Camiyi ikinci evimiz yapmak

Hz. Peygamber’in Medine’de en önem verdiği hususların başında insanların mescide devam etmeleri gelmekteydi. Gözü mescitte herkesi arardı. Buna çok dikkat ederdi çünkü müminlerin sorunlarıyla ilgilendirdi. Cemaatten birini mescitte göremediği zaman neden gelmediğini sorardı. Bir hastalığı veya bir sorunu nedeniyle gelmediğini öğrendiğinde, onu evinde ziyaret eder, yardımcı olmaya çalışırdı. Bunun yanında ashabına söylemek istediklerini minbere çıkarak ifade eder, nasihatlerde bulunurdu. Zira camiler sadece namazları eda etmek için toplanılan yerler değil müminlerin birbirlerinin sorunlarını öğrendikleri ve bu sorunları aşmak için dayanıştıkları yerlerdi.

EVDEKİ NAMAZ

İnsan evinde yalnız başına namaz kıldığında, kendisini namaza vermekte zorlanabilir. Çünkü namaz kıldığı yer evinin bir odasıdır. Bir ibadethane olmadığından çevresinde bulunan nesneler namaza kendisini tam olarak vermesine engel olur. Gözü duvardaki çerçeveye, kütüphanesindeki kitaplara, yatağın üstündeki örtüye, kapının çalan ziline, yemeğin kokusuna ve aklınıza gelebilecek her şeye takılır. Bunun yanında, çocukların ve eşinin konuşmaları mutlak surette kulağına gelir. Hele bir de televizyon açıksa kalbini namaza vermesi mümkün olmaz. İbadetini eda etmeye çalışırken diğer taraftan ailesinin konuşmalarını dinler. Hele bir de haber saati ise, namazdayken haberleri de takip eder. Veyahutta namazını çalan müziğin eşliğinde ifa eder. Bundan dolayı da, hangi rekatta olduğunu ve ne okuduğunu karıştırdığı zamanlar çok olur. İsterse namaz kıldığı odasının kapısını çeksin yine de ibadetin hakkını vermede başarılı olamaz. İşte bu şekilde eda edilen ibadetin adı da “namaz kıldım” olur.

İBADET HAZZININ AZALMASI

Evde tek başına namaz kılma alışkanlığının en büyük zararı, insanın ibadet etme sevinci ve alışkanlığını zayıflatmasıdır. Zira tek başına kılınan namaz, camide kılınan namazın tadını kesinlikle vermez. Bu nedenle de kişi kendisini ne kadar ibadete vermeye çabalarsa çabalasın, kıldığı namazın, istediği lezzeti alamayacağı bir ibadete dönüşmesi kuvvetle muhtemeldir. Bu nedenle de, cemaate gitme alışkanlığı olmayan, sürekli olarak evinde veya işyerinin bir köşesine serdiği seccadede namaz kılan insanların bir süre sonra namazlarında gevşeklik göstermelerinden korkulur. Zira cemaatle kılındığında insanın gönül dünyasını kuşatan haz ve huzur başka bir yerde kılınan namazda olmayacağından, Allah ile arasındaki bağ yavaş yavaş zayıflayacaktır. Hz. Peygamber’in şu hadisi bu gerçeği ortaya koymaktadır: “Bir köyde veya bir çölde üç kişi bulunur da namazı cemaatle kılmazlarsa, şeytan onlara galebe çalar. Sen cemaate devam et, çünkü kurt sürüden ayrılan koyunu kapar.” (Ebû Davud, 547)

CEMAATLE NAMAZIN FAYDALARI

Camide namazları eda etmenin yararları elbette çok fazladır. Bunların en önemlilerini maddeler halinde sıralamak, camiye koşmanın ne kadar mühim olduğunu göstermeye yetecektir.

1-Caminin ortamı ibadet için mükemmeldir: Camide namaz kılmanın en büyük faydası, ibadeti Allah’ın arzuladığına en yakın bir şekilde eda etme imkanının olmasıdır. Bunun yanında içeride, insanın dikkatini dağıtacak dünyevî konuşmalar söz konusu değildir.

2-İbadetten daha fazla tat alınır: Camide namaz kılmak insana tarif edemeyeceği bir huzur verir. Bu nedenle cemaat ne kadar kalabalık olursa, müminin namazdan aldığı haz da o kadar fazla olur. Birbirimize omuz vererek aynı safta namaza durmamız, imamın kıraatini dinleyerek hep beraber secdeye varmamız, aynı anda ellerimizi huzura açarak Rabbimiz’e yalvarmamız ve mümin kardeşlerimizle aynı ortamda bir araya gelmenin verdiği dayanışma ve birlik olma sevincini tatmamız nedeniyle içimiz müthiş bir coşkuyla dolar.

3-Namaz sevinci diri kalır: Cemaatle namaz kılmak insanın namaza ve ibadete olan isteğini canlı tutar. Zira beraber ifa edilen ibadet cemaate büyük bir huzur ve sevinç verdiğinden, insanın namaza olan iştiyakı artar.

4-Cami müminleri birbirine kaynaştırır: Camide bir araya gelmenin en büyük faydalarından birisi de, müminler arasında kaynaşmayı ve birliği sağlamasıdır. Zira camide cemaat olunduğunda, insanlar safta bir arada durarak birbirlerine omuz verdiklerinde, kenetlenme şuuru artar. Küçük mescitlerde bu kaynaşma çok daha fazla olur. Camiye gide gele simalar birbirlerine aşina olur. İnsanlar yeni arkadaşlar edinir, güzel dostluklar kurar ve birbirlerinin dertleriyle ilgilenir, yardımlaşır.

CAMİLERE DEĞER KATAN BİZİZ

Evimize misafir ayak basmadığında, çoluk çocuğumuz kapımızı çalmadığında, akrabamız ziyarete gelmediğinde neler hissediyorsak, camiler de öyledir. Bu nedenle, Rabbimiz’in “Şüphesiz ki mescidler Allah’ındır.” (Cin, 18) buyurduğu, Hz. Peygamber’in de “Allah Teâlâ’nın en çok sevdiği yerler camilerdir.” (Muslim, Mesâcid, 53) diye ferman ettiği ibadethanelerimizi mahzun ve sahipsiz bırakmaya hiç hakkımız yoktur. Yaratıcımız “Allah’ın mescitlerini ancak Allah’a ve ahiret gününe iman eden, namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren ve Allah’tan başkasından korkmayan kimseler imar eder. İşte doğru yola ermişlerden olmaları umulanlar bunlardır.” (Muslim, Mesâcid, 53) buyururken, sadece camilerin binasının dikilmesini ve bakımlarının üstlenilmesini kastetmiyor elbette. Onların cemaatle canlı tutulmalarını da istiyor.