Bir tas sıcak çorba

Bu sabah babam bizi dedemlerin köyüne getirdi. Dedemin tarlada işleri varmış, onları yapacak. Annem ve babam akrabalarımızı ziyaret edecek. Ben de babaanneme yardımcı olduktan sonra arkadaşlarımla oynayacağım.

Dedemlerin köyü; küçük bir dere kenarına kurulmuş yemyeşil bir yer. Burayı çok seviyorum. Bu yüzden de yaz tatillerimin büyük bir bölümünü burada geçiriyorum.

Bahçedeki kurumuş otları toplarken babaannem, “Ömer! Arkadaşların geldi. Seninle oynamak istiyorlar!” diye seslendi. Onları özlemiştim. Hemen yanlarına koştum ve babaannemden izin alır almaz da onlara katıldım.

Bütün gün arkadaşlarımla oynadıktan sonra günbatımını izlemek için eve koştum. Doğrusu günbatımını bahçede izlemek çok hoşuma gidiyordu.. Dedemi bahçede çalışırken buldum. Anlaşılan tarladan erken dönmüştü. Babaannem ise iftar hazırlığı yapıyordu. Ocakta pişen mis gibi tarhana kokusunu iyice içime çektim.. Ve kuşların yuva yaptığı yaşlı çınar ağacının altındaki mindere oturup gökyüzüne bakmaya başladım. Birazdan güneş ve bulutlar kaybolacak, yerini ay ve yıldızlara bırakacaktı.. Aklımda Hz. Muhammed vardı. Çünkü bugün arkadaşlarımla O'nu ve sözlerini konuşmuştuk. Kendi kendime “Acaba Peygamberimiz de mi aynı güneş altında ısındı?” diye sordum.

Herhalde bunu yüksek sesle sormuş olmalıydım ki, dedem “Evet!” diye yanıtladı. Sonra da “Bizi ısıtan güneş O'nu da ısıttı. Gecemizi aydınlatan ay O'nun gecesini de aydınlattı. Yürüdüğümüz topraklarda O da yürüdü. Hatta yaşadığımız acıları O da yaşadı” diye konuşmasını sürdürdü.

Şaşırmıştım. Çünkü çok sevdiğim Peygamberim de tıpkı benim gibi bir insandı. O'nu anlamayı şimdi daha çok istiyordum. Bu sırada babaannemin beni çağıran sesi ile şaşkınlığımdan sıyrıldım. Kapıya baktığımda babaannemin elinde bir tepsi ile beklediğini gördüm. Hemen koştum. Babaannem,

“Bugün yan komşumuzun ocağı tütmedi. Herhalde pişirecek yiyecekleri ya da güçleri yoktu. Al bunu götür de sıcak sıcak içsinler” dedi.

“Gün batımını izledikten sonra götürsem olmaz mı?” diye sordum

“Olmaz! Onlar yaşlı insanlar. Rahatsız oldukları için oruç da tutamıyorlar. Belki birazdan yatarlar. Bir komşumuzun aç yatması beni üzer. Hem bu bize Peygamberimiz'in nasihati değil mi? Biliyorsun Yüce Peygamberimiz, 'Komşusu açken tok yatan bizden değildir,' demiş. Biz de Peygamberimiz'in bu güzel nasihatini yerine getirelim” diye cevap verdi.

Babaannemden tepsiyi alırken, Peygamberimiz'in bu nasihatini ilk kez duyduğumu düşünüyordum. İçim paylaşma duygusu ile dolmuştu. Sıcacık çorbanın buharını içime çekerek yan komşuya götürüp kapıya vurdum..

Yaşlı ve hasta görünümlü kadına tepsiyi uzatırken, Peygamber Efendimiz'in ne kadar doğru bir söz söylediğini anlamıştım.