Zorla sabah şekeri oldum

İzleyici onu ilk olarak Kurtlar Vadisi'ndeki Çakır rolüyle tanıdı. Daha önce farklı işlere imza atmış olsa da Kaynarca ağır abi rolünden senelerce sıyrılamadı. İşte yine bir kabadayı rolü ve yine karşınızda Oktay Kaynarca. Bakmayın onun sert rollerin adamı olduğuna zamanında Sabah Şekeri olmuşluğu da var. Kuzey Rüzgarı'nda bir zamanlar filmlerini izlemek için yazlık sinemaya koştuğu Kadir İnanır'la başrolü paylaşan Kaynarca ile Hisarüstü'nde görüştük

Yani her sert adam rolü birbirine benzeyecek diye bir şey yok. Bu karakterler kendilerine has parantezler içerir. Bu parantez içlerini doğru okumak gerekir. Ben elimden geldiğince rolleri farklı yorumlamaya çalışıyorum. Bir oyuncunun heybesi vardır. O heybeden zamanı geldiğinde bir sürü şey çıkarır ve izleyiciye sunar.

Çok fazla pişmanlıklar yaşamadım geçmişime dair. Çünkü her ne yapıyorsam ilerisini mutlaka düşünen biriyim ben. Ama hiç mi pişmanlık olmaz yapmayın derseniz evet birkaç tane var. Mesela keşke Sabah Şekerleri programını sunmasaydım ve sabah şekeri olmasaydım derim hep.

Şimdi hâlâ düşünürüm bu hataya nasıl düştüm diye ama iş işten geçti. O işi yapmamın asıl nedenlerden ben o programın yayınlandığı kanalda bir dramada yer almak istiyordum. Drama yapmak üzere gittiğimde 'Tamam yaparız ama bizim şu an bir sunucuya ihtiyacımız var. Gel sen bu işi yap' denildiğinde karşı çıkamadım.

Kuzey Rüzgarı'nın yola çıkış biçimi şu: At izinin it izine karıştığı bir dünyada, her takım elbise giyinip, beline silah takanın delikanlı olmadığını anlatmak. Bu dizi içinde hayata dair ne varsa bulunduran bir yemek. Bir türlü yemeği. Kabadayı dizisi ama mafya değil bunu unutmayalım.

Evet önemli bir konuya temas ettiniz. Dizide sizin karşınızda silahlı adamlar varsa siz onlara tokat atarak karşılık veremezsiniz. Dramatik yapı içerisinde kahraman da zayıf olamaz, belinde silah taşır. Silah icat edilmeseydi başka bir şeyi kullanırdık dizilerde..Bıçak mesela.

Bizimki aslında iki deneyimli oyuncunun birbirlerini yormadan işlerini yapışı. Onunla beraber rol aldığım için mutluyum ama Kadir İnanır diye kasayım kendimi demiyorum. Ben zaten işine titizlenen bir adamım.

Hayalim var mıydı hatırlamıyorum. Ama bazen Kadir İnanır'la aynı sahnedeyken, geriye dönüp o koşa koşa seyretmeye gittiğim filmleri hayal ederim.

Başka bir iş yapabilir miydim bilmiyorum. Lisede de çok tembel bir öğrenciydim. Ama lisedeyken karar vermiştim oyuncu olmaya. Seçtiğim yol bu demiştim. Yaşam tarzınız çevrenizle ilişkiniz hayat felsefeniz o yıllarda oluşmaya başlıyor ve sizin yapacağınız işi aşağı yukarı belirliyor. Konservatuar okumaya karar verdim. Sonra hiçbir zaman peşini bırakmadım. O da benim peşimi bırakmadı doğrusu...