Sözlerin en güzeli...

Ben hazırım. Siz de hazırsanız gidebiliriz. Nereye mi? Evimize tabii ki. Ne o şaşırdınız mı? Sizin yaz tatiliniz henüz bitmedi mi yoksa?

Eyvah! Konuşmaya dalınca unuttum bizimkilerin beni beklediklerini. Babamın beni çağıran sesini siz de duydunuz değil mi? Hadi bakalım gecikmeden yola koyulalım öyleyse.

İşte ninem ve işte dedem de, kapının önüne kadar gelmişler bizi uğurlamak için. Oysa köyde olmak güzeldi. Kuş sesleri, yemyeşil ağaçlar, buz gibi pınar suları, dereler, dağlar, çeşit çeşit hayvanlar... Üstelik ninem ve dedemden de bir sürü yeni şey öğrendik. Elif-ba'yı okumayı öğrendik sözgelimi.

Annemi beklerken dedem kulağıma eğilip “Haylaz, Müslüman olmanın en güzel ve en önemli şartlarını unutma sakın" diye fısıldadı.

“Aaa unutur muyum hiç dedeciğim. Kelime-i şehadet getirmek, namaz kılmak, oruç tutmak, zekat vermek ve hacca gitmektir."

Kardeşim Ayşe 'Kelime-i şehadet getirmek ne diye?” sorunca ben hemen gururla bir çırpıda söylüyorum.

"Eşhedü en lâilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve Rasûlühü."

Ağaçtaki kuşlar bile bizimle birlikte alkışladı beni. Anlamı ne acaba?

Elif soruyor, dedem söylüyor: "Şehadet ederim ki, Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur ve yine şehadet ederim ki, Hz. Muhammed (s.a.v), O'nun kulu ve Râsûlüdür."

Ama yine de, bu sözün anlamını tam olarak çözemedim. Şehadet etmek ne demekti, ilah neydi, Râsûl ne anlama geliyordu?

Bu kez ben sordum. Dedem cevapladı yine:

"Şehadet etmek yemin etmek, bir sözü her şeyiyle kabul ederim demektir. İlah kelimesi ise yaratıcı anlamında. Yaratan, her şeyi var eden, kuşatan, hiçbir şeye ihtiyacı olmayan varlık anlamında."

"Peki Râsûl ne demek dedeciğim?"

Dedem Ayşe'yi kucağına oturttu ve burnunu şakacıktan sıkarak; "Râsûl, peygamber demek. Yani Peygamberimiz Hz. Muhammed, Allah'ımızın peygamberi ve elçisidir demek. Allah'ın bildirdiklerini tüm insanlığa ileten dosdoğru bir elçiliktir bu. İşte Allah'a verdiğimiz bu sözle Müslüman oluruz. Yalnız bu söz, yapacağımız her işi kuşatır. Her şeyde Allah'ın istediği gibi davranmaya söz vermiş oluruz. Doğru şeylere katılır, yanlış olanları reddederiz bu sözle. İlk sözümüz bu bizim."

Kelime-i şehadet bizim de ilk sözümüz oluyor böylece. Ayşe hemen dedemin ellerinden tutup bu sözü ezberletmesi için ısrar ediyor. O söylüyor, biz de tekrar ediyoruz.

"Eşhedü en lâilâhe illallah... ve eşhedü enne... Muhammeden abdühû... ve Rasûlühü..."

İslam'a katılmanın, kurallarını yaşamanın sözünü veriyoruz sevinçle.

“Aaa” diyor Ayşe, “Söylemesi düşündüğüm kadar da zor değilmiş.”

Dedem sevinçle sımsıkı sarılıyor Ayşe'ye. Saçlarını okşuyor. Sesimiz, ağaçta cıvıldaşıp duran kuşların kanatlarına dokunuyor sanki. Kuşlar uçuyor. Sözümüzü ve sesimizi göklere ulaştırıyorlar.

Derken annem de geliyor. Artık veda vakti. Köyümüze, kuşlarına, çimenlere, çiçeklere, dağlara, ağaçlara, tarlalara, üzerinde yaramazlık yaptığımız meyve ağaçlarına el sallama vakti. Dede ve ninemizin o şefkatli ellerini öpüyoruz. Onlarda yanağımızdan öpüyorlar sımsıkı.

Arabamız hareket etmeden önce dedemle göz göze geliyoruz. Gözündeki ıslaklığı saklamaya çalışırken göz kırpıyor bana. Yani demek istiyor ki, “Verdiğin sözü unutma!” Benim karşılığımda yine göz kırpmak oluyor kendisine. Bir kutlu söz kendini içimde tekrar ettirerek ilerliyor tozlu yollar arasında…

Günümüz İstanbul'unun kalabalık semtlerinden birinde yaşayan Mert. Osmanlı Sultanı'nın düzenlediği şenlikleri izlemek için sabırsızlanan Hamdi.

Hipodrom'da düzenlenen yarışları ailesiyle izlemeye giden Helen. Bizontion döneminde balıkçlık yapan dedesine yardım eden Milya.Bir mağarada yaşan kemik tokalı kız. İstanbul'u artık küçükler de okuyor!

Tanınmış çocuk kitapları illüstratörü Betül Sayın yazıp resimlediği bu kitabı mutlaka okumalısınız.

Masalın Teması: Emaneti koruma, yardımseverlik, vefa. Çocuklara Kazandıracağı Kavramlar: Mutlu-mutsuz, sayı kavramı, Neşeli-hüzünlü, büyük-küçük, altında-üstünde, iyilik-kötülük, sabah-akşam, şimdi-sonra. ÇOKLU ZEKÂ KURAMINA GÖRE ÇOCUKLARDA GELİŞTİRDİĞİ ZEKÂ ALANLARI: Kişisel (İçsel ) Zekâ: Kişilik gelişiminde, emaneti titizlikle muhafaza etme bilinci ve vefa duygusu, Masalın temasında bu özellikler vurgulanmaktadır.

Masal kitapları, hayal gücünün ve zekânın gelişimine büyük katkıda bulunduğu için, çocuk gelişiminde çok önemli bir yere sahip. Tarık Demirkan'ın en güzel dünya masallarını derleyerek hazırladığı ve Feridun Oral'ın resimleriyle zenginleşen Evvel Zaman İçinde, çocukları eğlendirerek eğitirken, onlara büyüleyici bir dünyanın kapısını aralıyor

Büyük bir meydanda at yarışı yapılacaktı. Ancak bu yarış biraz farklıydı. Çünkü hoparlörlerden yarışmanın koşullarını anlatan şu sözler duyuluyordu: “Baylar bayanlar! Bugün yarışı en önce bitiren at değil, en son bitiren at kazanacak. Bütün yarışmacılarımıza ve seyircilerimize duyurulur.”

Bir el silah sesi duyuldu ve yarışma başladı. Ama ne yarış! Herkes birinci olmak için atlarının geride kalmasını istediklerinden mümkün olduğunca yavaş gidiyorlardı. Seyirciler sıkıntıdan patlamak üzereydi. Böyle giderse yarış saatlerce sürebilirdi. Bir çocuk yarışı başlatan adamın yanına giderek ona yarışı daha çabuk bitirtecek bir fikir sundu. Fikir çok hoştu ve adam yarışmanın koşullarını değiştirmeden bu yeni fikri anons eder etmez yarış alanında büyük bir hareketlenme oldu ve yarış üç dakika içinde tamamlandı. Acaba yarışın bu kadar çabuk bitmesini sağlayan çocuğun teklifi neydi?

Sevgili Çocuklar! Bu sayfada sizin çalışmalarınıza da yer vermek istiyoruz. Resim, şiir, hikaye gibi çalışmalarınızın yanı sıra çektiğiniz fotoğrafları bir zarfa koyarak Yeni Şafak Pazar, Yeni Doğan Mahallesi Kızılay Sok. No:39 Bayrampaşa / İstanbul adresine ya da elektronik posta ile pazar@yenisafak.com.tr adresine gönderebilirsiniz.