Şiirlerde İstanbul

Sokaklarda gerçeğin yüzleri

Park etmiş kaç yüz kaldırımlarda

Bir yol

Bulmaya çabalar arabasız.

Yalvarmalı izleyerek taşıtları

Bir araca bin de nasıl binersen bin

Zifoslar fışkırtarak üstüme

Basar gider arabalı.

Bir mahşerde itile kakıla

Sindikçe sinerek

Ben bu yaşa gelmiş adam

Başka yere gidemem ki.

Bu duraktan bu otobüs

Ne zamanları geçer

Sorarım, gülerler:

Bekle, Baba!

Beklerim kış yaz ayaz

Kuyruklarda

İstanbul'da yaşıyorum

Yaşamaksa.

Behçet Necatigil