Rıza amcanın meyve bahçesi

Bizim sokağın köşe başında çok eski bir ev var. Babam en az 100 yıllık olduğunu söylüyor. Ahşap kapıların üzerindeki kabartmalar iyice aşınmış ve siyahlaşmış. Bahçedeki kocaman ağaçlar ise evin dış görünüşünü tamamen kapatmış.

Bu eski evde Rıza adında çok yaşlı ve kimsesiz bir doktor yaşıyor. Uzun boylu ve oldukça zayıf. Günün belirli saatlerinde perdelerini aralar, bahçedeki kedileri besler ve yürüyüşe çıkar.. Yani Rıza amcanın ne yaptığını bilmek için saate bakmamız yeterli olur.

İçini hiç görmediğimiz bu ev, mahalledeki tüm çocukların dikkatini çeker. Hatta mahallemize yeni gelen çocukları hemen buraya getirir, “Perili ev” diye korkuturuz. Aslında bizler de korkarız ama hiç belli etmeyiz. Çünkü bahçedeki meyveleri kimse gidip de tek başına kopartmaya cesaret edemez.

Akşamüzeriydi sokakta oyun oynuyorduk. Sinan saatine baktı ve “Rıza amca yürüyüşe çıkmıştır. Haydi bahçesine gidip erik kopartalım,” dedi. Bu teklif hoşumuza gitmişti. Çünkü hem acıkmış, hem de susamıştık. Zaten bahçedeki meyveleri ya biz, ya da kuşlar tüketirdi. Eriklerden üç-beş adet koparttık ve bahçedeki çeşmede yıkadıktan sonra ayrıldık. Tam yemeye başlamıştım ki dedem arkamdan “Ömer!” diye seslendi. Yanımıza yaklaşınca da, “Sizleri Rıza beyin bahçesinden erik kopartırken gördüm. İzin almış mıydınız?” diye sordu. Yıllarca o bahçeden elma, armut, erik, kiraz.. kopartırdık, ama Rıza amcadan izin almak aklımıza hiç gelmezdi. Ozan, “Geçen yıl bahçe işlerine yapan amca “kopartabilirsiniz” demişti. Üstelik bu meyveleri Rıza amca hiç toplamaz. Bu yüzden izin almadık,” dedi. Bunun üzerine dedem,

“Rıza bey meyveleri ister toplar, isterse toplamaz. Bu onun bileceği şey. Ama sizin yapacağınız tek şey izin almaktı. İzin almadan koparttığınız bir adet erik bile hırsızlık sayılır. Hırsızlık da çok kötü bir davranış şeklidir. Bence Rıza beyden özür dilerseniz iyi olur,” dedi. Sonra da yoluna devam etti. Sinan, Ozan ve ben Rıza amcayı, özür dilemek için beklerken, ilk kez meyve hırsızlığı yaptığımızı düşünüyor ve çok utanıyorduk.