Daha önceleri iftar ve sahur programı yapmayan CNN TÜRK 11 ay boyunca Ramazan'ın manevi havasını ekranlara taşıyacak. 'Başka Şeyler' adlı bu programda dini ve manevi içerikli konular ele alınacak. Programın sunucusuysa Ramazan'da yaptığı iftar ve sahur programlarıyla adını duyuran bir isim: Serdar Tuncer. Tuncer'le yaptığı programın içeriğini ve bu tür programlara olan ilgiyi konuştuk.
Ramazan programlarıyla başladım bu işe, beğenildi. Sonra bir de baktım ki imsakiye, güllaç gibi bir şey olmuşum, Ramazan'dan Ramazan'a çıkıyorum ekrana. (Gülüyor) Dini Ramazan'a has kılan idrak beni de mübarek on bir aylardan mahrum bıraktı senelerce. Sunuculuk kabiliyetim Ramazan'dan bir gün önce indirildi göklerden, arefe gecesi göklere kaldırıldı sanki. Bu durumu reva görenlerin ayıbı. Dolayısıyla benim tercihim değildi.
Yaptığımız programın adı 'Başka Şeyler' ama içerik ve üslup Ramazan'dakinden farklı değil. İçinde biraz şiir, biraz medeniyet, biraz tarih, kısaca biz varız. Olduğumuz gibi, nasılsak öyle, sadece biz. CNN TÜRK'te 'Başka Şeyler'de bazen tarihin tozlu sayfalarından bu güne bakılırken, bazen tasavvuf aynasından kalpler ve kalbe dair olan her şey seyredilecek. Dünü bu günü ile aşk, mizah, sosyal medya, şiir, gelenek konuşulacak. Mevlana'dan da, Goethe'den de bahsedilecek. Kimi zaman bir Mimar Sinan eserinin hiç bilinmeyen detaylarında medeniyet koklanacak, kimi zaman bir padişah bestesinden bu güne kapılar aralanacak. Bazen gündem, gözden ırak kalan bir yönüyle konuşulacak, bazen başka şeylerde konuşulan, gözden ırak kalan bir konu, Türkiye'nin gündemi olabilecek.
Biz sahur geceleri program yapmadık, muhabbet ettik. Kameraları açık unutuyordu arkadaşlar, o kadar. Orucu neyin bozup neyin bozmadığını 14 asır sonra hala konuşmaktansa, ekran başındakilerin sofrasına elimizdeki bir bardak çayla misafir olmak daha çok hoşumuza gidiyordu. Orucun kalitesini artırmaktan konuşmak, ilmihalde bulabileceğimiz alelade soruların cevaplarından daha mühimdi. Reyting için muhabbet etmedik, muhabbet reyting doğurdu. Şimdi 'Başka Şeyler'de yapmak istediğimiz de tam olarak bu zaten.
Açıkçası bu şekilde de programlar yapılabiliyor. Reyting raporları ortada. Bence böyle bir yanılgı var. Reyting alınmayacağı düşünülüyor. Birtakım ezberlerimiz ve ön yargılarımız var. Yapılıyor ve tutuyor. Yapılmadan kim bilebilir? 'Seyirci bunu istiyor' diye ona yanlışı sunma lüksümüz yok. Biz doğruyu yapalım. Seyircinin onu ne kadar isteyip istemediğini görelim.
Dinin, medeniyetin, tarihin, tasavvufun bizi biz yapan dinamiklerin bugüne de söyleyecek sözü olduğu için haber kanalında bu işi yapacağız. Yoksa neden CNN TÜRK'te yapalım bu işi? Dinin hayata dokunan bir tarafı var. Dini neden biz Ramazan'a camiye, özel günlere, aylara ve mekânlara, zamanlara hapsediyoruz ki? Dinin hayatın her yerinde söyleyecek sözü var.
Güzel şeyler yazıldı, söylendi. 'CNN TÜRK ne yapmak istiyor, Ramazan bitti' diyenler de vardı gerçi, ama yok denecek kadar az. Biz samimiyetle, üslubunca güzeli anlatabilirsek, netice de güzel olacak diye düşünüyorum.
Aramıza yapay duvarlar örmüşüz. Öteki olmuşuz. Bir araya gelip muhabbet etsek asgari müşterekleri çoğaltabiliriz. Bu zamana kadar yaptığım işleri takip eden, seven kitle CNN TÜRK'te oluşumdan dolayı belki başlangıçta 'Neden?' sorusunu soracak. Anlamlandırmaya çalışacak. Belki bundan dolayı eleştiri de alacağım. Neden başka bir kanal olmadığı için. Fakat bu sorunun muhatabı da ben değilim sanırım, diğer kanallar. CNN TÜRK kitlesi de neden Serdar Tuncer burada diye soracak belki. Duruşumuzu bozmadan, özümüzden, sözümüzden taviz vermeden işimizi yaparsak 'Niye oradasın?' diyenler kabullenecek bu durumu, bizi bize bizim üslubumuzla anlatabilirsek 'Niye burada' diyenler önyargısını bırakacak. Bizi birbirimize yabancılaştıran kavgaları bırakıp başka şeylerle meşgul olmalı belki de...
Hayır. Çünkü beni var eden üslupla bugün CNN TÜRK'teyim. Diğer kanallar mübarek on bir aylarda Serdar Tuncer program yapar mı tereddüdünü yaşarken CNN TÜRK bu üslupla bizi kabul etti ve bize bu imkânı sundu. Üslubumu değiştirmem için ya çok akılsız, ya da çok kişiliksiz olmam lazım. İkisi de değilim. Sizi böyle kabul edenlerin karşısında başkası olmanız anlamsız.
Evet, öyle durumlar var. Mesela Cihangir'e taşınabilirdim (gülüyor). Ama bu bana göre değil. Kanal D'de bir ay boyunca sahur programı yaptım. Kimse bana müdahale etmedi. Ben o programı daha önce yaptığım kanallardan çok daha rahat bir biçimde yaptım. İstediğim konukla istediğim şeyi konuşabiliyordum. Medya grubundan da, izleyici kitlesinden de olumsuz bir tepki almadım. Bu önyargıları kırmak zorundayız. Bu kadar bölünmeye bu toplumun tahammülü yok.
Biter inşallah (gülüyor). Eskisi kadar yok. Bu işi yapanların sayısı zaten çok az. Bu dönemin geçmişliğinden ziyade yeni birilerinin gelmemesi ile de alakalı. Talep var ama arz edecek olanların yeterliliği yok. Ya da var ve bir yerlerde bir şeyleri bekliyorlar, bilemiyorum.
Komik bir iş, adı üstünde iş. Şiirin içinde kaybolup kendini bulma derdi bahçıvanlıksa, şiir yorumculuğu yapay gül satmak caddelerde. Şiir yorumlayan dostları tenzih ederim ama bizzat bu işle uğraşan birisi olarak bundan hazzetmediğimi ifade etmeliyim.
Nereden baktığınıza göre değişir sanırım. Şiiri geniş kitlelere sevdiriyoruz diyene de hak vermeli, kitlelere şiir diye sunduğumuz şey şiirin hakikisinden onları mahrum ediyor diyene de. Şiir bir adamın binlere okuyacağı değil, binlerce adamın bir tek kendisine okuyacağı, hakikat daveti. Kaç insan vardır oturup gece vakti bir şiir kitabını alıp kimse yokken ayin kıvamında o şiirleri okuyan. Kutsanacak şiir de budur. CD'ye takılıp dinlenecek şiir değil.
Değilim. Ekmek parası için yapıyorum. Gizlide kalmış derdi aşikâr etmenin popüler yolu şiir yorumculuğu, fazlası değil. Kader çizginiz de sizi ona uygun bir yere getirmişse artık size yapışıp kalıyor.
Evet. Çünkü şiir kalabalıkların karşısında alttan gelen romantik müziklerle, şarkı veya türkü ile besleyerek okunacak bir şey değil. Bunu yapan birisi olarak söylüyorum. Ben bunu uygun bulmuyorum. Müzikle şiir okunmamalı. Şiirin kendi iç musikisi, ahengi var. Dışarından katacağınız her şey o ahengi zedeliyor, yorum bile.
Babasının oğlu, bir garip derviş. Böyle anılmak isterdim ama geride kalan zaman bunun sadece istemekle olmayacağını da öğretti. Şiir okuyan veya program yapan biri olarak anılmak istemiyorum. Bunlar hepsi bir derde hizmet etmek için var. O derdin sahiplerinin dizi dibinde anılmak, saadetin ta kendisi. İlle de bir şey söylemem gerekiyorsa yazar olarak anılmak hoşuma giderdi. Okuduğunuz en güzel şiir iki gün konuşulur, yaptığınız en harika program 15 gün sonra unutulur. Fakat yazdığınız bir kitap bin yıl sonra da kitaptır. Evet evet, ben yazan bir adam olmak istiyorum.
Koşuşturmacadan şimdilik çok da fırsat bulamıyorum. Bir de neyi biliyorum ki kime niye anlatayım halleri... Masa üzerinde duran veya proje halinde olan kitaplar var. Bu rüzgâr başka eserse büyüyüp kitap olacaklar.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.