Özgürlük iyi mi kötü mü?

Kardeşim Ayşe, iki saatten bu yana masasında karalayıp durduğu bir kağıt parçasını burnuma dayadı. Ardından emir veren bir cümle ile “Oku” dedi. Ne yalan söyleyeyim, böyle zorlama durumlarda nedense hiçbir şey yapasım gelmez. Aynısı oldu. Kağıdı katlayıp başucuma koyum ve aylak aylak odanın tavanını izlemeyi sürdürdüm.

“Sonra okurum. Şu an canım istemiyor doğrusu…”

“Amma gıcıksın Sinan” diye homurdanarak odadan çıkıp giden Ayşe'nin ardından bir süre daha ıslık çalmaya devam ettim. Elbette ne yazdığını merak ediyordum. Ve bir şeyi merak ettiğimde beni hiçbir şey durduramaz. Kağıtta aynen şunlar yazıyordu:

“Tokat mı yemek istersin, şeker mi? Haftalığının 10 lirada kalmasını mı istersin yoksa 20 liraya çıkmasını mı? Yeni bir okul kıyafeti mi istersin, eskisini iki yıl daha giymek mi? Hafta sonu dershaneye gitmeyi mi tercih edersin, balık tutmayı mı?”

Herkesin bu sorulara vereceği cevapla benimkisi aynı. İnsan bu tür durumlarda seçme özgürlüğünü güçlü ve iyimser olan şeyden yana yapar çünkü. Bu durumda bu özgürlük müdür yoksa iyi olanın yanında yer almak mıdır? Bütün bunları düşünürken Ayşe elinde nefis bir çikolata ile odaya geliyor. Bugünlerde o kadar çok çikolata yiyor ki şişmanlaması işten bile değil.

“Bu benim özgür seçimim. Şişmanlayacağımı biliyorum ama yine de yemek istiyorum” diyor Ayşe.

“Ama pekala az yemek gibi de bir seçim yapabilirdin. Özgürlüğünün olması her şeyi yapabileceğin anlamına gelmiyor öyle değil mi?”

“Elbette öyle ama…” diyor Ayşe gülümseyerek, “Sana verdiğim listede eminim ki özgürlüğünü hep kendi menfaatinden yana kullandın. Benim yaptığımla aynı şey değil mi?”

Ne diyebilirim ki, haklı aslında. Geçen sene ben de müzik kursuna gitmiştim. Çok sevip anlaştığım arkadaşlarım olmuştu ve gerçekten bayılıyordum orada olmaya. Ama birden müzik kursunu bırakmaya karar verdim. Özgürce hem de. Seçimlerimin sonucunun beni üzeceğini bile bile, hiç baskı altında kalmadan belki de benim için kötü olan bir şeyi tercih ettim.

“Aslında çok da özgür değiliz sanırım.”

“Neden?” diye soruyor Ayşe merakla.

“Sen de ben de, gece geç saate kadar oturmak, kitap okumak, bilgisayarda oyun oynamak ve arabanın önüne oturmak istiyoruz. Ama büyüklere tanınan özgürlük bizimkinden çok daha fazla sanırım.”

“Çünkü kuralları onlar koyuyor da ondan abicim. Ama belki de bazen bu kurallar kabul edilebilir. Bu özgürlüğümüzü kıstığı anlamına gelmez.”

Nasıl yani? Devam ediyor Ayşe.

“Eğer bu konuda seçim yapma özgürlüğünü bize bıraksalar emin ol ikimiz de ders çalışmaz ve özgürüz diye birçok sevdiğimiz şeyi soluk almadan yapmaya devam ederdik. Özgürlüğün zor olan kısmı bu bence.”

İnsan yine de düşünmeden edemiyor, özgürlüğün sonu nereye kadar?

“Sanırım beynim durdu, biraz çikolata verme özgürlüğünü kullansan da kan şekerim yükselse…”

Kardeşim gürültülü bir kahkaha patlatıyor.

“Vermemekte bir özgürlük. Ben onu kullanıyorum. Avucunu yalarsın.”

Demek öyle! Özgürlüğün bazen kötü sonuçlar doğuracağından haberi yok sanırım Ayşe'nin. Birazdan başlayacak yastık savaşında bakalım özgürlük ne işine yarayacak, merak ediyorum.

Adamın biri dikdörtgen biçiminde ve her cephesi güney manzaralı bir ev yapmış. Ev şahane olmuş doğrusu! Peki şimdi dikkat! Bu güzel evi bir ayı ziyaret etse sizce bu ayı ne renk olurdu?

"En Mutlu Kim" küçük büyük herkese çocuk olmanın değerini ve hep çocuk kalabilmenin sırrını anlatıyor.

Yer:Akbank Sanat

5 > 12 > 19 > 26 Aralık Cumartesi Saat: 11.30

Tam: 6 TL

Öğrenci: 3 TL

ETİ Çocuk Vapuru Sergisi ziyaretçilerini bekliyor

3. yolculuğuna Ağustos ayında çıkan ETİ Çocuk Vapuru, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu'ndan misafir ettiği 200 çocuğun yarattığı eserleri karada sergilemeye hazırlanıyor.

ETİ Çocuk Vapuru Sergisi Takvimi

02 - 13 Aralık 2009 Akmerkez - İstanbul

14- 27 Aralık 2009 Espark Alışveriş Merkezi - Eskişehir

28 Aralık 2009 - 10 Ocak 2010 Armada Alışveriş Merkezi - Ankara

12 - 24 Ocak 2010 Ofis Park Alışveriş Merkezi - İzmir

26 Ocak - 08 Şubat 2010 Zafer Plaza - Bursa

8 - 14 Şubat 2010 Astoria Alışveriş Merkezi - İstanbul

15 - 21 Şubat 2010 Palladium - İstanbul

Toplayabilirim

Tubitak Erken Çocukluk Kitaplığı

Yazar: Ray Gibson

5 yaş ve üzeri çocuklar “Toplayabilirim” kitabının sayfalarında tırtılın eksik ayaklarını, kardan adamın düğmelerini tamamlarken ya da aç kaplumbağalara yaprak verirken hem saymayı hem toplamayı öğreniyor, hem de çıkarma kavramıyla tanışıyorlar.