Kölelikten evlatlığa

Biricik Peygamberimiz'in, Hz. Hatice ile evlendiği zamanlarmış.

Zeyd, köle pazarından alınmış bir çocukmuş. Peygamber Efendimiz, Zeyd'i çok sevmiş ve serbest bırakmış. Fakat Zeyd, Biricik Peygamberimiz'in yanından ayrılmak istememiş. Peygamberimiz de onu himayesine alarak, ailesinin bir parçası olarak görmüş.

Bu arada Zeyd'in anne ve babası da onu sürekli arıyor, kaçırılan oğullarının bulunması için her yana haber salıyorlarmış.

Zeyd annesiyle beraber bir akrabasını ziyarete gittiği sırada kötü kişiler tarafından kaçırılmış ve memleketi olan Yemen'den çok uzağa götürülüp, Mekke'de satılmış. Onu Hz.Hatice'nin bir akrabası görmüş ve kurtarmak için satın almış. Akrabası olan Hz. Hatice'nin yanına götürmüş.

Bir gün Kâbe'yi ziyarete gelen birkaç Yemenli, Zeyd'i tanımış ve memleketine geri döndüklerinde bu müjdeli haberi babasına vermişler.

Babası Harise, yanına Zeyd'in amcasını alıp Mekke'ye gitmiş. Biricik Peygamberimizi ve Zeyd'i bulmuş. Oğlunu geri istemiş.

Peygamberimiz Zeyd'e dönmüş ve "Babanla gitmeyi mi tercih ediyorsun, yoksa burada benimle kalmayı mı?" diye sormuş.

Zeyd kısa bir süre sessiz kalmış ve Peygamberimiz'e dönerek "Sizin yanınızda kalmak benim için en büyük mutluluktur" demiş.

Bunun üzerine babası şaşkın bir halde şöyle demiş: "Oğlum, sen köleliği özgürlüğe, efendini de gerçek babana mı tercih ediyorsun?"

Bunun üzerine Peygamberimiz yüksek bir yere çıkarak etraftaki insanlara seslenmiş ve Zeyd'i evlat edindiğini duyurmuş. Zeyd'in babasının gönlünü almış. Zeyd de babasından özür dilemiş ve Peygamberimiz ile birlikte kalması için kendisine izin vermesini istemiş.

Zeyd'in babası Harise, oğlunun emin ellerde olduğunu anladığı için mutlu, ondan ayrı kalacağı için ise üzgün olarak memleketine dönmüş. Zeyd'i evlat edinen Peygamberimiz ne kadar üstün bir kişilik sahibi olduğunu göstermiş. Halbuki, o zamanki Arap toplumunda güçlü güçsüzü eziyordu. Kölelere ise çok kötü davranılıyordu. Kız çocukları erkek çocuklardan daha az seviliyor, onlara yeterince değer verilmiyordu.