Ukalalık bekliyorlar ben de yapıyorum

Hazırlanan program beni çok heyecanlandırdı. “Ustalara Saygı” adı altında yapılıyor olması beni oldukça etkiledi. 1981 yılında yayınlanan 'Bir Deli Ağaç' ve 1983 yılında yayınlanan 'Akışı Olmayan Sular'dan metinler okundu. Değerli tiyatro sanatçısı Jülide Kural ile tiyatrocu oğlum Emrah Bolkusa seslendirdiler. Kulağınızla duyduğunuz zaman çok farklı tabi ki. Biraz gerginlik yaşıyorsunuz..

Büyük üzüntü duyduğum bir gerçek. Bir ara kendi çocuğunuz ölmüş gibi üzüntüye kapılıyorsunuz. Ama daha fazla direniyorsunuz. Bu yasaklanmalardan sonra bir Cinayet Romanı adıyla roman yazdım. Bana “Niye cinayet romanı yazıyorsunuz?” diye sorduklarında cevabım şakayla karışık; “Öyle sinirlendim ki ve bu yasaklanmalardan o kadar moralim bozuldu ki birilerini öldürmek istedim. İnsan öldüreceğime romanını yazayım dedim” oldu.

Otosansürü bilinçli bir şekilde kimse yapmaz zaten. Yapıyorsa da farkında olmadan yapıyordur. Ben de farkında olmadan yapmış olabilirim ama yaptığımı sanmıyorum. Zaten artık çok da fazla politik roman yazmıyorum. Ama o da zamanın değişmesiyle ve benim değişmem ile ilgili birşey.

Yok o bu yasaklamalardan sonra olmadı. Doksanlı yıllarda ortamdan, o zaman ki ruh halimden kaynaklı kitap yazmak istemedim. Yazmıştım o dönem ama yayınlamama kararı almıştım. Hitap edeceğim okur kitlesinin değiştiğini gördüm. Bu da bana yılgınlık verdi. Yasaklamaların vermediği yılgınlığı insanlar verdi.

Türkiye'de gençliğin ve okur yazar kitlenin üzerinden bir silindir geçti. 80'li yıllarda bunun etkisini hemen göremedik. O dönemin okuru 60'larda yetişen bir gençlikti. Ama seksenden sonra yetişenler ondan sonra okula başlamış ve insanların dünyaya bakışları değişmişti. Bilgi Üniversitesi'nde hoca olduğum için gençleri yakından takip ediyorum. Bizim zamanımızdan çok farklı olduklarını gözlemliyorum.

İdealleri yok. Özal döneminden gelen kolaycılık, köşe dönme bilinci var tüm gençlerin üzerinde. Biz gençliğimizde hiç para pulu düşünmezdik ama şimdikiler düşünüyorlar. Öğrencilerimle derste aşkla ilgili romanlar okuyoruz . Onlar 'Aman hocam şimdi aşkın ne ilgisi var?' diyorlar. Aşık olmaktan vazgeçmiş bir gençlik var.

Ben yazdığım kitaplarda veya düşüncelerimde çözüm sunmadım insanlara. Soru sormak gibi bir kaygım oldu. Okurun sorarak düşünemediği şeyleri aklına getirmek maksadıyla söyledim ne söylediysem. Sorgulamak çok önemli birşey hayatta bunu yapmanız gerekiyor.

Ben başbakan Erdoğan ile görüşmem demedim. “Cumhurbaşkanı Çankaya'ya davet etse gitmezdim” dedim. 29 Ekim resepsiyonuna çağırıldım ama gitmedim.

Çünkü ben yazar olan kişinin muhalif olması gerektiğini düşünüyorum. Yöneticilerle birebir dostluk kurmayı doğru bulmuyorum. Yazar olarak özgürlüğümü kısıtlayacağını düşünüyorum.

Her türlü eleştiriye gelirim söyleyin. Eleştiri başka hakaret başka.

Hakaret olmadığı müddetçe elbette eleştiriye gelebilirim.

Edebiyatçı olarak insanlarla iletişiminizin iyi olması gerekiyor. Yaşadığınız hayattan besleniyorsunuz. Zaman zaman halkla temas edip zaman zaman o hayattan kopup içinize kapanmanız ve ona göre yazmanız gerekiyor.

Ben başörtülülerle konuşuyorum ve benim başı örtülü öğrencilerim de var. Ben hiçbir zaman onlarla konuşmaktan geri durmuyorum. Tam tersi konuşup onlara açmalarını söylüyorum. Çünkü siz erkeklerin dayatması olduğunuz bir sistemin kurbanısınız.

Bir kadının başını örtmesi özgürlük değildir, tam tersine. Çünkü kendinizi bir cinsel obje olarak kabul etme durumunda kalıyorsunuz. Halbuki siz cinsel obje değilsiniz. Siz insansınız ve erkeklerin bakışıyla sınırlanmamanız lazım.

Ben birçok öğrencimle konuşuyorum. Para veriyorlar o yüzden takıyoruz, mezun olduktan sonra açacağız diyorlar.

Okumaları için gerekli olan bursu başlarını örterek alıyorlarmış. Ben de para veriyorlarsa açamazsınız diyorum.

Dinsiz bir aileden gelmiyorum. Teyzem namaz kılan bir kadındı. Allahın huzuruna çıkarken elbette örtünürdü ama sonra başını örtmezdi. İnancınız varsa örtünürsünüz ben ona birşey demiyorum yalnız, mesele zihniyet meselesi yoksa baştaki örtü değil.

Benim teyzem de Allah'ın huzuruna çıkarken örterdi ama dışarıda örtünmezdi. Beş vakit namazını kılan, Ramazan boyunca oruç tutan ve Kadir gecelerinde dua eden bir kadındı.

Siz şimdi özgür irade ile örtünüyorum deseniz bile bu dayatmanın etkisinde kalarak bunları söylüyorsunuz.

Onun kararını okuyucu verecektir. Okuyorsa ve beğeniyorsa ben senin de yazarın olurum herkesin yazarı olurum. Yazıyorum kitabı ve ortaya koyuyorum. Onu alan okuyup benimsiyorsa bu mutluluk verici birşey. Ben yazarım ve herkese hitap ediyorum. Belli bir zeka seviyesinin üzerindeki kişilere hitap ettiğim doğrudur. Ama ben insanları o seviyeye koyarak yazılarımı yazıyorum. Ama okuyorsan ve beğeniyorsan ben senin yazarınım. Ama beğenilmiyorsa elimden bu kadar geliyor.

Öyle dönemlerim oldu fakat, ülkemde kalıp mücadele etmeyi tercih ettim. Çünkü ben bu ülkeyi hakikaten çok seviyorum. Gençliğimin büyük bir kısmı Amerika'da geçti sonra Paris'te beş yıl yaşadım. O ülkelerde hayatımı sürdürme imkanım vardı ama ben Türkiye'yi tercih ettim. Benim bazı konularda heyecanlanmamın sebebi ülkemi sevmiş olmam. Umuyorum ki istediğimiz ülkeye birgün kavuşacağız.

İnsanların fikren ve bedenen özgür olduğu, şiddetin uygulanmadığı bir ülkede yaşamak istiyorum.

Hayır zor değil. Gerçi erkekler kendi aralarında program yaparken zorlanıyorlar mı bilmiyorum. Hepimiz çok farklı insanlarız yaş olarak, seçtiğimiz yolların hepsi çok farklı. Yoksa, herkes aynı şeyi düşünmüş olsaydı bir araya gelmemizin bir anlamı olmazdı. Benim bu tarz bir televizyon tecrübem yoktu sadece konuk olarak çıkmıştım. Çiğdem Anad tamamen televizyondan yetişmiş biri. Müjde Ar da oyuncu olduğu için kameraya aşina. Aysun Kayacı'da mankenlik yaptığı için biliyordu. Burada en tecrübesiz olan kişi bendim ve bir süre zorlandım. Ama keyifli bir program olacağını düşünerek başladım ve öyle de oldu.

Onlar benden daha rahatlar elbette. Başlangıçta ben o kadar rahat değildim ama bunu aştığımı düşünüyorum. Ben kişilerin sözlerini kesmeyi bilmem. Ama Çiğdem hanım bunu çok iyi biliyor çünkü hayatı boyunca bunu yapmış. Ilk başlarda biraz geri planda kalmış olduğum doğru ama benden istenen orada entelektüel birikimimle var olmam. Benden biraz ukalalık etmem bekleniyor ben de onu yapıyorum.

Ben gerçeğim. Konuştuğumda gerçek olaylardan konuşuyorum ve bunu kimsenin adına yapmıyorum. Kitaplarımda neyi savunuyorsam, hayatımda neyi doğru biliyorsam burada aynı doğruyu savunuyorum. Benim için oyun oynama gibi bir durum yok.

NTV zaten rayting savaşlarına girmiyor. Biz sadece gelen maillerden ve tepkilerden çok izlendiğini biliyoruz. Prova yapıp daha önceden uzun uzun konuşmuyoruz. Daha spontene olması için bunu önceden hazırlamıyoruz.

Tabi o esna da öyle bir laf ediliyor ki amacının dışından çıkıp büyütülebiliyor. Herkes konuşmada serbest ve herkesin söylediği söz kendini bağlıyor.