Şaşırtmaz ama içiniz ısınır

Afili Yalnızlık albümüyle müzik piyasasına iddialı bir giriş yapan Emre Aydın döndüncü solo albümü 'Eylül Geldi Sonra' ile hayranlarının karşısına çıktı. Aydın'ın iki buçuk yıl aradan sonra çıkardığı albümde Sezen Aksu'nun 'Belalım', Nazan Öncel'in 'Geceler Kara Tren' gibi klasikleşmiş şarkıların cover'ları yer alıyor. Aranjörlüğünü Mustafa Ceceli ve Mats Valentin'in yaptığı, kayıtları İstanbul ve İsveç'te tamamlanan albümde sekiz şarkının söz ve müziği sanatçının kendisine ait. Bugüne kadar yayımladığı tüm albümler ile satış rekorları kıran Emre Aydın, 'Eylül Geldi Sonra sound olarak 'Afili Yalnızlık'a daha yakın bir albüm ve bu albümde zamanın insandan götürdüklerini anlatmaya çalıştım.' diyor.

'Altıncı Cadde' adlı albümde müzik tarzım oturmaya başlamıştı aslında. O albümün yarısı melankoliktir. Afili Yalnızlık'la onu devam ettirmeye çalıştım. Kağıt Evler'de de öyle. Son albümden önce aslında ikinci albümde tarzımın oturduğunu düşünüyorum. İlk albümün yarısında ne yapmak istediğimi ve sevdiğimi anlamıştım.

Ben albümlerime birer tane cover koymaya çalışıyorum. Üniversite zamanlarımdan beri dinlediğim şarkıları sahneye taşıma gibi bir hevesim hep oldu. Sahnede çalmaya çalışıyorum. Yaptığım albümün de sound'una uygun, lirik konseptine uygun şarkılar bulursam albüme ekliyorum. İlk defa iki tane yaptım.

Ben sesini sevdiğim enstrümanları, kendi şarkılarımda kullanarak bir aranjman ortaya çıkarmaya çalışıyorum. Udu burada kullanırsam pop rock kategorisinden arabesk rock kategorisine geçebilir diye düşünmüyorum. Orada uda ihtiyaç olduğunu düşünüyorsam udu kullanıyorum. İlla bir tarz diyeceksek alternatif pop diyebiliriz belki ama ben müziğe bağlama çalarak başladım, müziğin bir kalıba sığdırılmasını doğru bulmuyorum. Müziği kategorize etmiyorum, bir rap albümünü de sevip dinleyebiliyorum.

Kafamda bir lirik teması oluyor, o temaya uygun bir beste yapıyorum önce. Şarkı sözleri olmuyor. Hoşça kal diye bir şarkı yazacağım, ismi belli, bir beste yapıyorum ona göre sonra ona söz yazıyorum. Yarım saatte ya da 15 dakikada şarkı yaptığım çok nadirdir. Genellikle çok uğraşıyorum. Bir de çok değiştiririm sözleri. O yüzden biraz uzun sürüyor albümlerim arasındaki zaman. Piyasada bir yılda bir buçuk yılda bir albüm çıkıyorsa benim iki buçuk yıl oldu.

Eylül Geldi Sonra zaman vurgusuna sahip olsun diye seçilmiş bir cümleydi. Zamanın insandan götürdükleri üzerine bir albüm yapmaya çalıştım. Sound olarak 'Afili Yalnızlık' albümüne daha yakın. Biraz daha İstanbul albümü oldu, içinde ud ve ney olan. Teknik olarak daha iyi bir albüm oldu. Kendine ait bir soundu var. Bir iki kere dinleyen biri albümün atmosferini bilir. 'Kağıt Evler' daha soğuk bir albümdü ama bu albüm daha sıcak. Bir dinleyici sadece 'Kağıt Evler' albümünü ya da 'Afili Yalnızlık'ı dinlediyse çok şaşıracağı bir albüm değil. Benim bir çizgim var; onun içerisinde bir şeyler yapmaya çalışıyorum.

Şimdiye kadar olmadı. Ama beni çok zorlayan şarkılar oluyor. Mesela birinci albümde 'Dayan Yalnızlığım' diye bir şarkı vardır. Ben biliyorum ne kadar uğraştığımı. Ben bunu herhalde yazamayacağım, bu şarkı içime sinmeyecek ve bu şarkıyı albüm listesinden çıkaracağım dediğim zaman zaman oluyor. Mesela bu albümde 'Artık Özlemek İstemiyorum' diye şarkıda da zorlandım. Ama makro ölçekte ben yazamayacağım artık diye hiçbir korkum olmadı.

Onu hissedemediğim zamanlar yazarken oluyor. Bu olur ama acaba bundan rahatsız olurlar mı diye düşündüğüm anda öyle düşünmeyi bırakıyorum. Özgürlüğümü kısıtlamamaya gayret ediyorum. Ama zamanla bir otokontrolüm gelişmiştir. Dediğiniz gibi birincisinde var olmaya çalışıyorsunuz, ne yapabiliyorsanız göstermeye çalışıyorsunuz. Sonra sizi biraz da dinleyici yönlendirmeye başlıyor. Mutlaka bir otokontrolüm vardır.