Zeynep başardı, darısı diğer Zeyneplerin başına

Ülkemizin en köklü özel üniversitelerinden birinde yüksek lisans öğrencisi olan oğlumun sınıf arkadaşı Zeynep, başörtüsü mağduru kızlarımızdan sadece biri. Zeynep çok şık ve zarif giyimli, kendine has bir tarzı olan aynı zamanda vizyon sahibi başarılı bir genç kız, çok az sayıda öğrencinin kabul edildiği bu bölüme girebilme başarısı göstermiş, hocalarının dikkatini çekecek derecede iyi bir öğrenci. Tek kusuru başörtüsü ile okula devam etme ısrarı!

Bir umut yazdığı dilekçedeki, Türkçe'ye hakim anlatım tarzı, kendini ve isteğini net bir şekilde ifade edebilme yeteneği rektörün dikkatini çekmiş ve farkındalık yaratmış. Zeynep'in kafasının dışına takılmadan içinin ne kadar dolu olduğuna bakmak gerek, Zeynep gibi nice başarılı kızlarımız sadece dış görünüşleri yüzünden evlerine yollandılar.

YÖK Başkanı'nın İstanbul Üniversitesi'ne gönderdiği yazıdan umutlanıp, başvurduğu okul yönetimi ile yaşadığı ilginç hikayeyi Zeynep'in kendi ağzından sizinle paylaşmak isterim. Zeynep başardı. Darısı diğer Zeyneplerin başına...

Vakıf üniversitelerinden birinde yüksek lisans öğrencisiyim, hem okulun liberal tavrı hem de istediğim bölümdeki kadronun kalitesi okulu seçmemdeki en önemli faktörlerdi.

Tesettürlü bir öğrenciyim, okula ancak başımı arkadan türban şeklinde bağlayarak veya şapka ile girebiliyordum. Ne akademisyenlerden ne de arkadaşlarımdan hiç bir ötekileştirme görmedim, Gerçi lisans öğrencileriyle yaptığım sohbetlerde bunun yüksek lisansa mahsus bir durum olduğunu, lisans öğrencileri üzerinde ciddi bir baskı olduğunu öğrenmiştim.

Her üniversitede de bir süpermen kabini vardır malum, Clark Kent olarak girip Süpermen olarak çıkarsınız,

İşte bu kabinde bir lisans öğrencisi ile karşılaşmıştım, ona neden başını tamamen açtığını sorduğumda bana, hocaların rencide edici konuştuğunu bazılarının notlarını düşürdüğünü söylemişti. Malum özel üniversitelerde bir dersten kalmak mali bir külfet olarak gelir karşınıza, bunun ne kadar sağlıklı bir gerekçe olduğu ise ayrıca tartışılabilir.

Geçtiğimiz haftalarda YÖK'ün İstanbul Üniversitesi'ne yazdığı emsal teşkil eden yazıyı okuyunca okula tesettürümle girmek istedim, okulun güvenik görevlileri bunun mümkün olmadığını kendilerine yazı gelmediğini söylediler.

Ertesi günü rektörümüze mail attım, lakin cevap alamadım, sonrasında güvenlik dairesi başkanı ile görüşmek istedim, kendisi asistanı ile rektörün yurtdısında olduğu herhangi bir cevap veremeyecekleri haberini gönderdi, böyle bir karar karşısında ise rektör beklemenin gerekliliğini elbette izah edemediler, sonrasında kurumsal iletişim ve basın görevlileri ile kontak kurmaya çalıştım, cevap gelmeyeceğini anladığımda ise, kendilerine resmi dilekçe ile YÖK'e ve okula başvuracağımı ilettim, Bir saat gibi kısa bir zaman sonra rektörün benimle görüşmek istediğini ilettiler. Rektörümüze attığım mailde, kendilerini demokratik ve öncü bir akademisyen olarak bildiğimizi ve bu duruma son vereceğine olan inancımızı belirtmiştim,

kendileriyle yaptığım görüşme oldukça faydalı geçti, Her zaman örttüğüm gibi okula girdiğim yani türbanlı oldugum için kendisi "Bu şekilde girebiliyorsunuz okula" dedi,

Ben de kendisine normalde nasıl örttüğümü uygulamalı olarak gösterdim ve artık bu şekilde derse girmek istediğimi söyledim. Hocamız, okulun derdinini bilimsel faaliyetler olduğunu, artık herkesin istediği şekilde dersine girebileceğini çok net şekilde belirtti.

Dikkatimi en çok çeken nokta ise bu konu ile alakalı benden başka kimsenin okula başvurmamış olmasıydı, zannediyorum bu 28 Şubat'ın en ekşi meyvesi.

Kanıksama ve normalleştirme yaşanıyor, beni en çok üzen ise, insanların 'ama biliyosun, sorunlu yerler buralar, çok zorlama olduğu gibi kabul et' yaklaşımlarıydı, Varolan hukuksuzlugu normalleştirmek de benim nazarımda bu suça ortak olmaktır.

Zira gerçek şudur ki, kimse tesettürlü öğrencilere lutufda bulunmuyor, bu bizim en doğal hakkımız, bunun sanki bir lutufmuş gibi lanse edilmeye çalışılması oldukça rahatsız edici

senelerdir devam eden bu akıl tutulmasının bir nebzede olsa ortadan kalktığını görmek sevindirici.

Artık benim gibi, kendim gibi, normalde olduğum ve istediğim gibi derslerime girebiliyorum,benimle aynı dini değerleri paylaşmadığı halde arkamda duran pek çok öğrenci gördüğümde ise bir kere daha içim umutla doluyor. Saygılarımla...

Zeynep BAYRAMOĞLU