Tek olmak orijinal değil, ikizlik daha avantajlı

Aynamıza ilk yansıyanlar bizim gibi ikizler; Didem ve Sinem kardeşler. Onlar işlerinde başarılı ve oldukça ünlü, operayı gençlere sevdirmeyi ilke edinmişler. Verdikleri konserlerle Türkiye'yi Avrupa'da temsil etmiş iki opera sanatçısı. Biri soprano diğeri ise mezzosoprano olan ikizler birbirlerinden aldıkları güçle tek vücut olarak kitlelere ulaşmaya devam ediyorlar.

Sinem: Biz aynı okullara gidip aynı sıralarda eğitim gördük. Ama üniversiteye hazırlık döneminde bir ayrılık oldu. Ben konservatuara gitmeye karar vermiştim Didem ise yabancı dil istiyordu. Hayat bir şekilde yollarımızı birleştirdi yine. Bana göre biz ikizdik ve aynı işi yapmamız çok önemliydi.

Didem: Ailemiz hiçbir zaman bize baskı kurmadı aksine hep destekledi. Bence bu sanat olunca birlikte olmamız daha da önem kazandı. İlişkimiz iş ortaklığıyla başka bir anlam kazandı.

S: Bu dönemi Viyana'ya ilk gittiğimiz zaman çok kısa bir dönem yaşamış olabiliriz ama ortama alışmamız çok uzun sürmedi.

D: Yapı olarak asosyal insanlar değiliz ama sanatımız gereği konser önceleri kampa girmemiz gerekiyor tıpkı sporcular gibi.

S: Eskişehir'de altı aylıkken birimiz havale geçiyormuşuz. Annem Didem'i alıp doktora götürmüş ardından evde beni unuttuğunu fark etmiş, beni almaya çıktığında benim de havale geçirdiğimi anlamış. Hayatımız aslında ne kadar paralel. Aynı anda havale geçirmek gibi bir yaşam.

D: Biz sahnede de bazı ilginçlikler yaşıyoruz: Avustuya'da Mozart'ın bestelediği Cosi Fan Tutte isimli eserinde (Bütün Kadınlar Böyle Yaparlar) düet yaparken benim söylemeyi unuttuğunu anlayıp Sinem devam etti. Birbirimizin yerini söyledigimizdi seyirci anlamadı ancak şef şaşkına döndü!

S: E tabi çoğu insan ilk bakısta karıştırıyor. "Biraz tanıdıktan sonra hiç benzetmeyeceksiniz, “sabredin "diyoruz. Onlar "imkansız "diyor ama sonuç hep bizim dediğimiz gibi oluyor.

D: Özellikle seyirciler çok karıştırıyor ama bu bizim çok hoşumuza gidiyor.

S: Ben ikiz olmakla çok eğleniyorum. İnsanların bizi karıştırmasını normal karşılıyoruz. Antalya Operası'ndaydık ilk önce ben çıktım ardımdan Didem çıktı.. Opera salonunda büyük bir gürültü, insanlar yanındakiyle fısıldaşıyorlar. Didem kostümünde bir şey varmış gibi üzerine baktı... Sonra aklına ikiz olduğumuz gelmiş.. Sonradan bu durum çok hoşumuza gitti.

D: Ben de çok memnunum çünkü ikiz olarak çalıştığınızda yanlışları ve doğruları çok iyi analiz edebiliyorsunuz. Daha iyi bir iş çıkarmak için de rahatlıkla birbirimizi eleştirebiliyoruz. Bu çok büyük bir avantaj.

S: "Aa bu insanlar niye böyle dikkatli bakıyorlar" dediğimiz oluyor.. Sonra "a evet biz ikiziz". Daha kötüsü insanlar bakıyor ve biz"evet ikiziz " diyoruz. Onlar da "a öylemi biz fark etmemiştik"diyorlar.

D: O zaman sadece gülümsüyoruz. Belki biraz ayıp oluyor ama biz yıllardır hep aynı soruya alışmışız. Cevap hazır 'ikiziz'.

S: İki kardeş olup üstelik ikiz olup aynı işi yapmanın belli zorlukları var. Ama biz bunu hep avantaja çevirdik. Sonuçta bizim yaptığımız iş sanat ve tek başına yapılabilen birşey değil. Mutlaka birileriyle birşeyler yapmamız gerekiyor. Biz bunun ne kadar önemli ve güzel birşey olduğunu gördük. Benim için güzel birşey ikiz kardeşimle bir arada çalışmak.

D: Konservatuar zamanında ikiz olup ses renklerimizin farklı, olması biraz zorlamıştı. 'Sen de mutlaka kardeşin gibi sopranosundur'diyen bazı hocalarım vardı. Daha sonra bu ayrıcalık hep avantajımız oldu.

S: Evet ben çok büyük mutluluk duyuyorum. Bir kere biz birbirimizi çok iyi tamamlıyoruz. Ben kendimi onsuz eksik hissediyorum. Ankara Bilkent Üniversitesi'ni kazandığımda orada 6 ay yaşadım. Benim için bir cehennem azabı gibiydi. Hic alışmamıştım, her ikiz gördüğümde ağlıyordum. Ben insanların beni tek olarak tanımlamalarına anlam veremiyordum.

D: Bir kaç yıl önceydi o Salzburg'da şarkı söylüyordu bense Viyana da. O birkaç ay zor geçmişti.

S: Aynadaki aksimizle birlikte yaşıyoruz. Düşünsenize bir çok insanın aynadaki aksiyle yaşaması korkunç bir şey olsa gerek. Onlar onu tahayyül bile edemezler. Ama biz birbirimizden çok şey öğreniyoruz. Farklı zevklerimiz ve hobilerimiz var.

D: Ayrı arkadaş gruplarımız var ve ayrı çalışıyoruz ama onun hep yanımda olduğunu bilmek benim için büyük bir şey.

S: Didem ayrı karaktere sahip Sinem ayrı. En yakın dostlarımız bunu çok iyi ayarlıyorlar. Ve bence bu sırrı bildiklerinden en yakınlarımız, dostlarımız da onlar.

D: Bu ilk tanıdığımız kişilerde belki olabilir ama bizi tanıdıkça farklı kişilikler olduğumuzu kavrıyorlar.

S: Ben daha geniş yüzlüyüm ve köşeli bir çenem var. Benim gözlerim daha çekik. Ama biz makyajla benzetiyoruz birbirimizi. Sahnede özellikle… Sahneye çıkınca aynı ama normalde farklı.

D: Ayrıca benim boyum Sinem'den 2 cm kısa.

S: Ahmet Ertegün'le başlamıştık bu albümün çalışmalarına ama onun vefatından sonra o konuyla ilgili çalışmalar başkalarının aracılığıyla devam ediyor.

D: Biz Türk ezgilerini seslendirirken onlara uygun Türk kostümleri de giyiyoruz. Çok hoşlarına gidiyor.

D: Tabiî ki sadece ikiz olduğumuz için bu kadar ün sahibi değiliz. Yaptığımız işle bir yere geldik. Çalışıyoruz uğraşıyoruz sahnede sürprizler ve espiriler yapıyoruz. Bütün bunlarla birlikte ikizliğin sempatikliliği de çok büyük bir avantaj.

S: Bütün bunların yanında tabi ikiz olmanın başka bir avantajı da birbirimize karşı olan büyük desteğimiz. Kendimizi yalnız hissettiğimiz zamanlarda hep birbirmize tutunarak atlattık. Zaten herkes tek başına bir şeyler yapmaya çalışıyor bu orijinal bir fikir değil ki.

S: Bu Allah vergisi bir avantaj tabi.. Öyle olamasaydı "Operatwins "olmazdı.

D: Sesimizi daha da güzelleştirmek için çok çalıştık ve her zaman da çalışmamız gerekiyor.

S: Popüler olmasından bahsedersek daha iyi olur.

D: Bence olabilir ama bunu anlatmak biz opera sanatçılarına düşüyor.

D: Türkiyede ki sanatçılar Akdeniz sesine sahip. Amerika'da ve Avrupada'da hep aynı ses renklerinde insanlar var. Ama Türkiye'deki insan sesinin Akdenizlilikten gelen bir sıcaklığı var.

S: Bu eğitildiği zaman çok güzel bir ses ortaya çıkıyor. Ve iyi olan ses her yerde iyi oluyor.

S: İkiz gördüğünüzde aklınızdan ne geçiyor? Ankara'da 6 ay yanlız yaşadıgımda her ikiz gördüğümde ağlıyordum. Neden benim ikiz eşim yok diye...

D: Ben de kendimi aynaya oturmuş bakarken yakaladım... Kendime değil de Sinem'e bakıyordum... Aman garip işte. Siz de ikizsiniz anlarsınız...

D: Yumurta sarısı içmiyoruz! Ama insan hastalandığın da her yolu dener, tabi. Bol bol su içmek çok önemli. Konserden birkaç gün öncesi acı ve baharat, süt ürünleri yemiyoruz. Bunlar midedeki asidi yükselttigi için kötü ve boğazda tahriş yapabilme ihtimali var.

S: Vücudun kuvvetli olması da çok önemli olduğundan spor yapıyoruz. Şarkı söylerken vücuttaki birçok kas kullanılıyor. Kondüsyonun iyi olması sporla birebir ilintili. Ne de olsa tüm vücudumuzu mikrofon olarak kullanıyoruz, degil mi?

S: TOBB Başkanı Sayın Rıfat Hisarcıklıoğlu'nun üst düzey kişiler ile yaptığı Viyana konuşması çok etkiliydi. Bu yönde TÜSIAD'ın çabası da yadsınamaz.

D: Sayın Murat Yalçıntaş'ın teklifi üzerine biz de bu çalışmalara katıldık. Brüksel'deki Avrupa Parlamentosu'nda; Türk tanıtımı 'Operatwins' konseriyle yapıldı. Murat Bey'le ortak bir düşüncemiz vardı; sanatla herkesin kalbine ulaşmak ve Türkiye'yi bu şekilde tanıtmak. Harika bir konser oldu. Kaftanlarla Türk bestecilerinin parçalarını seslendirdik, bu her zamanki gibi çok dikkat çekti. Bu bizim için çok önemliydi. Türkiye Avrupa Birliği'ne girme aşamasındayken tanıtımın sanat üzerinden yapılmasını daha yumuşak bir geçiş olacağını düşünüyoruz.

S: Güzel İzmir'imiz için EXPO tanıtımı konserleri yapıyoruz. Bunlarının ilkini Almanya'nın Essen Kentinde Alman-Türk işadamlarının teklifi üzerine yaptık. Diğer konserlerle ilgili tarih ve yer önümüzdeki günlerde yapacağımız toplantıdan sonra belli olacak. Sayın Nuri Çolakoğlu'nun isteği üzerine 2010 İstanbul Kültür Şehri için de projelerimiz var.

D: Avrupa'daki konserlerimiz devam ediyor. Türkiye'de bu yıl daha fazla konser yapmak istiyoruz ve bununla ilgili projelerimiz var. Özellikle üniversite gençliğine yönelik operayı sevdirmek adına büyük bir proje gerçekleşecek. 2008'de Opera Twins üniversite konserleri olacak.

D: Aslında zıtlık yaratmak istiyoruz. Mesela bizim bu yapacağımız üniversite konserlerine herkes kotla ve rahat kıyafetlerle gelecek. Gençliğin buna aç olduğunu düşünüyoruz. Herkes güzel sesi sever ve etkilenir. Operayı da sevebilir ve biz üniversite gençliğine bunu yapmayı istiyoruz.

D: Evet biz genç opera sanatçılarıyız biz hep öyle söylüyoruz. Durup şarkı söylemekten sıkılıyoruz ve dans ediyoruz. Gençler de buna ayak uyduracaklar. Bir de operanın şöyle bir avantajı var.

S: Sadece Türkçe söylemeniz gerekmiyor. Müzik ve ses ahengi bir dili aratmayacak kadar etkili olabiliyor.

D: Pavarotti, Domingo ve Carreras; Tree tenors olarak güçlerini birleştirdiler. Başarının en önemli nedeni üç büyük tenorun bir araya gelmesidir. Geniş kitlelere operayı sevdirmek adına konserler verdiler. Opera aryaları söyledikleri gibi tanınmış şarkıları da opera sesiyle söylediler. Böylelikle operanın geniş kitleler tarafindan dinlenmesini sağladılar. Dünya kupasının açılışında söylemeleri büyük sükse yaptı.

S: Pavarotti'nin Türkiye'de tanınmasına bir sebepte İbrahim Tatlıses. “Ben Pavarotti gibi söyleyebiliyorum” dedi ve hakikaten söylenmesi zor olan parçaları seslendirdi. Ayrıca dünyaca tanınmış kadın opera sanatçıları da var. Öncelikle Sayın Leyla Gencer Türkiye'nin adını Dünyada çok iyi duyurmuş bir sanatçıdır. Yurt dışında da Anna Netrebko, Dolora Zajick, Edita Guruberova.... gibi

İkizlerin ikizlerle röportaj yapması kendi içinde bir heyecan barındırır. Sinem ve Didem kardeşler de bizim gibi ikiz. Önce seslerimiz tanıştı, ardından İstanbul'da buluşup konuşmaya karar verdik.

Bu buluşma anı önemli bir andı benim için. Çünkü; İkizler birbirini anlar ve birbirine şeffaftırlar. Bir aracıya ihtiyaç yoktur. Kelime ve cümle gerekmez birbirleriyle anlaşabilmeleri için. Biz bunca yıldır ne olduğumuzu bilsek de aynı durumda olan ve aynı hisleri paylaşan, işlerinde başarılı iki insana, diğer insanların pencesinden değil "ikiz olma" pencerisinden baktık. Söyleşiye giderken aklımdan geçen şey; Anne karnında başlayan, benzerlikten öte, içsel birlikteliğin, iki ayrı bedende iki eşit ruh olmanın hep yarım kalan, anlatılamayan şeyler için bu buluşma hislerin ve düşüncelerin vücut bulmuş hali olacaktı. Benzerlik, tahammül edilesi birşey değildir görünen kısmıyla. Ama bu benzeme gerçeğinden öte birşeydir ve ruhun derinliğine giden bir yolculuktur. The Marmara'nın lobisinde bir masada beyaz ceketiyle ve omuzlarına inen saçlarıyla öylece duruyor Sinem...yanında bir piyano var. Piyanist tuşlara dokunuyor. Sıcak bir tebessümle merhaba diyor. Sinem oldukça uzun boylu ve sesinde ince bir otorite var. Bu bir oyunun ilk perdesi gibi. Önce Sinem'i ikinci perde de Didem'i konuk ediyoruz. Bu birliktelikte, konuştukça tanışıklık artıyor ve aramızdaki yabancılık karşılıklı bitiyor. Sinem yer yer opera sanatçısı olmaktan ve ideallerinden çıkıp anılarına yolculuk yaptı konuşurken. Yaşanmış olanı anlatmak onu bir kere daha yaşamaktır aslında. Bu anı yolculuğunda biz de onlarla birlikteydik elbette. Onlar birbirine sahip olmaktan çok memnun. İlk görüşte birbirlerine çok benzeseler de, ayırt edilebilir farkları var. Sinem yanında Didem olmadığında tekil bir görüntüyle algılanıyor ama bir araya geldiklerinde çok değişiyorlar. Onlar "birbirlerini tamamlıyor"lar.

İkizlik için ansiklopediler der ki: “Aynı doğumda arka arkaya gelen iki kardeş; bir defada iki insan yavrusunun dünyaya gelmesi. İkiz doğum, insan cinsi için istisna teşkil eder. Her 85 doğum da bir ikiz dünyaya gelir.”

Ne kadar soğuk bir tanım, fakat hayatı yaşarken ikizler o soğukluğa inat farklı bir bağ oluşturuyorlar. Bu, insanları bazen şaşırtıp bazen hoşlarına gitse de ikizlik bir parçanın ikiye ayrılması kadar basit bir şey değil. Yaşayanlar için hiç böyle değil.

Benzemek çok yönlü bir olgu. Mesela biyolojik ikizliğin yanı sıra bir de hayatta benzer olaylarla karşılaşma gibi ya da tam tersi hiç benzemeyen şeylerin sonunun benzemesi gibi. Farklı çevrelerde doğup büyüyen farklı mecraların insanları gün gelir aynı yerde çakışırlar fark etmeden. Anneler ve babalar kendi karakter ya da yüz benzerliklerini çocuklarında görürler. Aslında benzerlik ve farklılık yaşamın içinde hep vardır. Bizi biz yapan bu iki olgu daima yan yanadır, yani ikide birdir.

Didem, Sinem'den 300 saniye büyük. Büyüklüğünden mi bilinmez ama sohbete biraz geç katıldı. Önce Sinem'le tanışan bünyemiz onun tek olduğuna neredeyse bizi inandırdı. Ama Didem gelince o gerçek ortaya çıktı, yani ikizlik. Didem, heyecanlı, kendinden emin, konuşması akıcı ve duruma hakim. Önce bezlerliklerine sonra farklılıklarına dikkat kesiliyoruz.

Onlar da şaşırıyorlar bizim benzerliğimize. Biz de ikiz olarak onlarla kendimizi eşleştirmeye başladık. Büşra-Sinem Didem - Kübra yakıştırması bize daha uygun geldi. Röportajda sorular karşılıklı gidip gelmeye başlıyor. Bizim çok benzediğimizi düşünüyor onlar. Didem ve Sinem ikiz olmaktan, aynı sanatı yapıyor olmaktan ve en önemlisi de birlikte olmaktan çok memnunlar.

İkizlerin bu dünyadaki yalnızlığı başka bir ikizle karşılaşıncaya kadar…( Bu nüansı anlatmak oldukça zor) Biz de karşılıklı bu yalnızlığımızı paylaştık.