryem haklı. Daha önce hiç oruç tutmadı ki... Nereden bilsin orucun nasıl bir şey olduğunu. Ama ninem ve dedemle birlikte bu sözlere katıla katıla gülüyoruz. Kuşlar biraz daha artan bir korkuyla bize bakıyorlar. Neredeyse uçup gidecekler ağaçtan.

Ninem her zamanki gibi masal anlatan sesiyle orucu anlatıyor Meryem'e. Tabii bana da... Meğerse oruçla ilgili bilmediğim ne kadar çok şey varmış.

"Oruç, belirli bir zaman arasında hiç bir şey yiyip içmeden yaptığımız bir ibadettir."

"Hangi zamanlar arasında yiyip içmiyoruz peki?"

"Oruç sabahleyin güneş doğmadan önce başlıyor Meryem. Biz buna 'imsak' diyoruz. Güneş batana kadar tutuyoruz orucumuzu. Orucumuzu açtığımız akşam vaktine de 'iftar' adını veriyoruz. Akşam vaktinde orucumuzu açarak iftar etmiş oluyoruz. Her yıl bir ay boyunca dünyadaki tüm Müslümanlarla birlikte tutuyoruz oruçlarımızı."

"O kadar uzun süre de acıkmaz mı insan?"

"Tabii ki acıkır. Gündüz çok acıkmamak için geceleyin kalkıp yemek yiyoruz ya! Gece yenilen bu yemeğe de 'sahur' deniyor. Acıkmak ve açlığa sabır etmek, oruç ibadetinin özüdür zaten. Hem sabır, hem kalkandır oruç."

"Neye kalkandır?"

Meryem kendini bir kaptırdı mı, sorularını ardı arkası kesilmez.

"Günahlara kalkandır. İnsanı kötülüklerden uzak tutar. Kalbimizi sevinç ve merhametle doldurur. Oruç, merhamet ve sabırla büyütür kalbi."

"İnsanı Allah'a daha çok yakınlaştırır" diye araya giriyor dedem. "Oruç tutan insan sürekli ibadet halinde olduğunu bilir. Böylece hep güzel şeyler söylemeye, insanları kırmamaya, yoksul insanlara daha çok yardım ve iyilik etmeye özen gösterir."

"İftar topunu da unutma dedeciğim."

"Ha doğru bak Ömerciğim. Ramazan da bir de iftar topu atılır di mi? Atılan topla birlikte oruç açılır. İftar topları bir mutluluktur. Leziz yemeklerin sıralandığı sofranın kapıları, patlayan topun sesiyle birlikte ardına kadar açılır. Zafer kazanılmıştır. Sonra da teravih namazı kılınır."

Sizce kuşlar da oruç tutar mı?

Ninem ve dedeme sorarsanız, tutuyorlarmış. Küçük çocuklarla birlikte öğleye kadar tutuyorlarmış oruçlarını. Kuş orucu deniyormuş adına da.

Bunu ceviz ağacında cik cik sesleriyle saklambaç oynayan serçelere sorayım dedim. Aa, daha ben ağzımı açmadan, yumuşak bir kanat çırpışıyla uçup gittiler üzerimizden...

Aşağıdaki metinde bir soru yer alıyor. Sorunun üzerinde düşünüp çözmeye çalışınız.

İran Şahı Şeran, satrancı icat eden Sessa'yı ödüllendirmek istiyordu.Mağrur Şeran, Sesa'yı huzuruna kabul ettiği gün,