Pakistanlı kadınlar için haydi alışverişe!

17 Ağustos Depremi'nin üzerinden on bir yıl geçti. O günlerde asla eskiye dönemeyeceğimizi, her anlamda daha dikkatli yaşamaya özen göstereceğimizi düşünüyor ve zikrediyorduk. Zamanla unutuldu. Azgınlığımız artarak devam etti. Deprem sabahı Adapazarı'na gidebildiğimizde, kızımın, annemin, kardeşlerimin sağ olup olmadığını bilmiyordum. Kızım anneannesinde misafirdi. Şehre girdiğimizde karşılaştığımız manzara dehşet vericiydi. Doğup büyüdüğüm, her yerini karış karış bildiğim Adapazarı'nın sokaklarında kaybolmuş, kendi evlerimizin yerini zor bulmuştuk. Yollarda gördüğüm, bir eli yağda bir eli balda yaşayan akrabalarım ekmek kuyruğundaydı. Bir anda herkesin hayatı değişmiş, hemşehrilerimin tamamı koşuşturmaca içinde yaşama savaşı veriyordu.

Bir iki gün içinde devletimizin, milletimizin ve duyarlı ülkelerin yardımları yağmaya başlamıştı. Bir anda depremzedeler, belki de evlerine daha önce hiç alamadıkları gıdalarla beslenmeye başlamışlardı. Çok sıkıntı çekildi, lakin gıda ve barınma ihtiyacı hızla giderilebilmişti. En hızlı ve çabuk yardıma koşan ülkelerden biri Pakistan'dı.

Ya şimdi, Pakistan'ın başına gelen sel felaketi, son yüzyılın en büyük afeti olduğu söylenen, bu imtihan, onlar içindi. Lakin dünyanın Pakistan'a yeterince duyarlı davranmadığı haberleri geliyor. Televizyonlarda izlediğimiz, Pakistan halkı, Pakistan'ın çocukları, kadınları, yaşlıları...

Evimizde bir sinek çocuğumuzu ısırsa, ortalığı ayağa kaldırıp, bertaraf etmeye çalışırız. Pakistan'da çocukların yüzlerine konmuş onlarca sinek. Kovalamaya mecalleri yok. Salgın hastalıklar kapıda bekliyor. Müslüman halk, Ramazan Ayı'nda canlarıyla mallarıyla ağır bir imtihandan geçiyor.

Kızılay Genel Müdürü Ömer TAŞLI Bey'in bir TV programında yaptığı açıklamalar yüreğimize su serperken, Türkiye ayağa kalksa Pakistan'a yardım yetmez diyor. En az beş yılda eskiye dönebilecek olan ülkeye tüm dünyanın yardım etmesi halinde bir şeylerin başarılabileceğini anlatıyor. Silahlanmaya, vatanlarından binlerce kilometre ötedeki ülkelere barış(!) götürmeye milyarlarca dolarlık bütçeler ayıran ülkeler, yapılacak yardımın Taliban'a gideceği korkusu yaşıyormuş. Güleyim bari. Uzaydan uçan kuşu izleyebildiklerini söyledikleri teknolojileri, bu konuda yetersiz kalmış galiba. Atalarımız 'gavurdan dost olmaz' diye boşa söylememişler. Biz onları boşverelim. Tarihin en güzel dostluklarını kurduğumuz Pakistan emin olun Türkiye'yi bekliyordur. Türkler bizi yalnız bırakmaz diyordur. Şu mübarek günlerde, elimizden ne geliyorsa yardım edebilmek adına birbirimizle yarışalım. Devletimiz zaten elinden geleni yapacaktır. Türk halkı olarak bizler de bir ayakkabı, bir çanta ve yahut bir kat kıyafeti eksik alsak da Pakistan'a göndersek. Damlaya damlaya göl olur. Komşusu açken tok uyuyan bizden değildir dememiş miydi Efendimiz? Pakistan halkı şu anda hem aç, hem çıplak, hem evsiz, hem barksız.