Oyunculukta ve güzellikte kimseyle yarışmıyorum

Çağla Kubat: Güzel, başarılı ve hırslı... Bu üç sıfatı açtığınızda içinde Sporcu, Sunucu, Manken, Oyuncu ve Makine Mühendisi olduğunu görüyorsunuz. Ama bir an kafanız karışıyor. Çünkü o şöhretli olmayı bir kenara bırakarak yıllardır rüzgar sörfüyle uğraşıyor. En tehlikeli rüzgarlarla boğuşuyor, saçları, elleri kuruyor, denizin ortasında kalarak ölümle burun buruna geliyor. Mayıs ayında dünya çapında düzenlenen rüzgar sörfü yarışına katılacak olan Kubat, yarışmadan önce hayallerini anlattı. Sörf'ü neden bu kadar çok seviyor, kazanamadığında ne yapıyor, hiç hile yaptı mı, birinci olursa ne yapacak, hırsının kurbanı oluyor mu? İstanbul, karlarla örtülüyken karları eriten bir sohbet...

Okul takımında basket ve volaybol oynuyordum. Galatasaray'da da bir dönem oynadım. Aslında bütün sporlardan biraz biraz denedim. En son sörfe karar verdim çünkü vücut yapım daha uygundu.

Çeşitleri var. Bir kaç katagoriye ayrıldığı için vücut tipleri de değişiyor. Mesela dalga sörfünde kısa boy önemli. Ama benim yaptığım hız sörfünde uzun boy avantajlı. Aynı şekilde ağırlık ve denge önemli; hantal da olmamanız gerekiyor. En iyisi 60 - 70 kilo olmak. 50-60 arasında düşmemek daha iyi.

Denge çok önemli. Rüzgar arttıkça daha büyük yelken alıyorsunuz. Büyük yelken bordu havaya kaldırıyor. Onu kilonuzla aşağıya çekebildiğinizde ancak kullanabiliyorsunuz. Hafif olduğunuzda bord havalanıyor ve tutamıyorsunuz. Tutabilmek için daha küçük bir yelken almanız gerekiyor. O da hızınızı yavaşlatıyor.

Yapı olarak mücadeleci biriyim, zorlukları seviyorum. Çünkü sörf kim yaparsa yapsın, bütün sporlarla karşılaştırdığınızda en zorlarından biri.

Çünkü sürekli bir mücadele halindesiniz. Rüzgarla, dalgalarla…Ben “bu işi öğrendim” diyebileceğiniz bir spor değil. Bu yüzden çok seviyorum.

Sınırsızlığı…

Ailem çok zengin değil. Aslında bakarsanız o kadar büyük bütçeler de ayırmak gerekmiyor. Ben sörfü ilk olarak Fenerbahçe Kulübü'nde ve kulübün malzemeleriyle öğrenmeye başladım. Ne malzeme aldım, ne de kurs parası ödedim. Yetenekli buldular ve başlattılar.

İşin doğrusu hepimiz sponsor bulmak için çok zorlanıyoruz. Ama şimdi öncesine göre daha kolay buluyorum.

Sporculuk zaten hep devam ediyordu. Ben onun yanındaki şeyler üzerine gidip geldim. Makina Mühendisliği okudum ama devam etmek istemedim. Ama Sporcu olmaktan hiç bir zaman vazgeçmedim. Etrafını dolduran şeyler onu destekliyordu. O işleri spora vakit ayırabilmek için yaptım.

Sporcu diyorum. Çünkü diğerleri onunla birlikte geldi. Oyunculuktan çok keyif aldım, sunuculuğu da mesleğim gibi yaptım. Çok programda ve canlı yayında çalıştım. Bu meslekleri severek yapıyorum. Ama benim için önce spor ...

Bilmiyorum. Sanırım Sporcu olmakla ilgili. Çünkü sporcuysanız hayatınıza çok dikkat etmeye başlıyorsunuz. Sigaradan ve alkolden uzak duruyorsunuz. Gece çok geç yatmıyorsunuz, çünkü sabah antremanınız oluyor. Yarışma zamanına kadar hergün çok önemli. Zaman kaybı sizin rakibinizin önüne geçmesi demek.

Öyle, ama bütün yıl o zaman için çalışıyorsunuz.

Önemli. Ama yarış başladıktan sonra spordan aldığınız keyif bir arka plana atılıyor.

Yarış esnasında keyif alıyorum. Ama arkanızda bir sponsor olduğunda ve hedefe kilitlendiğinizde baskı onu geri planda tutuyor.

Çok severek yaptığım bir spor olduğu için sörfün üstünde olmaktan çok memnunum. Hazırlık döneminde yarışlardan daha mutluyum bu doğru. Geçen sene sadece sörf yaptım. En yanlış dönemim de o oldu.

Sadece sörfle uğraşmak baskı hissetmeme neden oldu. O yüzden bu sene yapmadım. Akıllı bir çalışmayla bir iş daha yaptığınızda biraz dikkatinizi kaydırıyorsunuz ve bu başarıyı da getiriyor.

Bende öyle düşünüyordum. “İnsanlar bütün kışı çalışarak geçiriyorlar, ben iki işi bir arada yapıyorum tabiiki başarılı olurlar” diyordum. Aslında sonra gördüm ki tek bir iş olduğunda üzerlerinde çok büyük bir baskı hissediyorlar. Başka bir işle uğraşmadıkları için daha çok geriliyorlar. O daha zor. Şimdi; “Oyunculuk yaptım, maddi bir bütçe ayırdım” diyebiliyorum. Bu küçük bir teselli oluyor. Dikkatinizi dağıtıyor en azından.

Geçen yıl çok iyi hazırlanmama rağmen yarışlarda sakatlık geçirdim. Tam yarışacağım sırada sörfte acemi biri bana çarptı, bileğim şişti. Yarım bir performansla yarışmaya çalıştım. O kadar kolay bitebiliyor ki…

Sporda sakatlıktan çok korkuyorsunuz. Özellikle yarışma dönemi yaklaştıkça o korku daha çok oluyor. Bir de köpek balığından çok korkuyorum.

Sörfçü arkadaşlarım tehlikesinden hiç bahsetmedi. Ama ben çok korkuyorum. Gördüğüm oldu, gören çok var. Ama kimseye saldırmışlığı yok.

O olasılık hep var. Zaten suya en az iki kişi çıkmak gerekiyor. Ne kadar iyi bilirseniz bilin, direğiniz kırılabiliyor. Çok uzağa gittiğiniz zaman bu tür riskler hep var. Bir defasında beş kişi çıkmıştık. Akıntı bir anda bizi sürekledi ve kıyıya yaklaşamadık. Çok soğuktu. Bir arkadaşımız donma tehlikesi geçirmişti. Bana birşey olmadı ama arkadaşımın o halini görmek beni çok korkuttu.

Movie adasındaydı. Henüz gitmedim ama Kanarya adalarından biri olan Poza'da rüzgarı daha da yüksekmiş.

Evet. Ben aileme yaslanarak yaşamadım. Çünkü hep “hayatımı kurmak zorundayım onlara yük olmamalıyım” diye düşündüm. Çok küçük yaşta çalışmaya başladım ve yine küçük yaşta ayrı eve çıktım. Evet, kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum. Kendi kendime yetiyorum rahatlığı çok güzel. Güçlüyüm ve kimsenin üzerine yük olmuyorum.

Nefret ederim. Bir yere tek başıma gitmeyi sevmem. Mutlaka biriyle gitmek isterim. Herşeyi tek başıma yaparım gibi bir durum yok.

Evet. Ama çok da duygusalım. Bütün bunları yapmam duygusal yaşamama engel değil.

Sörfte çok erkeksileştiğiniz bir gerçek. Hatta ben sert olmayı öğrendikten sonra daha başarılı oldum. Türkiye'de yarışırken kadınlar birbirlerine çok nazik davranıyorlardı. Ama yabancılarla yarışırken sert olmam gerektiğinin farkına vardım. Türkiye'de başarılıyken yurt dışında arkalarda kalmaya başlamıştım. Sonra bana sert olmam gerektiğini söylediler. Aslında kadın tarafımı çok zor attım.

Keşke yansısa!

Arka Sokaklar dizinde bir polisi canlandırıyorum. En büyük problemim de sert olamamam. Benden daha sert davranmamı istiyorlar. Baktığınızda suçlu dediğimiz insanlar aslında suçlu değil. Oyuncu oraya gelmiş; “paldır küldür duvara yapıştır, vur!” dediklerinde ben yapamıyorum. 'Suçluya “lütfen oturur musun?” muamelesi yapacaksın neredeyse “Ne olur biraz sert ol” diyorlar.

Bence var. 12 kadın sörfçünün takvimi çıkartıldı. İçinde çok güzelleri var. Sporda güzel olmanın avantajı oluyor. Tenise bakın; Rus tenisçiler var hem başarılılar ama hem de güzeller. Anna Kournikova'nın başarısının bir sebebi de güzel olması. Daha çok sponsor bulabilir ve bu onun çalışma temposunu da yükseltir. Güzelliğimin sörf sporunun tanıtılmasında işe yaradığını düşünüyorum. O sporun vitrini olmuş olmak avantajlı.

Güzelliğe nasıl baktığınıza bağlı. Bazıları için kaslı bir kadın güzel gelmeyebilir. Ben kaslı, sportmen kadınları daha çok beğeniyorum. Bütün makenler arasında en çok Cindy Crawford'u, Neomi' yi ve Çağla Şikel'i beğeniyorum. Bana göre güzellik sportmen olmaktır.

Çok zor.

Yapabilmeyi çok isterdim. Mesela; hocam beni antrenman için bisiklete oturttu ve önüme yarış koydu. Yarışı görünce kopuyorum, o yarışı kazanmaya çalışıyorum. Bisikletten iner inmez bacaklarım titremeye başladı. Yapım bu, değiştirmem mümkün değil. Aslında bu sporculukta önemli bir yapı. Ama stresi kaldırmak çok zor.

Yöntemim şu; yanında bir iş daha yapıp ondaki başarıya da biraz odaklanmak. Bu stresi düşürüyor. Başka bir şeylerle uğraştığımda rahatlıyorum.

Yenilgiyi çabuk atlatıyorum. Üzerinde fazla durup mutsuz olmuyorum. Dolayısıyla hırsımın kurbanı değilim. Çünkü bu yenilgileri atlatıp, başka işlerle yürütüp, başarıya odaklanarak bundan kurtulabiliyorum.

Sporda hile yapmak bana çok ters geliyor. Çok görüyorum. Bazı insanlar hırslarından şamandrayı eksik dönüyor. Hiç hile yapmadım.

Oyunculukta ve güzellikte kimseyle yarışmıyorum. “En iyisini ben giyerim” demiyorum. Ama sörfte en hızlı ben olmak istiyorum.

Birileri beni takdir etsin gibi bir amacım yok. Tamamen o başarıya ulaşmayı, bitiş çizgisinde birinci gelmeyi seviyorum. Hızı ve en hızlı olmayı çok seviyorum. Başkasının benden daha hızlı olmasından rahatsız olurum. Takdir edilmeyi umursamıyorum.

Ağlamak… Bir şeye çok sevindiğimde de çok üzüldüğümde de gösterdiğim tepki ağlamaktır. Genelde kadınlar böyledir.

Aksine kadın olmanın avantajları var. Çünkü erkeklerde rekabet daha fazla. Bayanlarda her zaman daha az sporcu oluyor.

Alıyor tabii ki. Sürekli güneşin altındasınız, cildinizde lekeler oluşuyor, saçlarınız ve elleriniz kuruyor. Tabi ki bedende deformasyonlar oluyor. Mesela kadın sporcuların bir çoğunda yumurtalıklarda çok büyük problemler yaşadığını görürsünüz. Çünkü kış aylarında ayaklarınız soğukta kalıyor. Ben de kışın çok zorlanıyorum.

Disiplin, düzgün yaşam, sağlıklı beslenme gibi alışkanlıklar kazandım.

O hedef biter. Geriye dünyanın en iyi sporcularını yetiştirmek kalır. Bardağı dolduğunuzda eğer boşaltmazsanız tekrar dolduramazsınız. Kendimle yarışacak sporcular yetiştirmek istiyorum. Şuanda geleceğin en iyi sporcusuyla çalışıyorum. Karakter yapısı, yaşı, fiziksel özellikleri bu spora çok uyuyor.

Hem güçlü bir karaktere hemde sakin bir yapıya sahip olmanız lazım. Çünkü yarışlardaki heyecan performansınızı çok düşürüyor. Beş gün sürecek bir maraton bu… Beş günün içinde birgün yarışınız kötü gidebilir. Ertesi günü hiçbirşey olmamış gibi davranmanız o kadar zordur ki… Ama onu yapabilen sporcu çok başarılı oluyor. Yarışlar yaklaşık üç dakika sürüyor. Sizin kalp atışınız ne kadar seyrek olursa yarışınız o kadar iyi geçer.

Performansın en iyi olduğu yaşlar otuz ile kırk arası. Çünkü zamanla tecrübe ve sakinlik kazanıyorsunuz. Birde rüzgarı tanımak çok önemli. O da tecrübeyle olan birşey. Ne kadar farklı ülkeye giderseniz o kadar farklı koşulla karşılaşıyorsunuz.

Evet. Dünya şampiyonu olan arkadaşım var. Şampiyon olduktan sonra üç yıl çocuk için ara vermişti. Şimdi kızıyla birlikte yarışlara geliyor. Yine şampiyon oldu.

Evet. O arayı kesinlikle kaçırmayı düşünmüyorum. Belki bir yada iki yıl sonra olabilir.