Otobüste yaşlıya yer veren öğrenci yetiştireceğiz

Geçtiğimiz günlerde bir meslek büyüğüm beni aradı ve hangi bölüm mezunu olduğumu sordu. 'Ne var bunda' diyeceksiniz. Hemen söyleyeyim. Bu soru, mesleğe başladığımdan bu yana, yani 10 yıl sonra ilk kez soruldu. Yani henüz okuldan alma gereği bile duymadığım İletişim Fakültesi diplomasına bugüne kadar mesleki anlamda hiç ihtiyaç duymadım. Çıkış belgesini de sadece askerlik ile sarı basın kartı için kullandım. Hepsi bu. Peki ben üniversiteyi neden okudum? Bu sorunun, Cuma günü tercih formlarını teslim edecek yaklaşık iki milyon genç ve ailesi için cevaplanması gerekiyor. Tıpkı “Üniversite neden okunmalı, hangi üniversite okunmalı, üniversitede ne okumalı? soruları gibi... Cevap bulmak için iki gözde üniversitenin ezber bozmayı göze alabilen güzide rektörlerinin kapısını çaldık. Onlar da iki milyon genç ve ailesi için değil, benim gibi hayatla ilgili tercihlerinizi çoktan yapmış olanlar için 'bile' çok şey söyledi.

İnsanların hoşuna gitti galiba. Çok destek görüyorum. Ancak gençlik yaşlılık gibi rakamsal özelliklerin çok da önemli olduğunu düşünmüyorum. Ainesi iştir kişinin, lafa bakılmaz derler ya. Yaşa da bakılmaz. Ne yaptığımızla değerlendirmek daha doğru. Fakat genel rektör tipolojisinin içerisinde, genç bir rektörüm, bunun farkındayım, hatta şu an Türkiye'nin en genç rektörüyüm sanırım.

Benim kafam sürekli çalışır hiç durmaz. İşimle ilgili düşünürüm. 24 saat çalışabilme performansım var. Bunlar avantajlı şeyler. Fakat bunlardan öte çok iyi bir ekip lazım. Biz burada iyi bir ekibiz.

Tabi ki babamın kafa çalıştırma mekanizmasından çok faydalanmışımdır. Ondan aldığım çok dersler var. Ama ondan daha farklı bir tipim var. Çok interdisipliner çalıştım. Sosyoloji, felsefe, sanat her şeyi bir arada harmanlayarak anlatan bir hoca olduğum için çok tipik değildir derslerim. Bir de çok neşeli ders anlatırım. Taklit yaparım,. Eğlenirim. Kahkahalarla gülerek sınıftan çıktığım çok olmuştur. Benim için bir eğlence vesilesi orası.

O üniversitenin değerlerini benimsediği için onun bir parçası olmak için tercih etmeli. Önemli olan üniversite değerlerinin oluşturulması ve bunların öğrenciler tarafından benimsenmesi. Çok zeki çocuklar geliyor, bizim üniversiteyi neden tercih etmeleri gerektiğini anlattıktan sonra “Nereye ait hissediyorsanız oraya kaydınızı yaptırın” diyorum.

Kaliteli üniversitenin iki yönü vardır. Biri sosyal çevre yani hocayla, çevreyle ilişkiler. Biri de kurumun teknik donanımı. Ama bunlardan önemlisi akademik yapı. Ders programları ve konulan derslerin içeriklerinin çağın gereklerine uygun olup olmamasıdır. Bir mekatronik mühendisinin müzik konusunda ahkam kesebilmesi çok önemli bir şey mesela. Ona göre imkanın sunulması lazım.

Böyle özentilere hiç girmemek lazım. Dünyanın neresine gidersek gidelim Türk akademisyenler olarak çok başarılı oluyoruz. Çünkü insanların kitaptan okuduğu şeylerin içinde yaşıyoruz. Doğu'yu Batıyı özümseyip başka bir dünya algısına sahip olabiliyoruz.

Bu konu çok önemli… Bizler sanayi toplumunun gençleriydik. Mühendislik, tıp gibi meslekler geçerliydi. Son 15 yılın dünya algısına bakarsak, bana göre mühendislik gibi alanlardan ziyade bilgi uygarlığına, tasarım uygarlığına yönelik meslekler daha revaçta olacak. Son seçimler de bize iletişimin önemini gösterdi. Uluslararası ilişkiler dersinde öğrencilere uluslararası pazarlama nasıl yapılır diye anlatıyorum artık. Çünkü Ermeni konusu bir iletişim hatasıdır Türkiye için. Artık en iyi askeri güce sahip olmanızın hiçbir önemi kalmadı. Bilgi ve tasarım uygarlığını anlatan çok hoş bir laf var. “CNN, ilan etmedikçe kazanmış sayılmazsınız.”

2023 yılında dünyanın ilk 500 üniversitesi arasına girmeyi istiyoruz. Vizyonumuz bu. Yerel anlamda da vakıf ve tüm üniversiteler arasında bir numarada olmayı düşünüyorum. Ancak ücret alarak bu noktaya gelmemiz mümkün değil. Sanayicimizden zenginimizden destek görmüyoruz. Sadece üniversite kendi kendini döndürmeye çalışıyor. Bunu başardığım zaman da zaten burs vermeye başlıyorum çocuklara. Benim hayalim öyle bir üniversite yaratacağız ki, üniversitelerin gelirleri ile burs ve diğer giderleri birbirine denk olacak. Müthiş başarılı çocuklar var. Onlara tüm imkanları açmaktan yanayım. Bu bir memleket vazifesi.

Birkaç sene içinde vakıf üniversiteleri çok daha yerli yerine oturacak. Bana göre en iyi kampusü yapan değil, en doğru hocaya yatırım yapan ve en ilkeli tutumu ortaya koyan kazanacak. Boğaza nazırız, çok güzel bir kampüse sahibiz. Ama binaların hiçbir önemi yok. İçerisindeki doku önemli. Bizim üniversitemizden mezun olan öğrenciler ben buradan çıktım dünyanın en iyi işadamı olacağım, çok paralar kazanacağım dünyayı fethedeceğim diye çıkmamalı. Benim ülkem benim toplumum, benim insanım diyebilmeli. Öğrencilerimize Bahçeşehirlilik ruhunu insanımzın duyarlılıklarını aşılamaya çalışıyoruz. Kapitalizmin ruhu ve ahlakı Türkiye'yi bu kadar ele geçirmemeli bence. Direniş merkezlerimiz olmalı.

Siyasete girmeyi düşündüğüm ortamda DP'nin yumuşatıcı bir uzlaşma zemini olacağını düşünüyordum. Proje ortadan kalktı. Anlaşamadılar. Partiler çıktı ortaya. Benim de partilerle işim yok. Bu yüzden çekildim siyasetten.

Evet. Ben AK Parti'nin seçim öncesi yaptığı 160 kişilik değişimle, koalisyonu kendi içinde oluşturduğunu düşünüyorum. Cumhurbaşkanlığı sürecinin de bu politika devam ettirilirse sıkıntısız aşılacağına, önümüzde dinamik bir beş yıl olacağına inanıyorum.

Hiç öyle bir deklarasyonum olmadı.(Gülüyor) Erkan Mumcu söylemiş sanırım Onur duydum.

Olabilir. Türkiye'de erkekler ne kadar hak ediyorsa, bir kadın da o kadar hak ediyor. Buna inanıyorum. Kendim için bir şey istiyorsam namerdim. (gülüyor)