Sokak Köpeklerinden Uzak Durun

Birkaç gündür Pamuk, birden ortadan kaybolup saatler sonra eve gelir oldu. Önceden asla Ali'siz dışarı çıkmayan kedinin bu davranışına hiçbirimiz anlam veremedik. Hele Ali, oda oda Pamuk'u aradıktan sonra bulamayınca sinirden köpürüp bir ileri bir geri giderken, el kol hareketleriyle sanki kedicik karşısındaymış gibi sürekli kızıyordu. Bu sabah da biz kahvaltı yaparken Pamuk yine kimseye görünmeden dışarı çıkmış. Bu sefer Ali, 'Şimdi onu bulacağım.' diye kapıya koştu, annem de mutfaktan 'Rahat bırak oğlum kediyi, birazdan gelir nasılsa.' diye söyleniyordu. Rüzgar hızıyla çoktan apartmanı çıkan Ali, bunların hiçbirini duymamıştı. Ben ise Ali'nin Pamuk'u bu kadar sahiplenmesine anlam veremediğimden yerimden bile kalkmamıştım. Tam o sırada hem zil hem kapı susmaksızın çalmaya başladı. Koşarak kapıya gittim, ama aralıksız ve daha gürültülü yumruklanan kapıya engel olamadım. Bu sese bir de Ali'nin sesi eklendi: 'Ablaa, benimle gelmelisin, Pamuk'u bizim çocuklar parkta başka bir kediyle görmüş, hemen gidip onu geri getirmeliyiz.' Bunları söylerken Ali, beni çoktan elimden çekiştirip, ayakkabımı giymem için kapının önüne çıkarmıştı.

Evden parka kadar koşar adımlarla Ali'yi yakalamaya çalışırken kıskançlık yapmasının gereksizliğinden ve olayı abarttığından bahsettim, bir hayvanın başka bir hayvanla arkadaş olmasından daha doğal ne olabilirdi ki? Tabii ki Ali, söylediklerimin hiçbirini dinlemeden parkın dört bir köşesinden Pamuk'a sesleniyordu: 'Pamuk nerdesin?' Bu anda bunları konuşmanın gereksiz olacağını düşünerek ben de diğer tarafa bakmaya gittim. Tam da bu esnada arkadan korkunç bir köpek sesi git gide yaklaşmaya başladı. Ne olduğunu anlamak için herkes o yöne doğru bakıyordu; kalabalığın git gide arttığı tarafa doğru ben de hızlıca koştum. Gördüğüm sahneye ise asla inanamadım. Pamuk ve başka bir kedi önden koşuyor, arkadan da kocaman bir sokak köpeği onları kovalıyordu. 'Ama bu Pamuk…' cümlesi ağzımdan çıkarken köpeğin arkasından taşlar yağmaya başladı. Benim diğer köşede bıraktığım Ali, elinde kocaman taşlarla köpeği kovalıyor: 'Kedimin peşini bırak hain köpek, bıraaaak…' diye bağırıyordu. Gözlerim bu kareden sonra daha da büyüdü ve bir iki saniye hiçbir şey yapamadan kalakaldım. Kendimi toparlayamadan koca köpek, sivri dişlerini iyice açarak ve havlayarak kedileri bırakıp Ali'ye yöneldi. Bu sefer de Ali kaçmaya başladı: Ali'nin 'Abla kurtar beni!' diye bağırışlarıyla kendime geldim. Etraftaki insanlarla beraber ağaçların arasına doğru peşlerinden koştuk. Bu sefer de ben köpeğe bağırmaya başladım: 'Bırak kardeşimi, yardım ediiin, yardım ediiinn.'

Eğer yetişemezsek bu sokak köpeği kardeşimi param parça edebilirdi. Bu yüzden tüm gücümle koştum ama köpek Ali'nin pantolonundan ısıracak kadar yaklaşmıştı. Tam da bu anda arkadan yetişen park görevlisi silahıyla köpeği korkutmayı başardı. Korkudan arkasına bile bakmayan köpek, hemen uzaklaştı. Ali, koşmaktan nefes nefese kalmış, bir yandan köpeğin nereyi ısırdığını arıyor, bir yandan da gözleriyle hala Pamuk'a bakıyordu. Yarasını bana da göstererek, 'Acımıyor abla, sadece pantolonumu parçalamış' dedi. Uğruna bunca şey yaşanan Pamuk da o sırada yanımıza geldi ve başımıza toplanan bir sürü insan arasından Ali'nin kucağına sokulmayı başardı. Olaydan sonra hemen gittiğimiz hastanede Doktor Amca, 'Sokak köpekleri ile kavga edilebilecek her ortamdan kaçının. Birden fazla sayıda ve sokaklarda her gün dövüşen köpekler, tahmin edebileceğinizin çok ötesinde zarar verebilir.' diye öğüt verirken Ali, 'Haklısınız Doktor Amca, bir daha sokak köpeklerinden uzak duracağım, hele taşla asla saldırmayacağım; ama Pamuk da bensiz dışarı çıkmasın…' diye yakınmalarına devam etti. Herkes Ali'nin bu cümlesine gülerken, ben nedense somurttum. Kardeşimin Pamuk'u kıskanmasına kızarken ben de onu kediden mi kıskanıyordum acaba? Her şeye rağmen gülümsemeye çalıştım ve korkunç köpeğin Ali'yi kovalama sahnesi aklıma geldikçe irkilerek: 'Sokak köpeklerinden her zaman uzak durmalı.' cümlesini tekrarladım durdum.

Sevgili Çocuklar! Bu sayfada sizin çalışmalarınıza da yer veriyoruz. Resim, şiir, hikaye, masal gibi çalışmalarınızın yanı sıra çektiğiniz fotoğrafları bir zarfa koyarak Yeni Şafak Pazar, Yeni Doğan Mahallesi Kızılay Sok. No:39 Bayrampaşa / İstanbul adresine ya da elektronik posta ile pazar@yenisafak.com.tr adresine gönderebilirsiniz. Masallarınız sürpriz hediyeler kazanabilir.