Yorgunluk: Kanser hastalarında gözden kaçan önemli bir problem!

Hastalığın kendisinden ve / veya uygulanan tedavilerden kaynaklanan yorgunluk, oldukça sık görülen ancak zorlu tedavi süreci içinde genellikle göz ardı edilen bir problemdir. Hastanın kendine özgü bir şekilde tanımlamaya çalıştığı, genel bir yorgunluk hali, motivasyon eksikliği, depresyon hali veya enerji eksikliği olarak doktora yansıttığı bu şikayeti iyi dinlemek gerektiğini düşünüyorum. Kansızlık, beslenme bozukluğu, ağrı, sıvı-elektrolit dengesinin bozulması, uykusuzluk gibi nedenler araştırıldıktan sonra hasta ile iyi bir kooperasyon kurulması gerekmektedir.

Tedavi süreci sırasında normal yaşantısının kesintiye uğraması hastalarda ciddi düzeyde motivasyon eksikliğine neden olmakta ve hatta onları depresyonun eşiğine kadar getirmektedir. Erken dönemde teşhis konmuş meme kanserli bayan hastalarım da sıklıkla karşılaştığım bu durumda, hasta ile iyi bir dialog kurulmasının ve hastanın mevcut duruma alışmasının çok önemli olduğunu düşünüyorum. Psikolog desteğini şiddetle reddeden, “Ben sadece yorgunluk, bıkkınlık hissediyorum, ruhsal bir rahatsızlığım yok' diyen bu hasta grubuna dikkat etmek gerekiyor. Yalnızca kendisini tedavi eden doktorla dialog kurmak isteyen, psikolog gibi destek grublarından korkan, kendini başka diyarlara savrulmuş hisseden hastalarıma tek bir şey söylerim: ' Ben her zaman buradayım, yalnız değilsin' Bilimsel çalışmalar hastaların %90 da yorgunluğun mevcut olduğunu göstermiştir. İsveç'de Malmö Üniversitesinde, radyoterapi hemşireleri tarafından yapılan bir çalışmada, hastalarla yapılan günlük görüşmelerde yorgunluğun ne olduğunun daha iyi tanımlanması, bunun nelerden kaynaklandığının sorgulanması gerektiği bulundu. Yazılı dökümanla desteklenen görüşmelerin radyoterapi seanslarına denk düşen zaman aralığında yapılmasının faydalı olduğu gösterilmiştir.