Erbakan'nın kravatlarını Versace değil ben tasarladım

Kaybeden anlar. Annemi hayal meyal hatırlıyorum. Onu bayramda kaybettiğim için bayramları çok fazla sevmem, telefonumu kapatırım. Çünkü o gün benim için yastır. Annemi kaybettikten sonra kendi hayat mücadelem başladı. Her şeyi kendi kendime öğrendim. Benim bu yerlere gelmem mucize.

Büyük bir boşluk. Ev boş, kendini boş hissediyorsun. Ayrıca bakıma ihtiyacın var. Annemi kaybedişim yetim geçirdiğim seneleri hatırlatıyor bana.

Bir ramazan günü bütün Urfa sokakları bomboştu. Herkes orucunu açıyor ben eve geldim, yemek yok. Mezarlığa gidip “kalk bize yemek yap diye” ağladığımı hatırlıyorum.

Evet. O yüzden on bir yaşımdan beri kendi hayat mücadelemi veriyorum. O zamandan beri çalışıyorum.

Faruk Saraç olamazdım. Çünkü Urfa'da kalmamı isterdi. Şu anda torun sahibi bir adam olurdum.

Annem ve babamın mezarlığı ve üvey iki kız kardeşim Urfa'da. Biz özde beş kardeşiz. Üç kardeşimle beraber İstanbul'dayız.

Futbol. 17 yaşıma kadar profesyonel futbol oynadım. Büyük takımlarda oynadım ama iyi bir futbolcu olamadım. Ben o zaman sadece ayaklarımla oynuyordum beynimle oynayamıyordum. Zaten ikisini birleştirdiğin zaman çok iyi bir futbolcu oluyorsun. Lise yıllarıma kadar futbol oynadım iyi paralar da kazandım. İlk transfer ücretimle babama buzdolabı ve çamaşır makinası göndermiştim. Babam da her gün Allah razı olsun deyip, “Bunun içinden nasıl soğuk su çıkıyor” diye şaşırmıştı.

İstemezdim. Şu anda çok mutluyum. En azından bir şeyler ürettiğimi biliyorum. Futbolda belli bir yaş sınırlaması var. Teknik direktörlük ise çok ayrı, vizyon isteyen bir iş. Her futbolcu teknik direktör olamıyor.

Kendimin farkında değilim. Ben sadece işini iyi yapmaya çalışan biriyim. Koleksiyonlarımın hiç birinde başkasının yaptığı bir işi yapmadım. Başarımın altında bu yatar. Ofisimde bilgisayar yok, moda kitabı bulundurmam. Ben yorumluyorum, yaptığım kıyafetlere lezzet katıyorum. Faruk Saraç olayını çok da abartmıyorum.

Tecrübe. Bu sene meslek hayatımın 30. yılı. Belli yaşa kadar bunu anlamazsın. Babam da bize anlatıyordu anlamıyorduk. Şimde ben çocuklarıma anlatıyorum onlar da anlamıyor. Ne zaman anlayacaklar? Yaşayıp, gördükleri zaman. Ben kıyafetlere yorum katıyorum ve bu konuda önemli biri olduğumu düşünüyorum. İşim benim namusum diyecek kadar işimi çok seviyorum. Benim en erken uyuduğum saat üç veya dört.

Ben onları özgür bıraktım. Ama ben onların çok iyi bir tasarımcı olmalarını isterim.

Ben markamı oluştururken gizemli olmasına dikkat ettim. Çok fazla göstermedim, tercih edildim. Ben modayı şöyle tarif ediyorum, insanın kendi tenine göre renk seçimi, fiziğine göre de model seçimi. Hiç kimse kimseye benzemez, herkesin karakteri çok farklı.

Elbette, çok önemlidir.

İnsanına bağlı. Kıyafetine göre çok önemli biri sanırsın konuştuğunda anlarsın o giysinin insanı olup olmadığını.

Abartıyı sevmiyorum. Erkek erkek olarak kalmalı. Ben bir erkeği asla pırıltılı düşünemiyorum. Hiç popçu giyindirmedim. Artık feminen bir erkek modası var. O yüzden kadınlar da diyor ki adam gibi adam yok.

Evet sanayici ve iş adamı. Giyindirmediğim ünlü de kalmadı. Sanatçılarla 15 yıldır çalışmıyorum.

Ben önlük takan güzel yemek pişiren bir aşçıyım, tasarımcıyım. Otuz yıl içinde bir kuruş bile reklam parası vermeyen bir adamım.

Giydirmediğim kimse kalmadı. Ben giyindirdiğim insanların isimlerini zikretmekten hoşlanan biri değilim. Ölenlerden isimler verebilirim. Üzehir Garih, Kadir Has. Bunların için de Jameika Cumhurbaşkanı , Alman ve Rus bakanına kadar giydirmediğim kişi kalmadı. İşimi elimden geldiği kadar iyi yapmaya çalışıyorum. İyi yaptığım için diğerlerine lezzetten fark atıyorum. Şöyle düşünün; bir sürü ev yemeği yapan lokanta var. Ama her kişinin tercih ettiği lokanta ayrı. Neden tercih edersin? Ya kullandıkları et çok iyidir ya da diğerlerinden farklı pişirilmiştir. Benim durumum da öyle.

Evet. 1852 yapımı Fabrika'yı Humayun'un mekanını okula çevirdim. Okulumu Sayın Başbakanımız açtı ve bana şaşırdı. Bu kadar geniş çevrem olmasına rağmen valilik ya da belediyeden beş kuruş bile almadan okulumu bitirdim. Bununla gurur duyuyorum.

Bana konuşmamızın en başında annemi sormuştunuz. Bunun cevabı orada gizli. Ben o zaman anladım ki; “Karnını da sen doyuracaksın, hayatını da sen yaşayacaksın, korkaklar her gün ölür, büyük konuşmayacaksın” Yetenekliydim, Allah bana yardım etti. Ben “Allah'ım bana bir erkek çocuk ver onunla maça gideyim” diye hep dua ediyordum. Oğlum on dokuz yaşına geldi toplasan üç defa maça gidemedim. Çünkü çok çalışıyorum. Bu işin okulunu okumadım, hiç kimseden yardım almadım. Mağazacılıktan gelen bir insanım. Kumaşı kokusundan tanırım o benim arkadaşım, her şeyim. Kumaşı tanımadan, tasarım yapamazsınız. Onunla arkadaşlık yapmadan da onu tanıyamazsınız. 350 talebem var, derste hep bunları anlatıyorum.

Babam çok şık giyinirdi. Bankada çalışan memur bir ailenin oğluyum. Babam öğle saati gelir ev de yemeğini yer kıyafetini ütüler tekrar işe giderdi. Bu bir tarzdır aslında. Artık eskisi gibi değil. Kimse kendi tenini, fiziğini tanımadan alışveriş yapıyor. Herkesin bir eksiği var. Çok yetenekli gençler var. Onlara doğru bir şekilde öğretmek lazım.

Ben az ürün çalışıyorum. Bir kravattan dört tane tasarlıyorum. Hep ilkleri yapıyorum. Yıllar önce Padişah'ın Esbabı adında 700 parçalık bir koleksiyon hazırladım. O benim referansım. Türkiye'de hiç bir prefosör böyle çalışamaz. 700 parçayı kimse yan yana getiremedi.

Kaftan, kavuk satmak için yapmadım. Tarihe sahip çıkmak için yaptım. Bugün sergileyecek yer bile bulamadım depomda duruyor. Ben istiyorum ki ilkokullardaki önlükleri ben tasarlayayım. Bunu para için yapmıyorum.

Çünkü yüce Rabbim ne istediysem bana bir hafta içinde verdi. Ben her gün “Bana bu kalbi verdiğin için sana şükrediyorum” diyorum. Allah olmayana versin. Çok güzel bir evim, çok güzel bir markam var. Otuz yılda kendimi taçlandırdım. Mükemmel bir okul açtım. İstanbul'da imkanım olursa, Avrupa'nın ve Ortadoğu'nun en önemli moda okulunu açacağım. Modanın nasıl yapıldığını, insanların nasıl yetiştirildiğini göreceksiniz. Her şeyi satın alabilirsin ama bilgiyi asla satın alamazsın. Benim çiftliğim var altı yedi senedir gidemiyorum. Benim yatlarda ya da çiflikte gözüm yok.

Ben utangaç bir insanım. O tür şeylere vakit harcamak istemiyorum. Çalışıyorum üretiyorum. Hiç bir yere yalnız gidemem, öyle bir takıntım var.

Uzağım. Çok iyi anlarım fakat yapmam.

Kadın alışverişte zordur, kıyafette kolaydır. Erkek alışverişte kolaydır, kıyafette zordur. İnsanın bildiği işi yapması lazım… Ben hayatım boyunca hep erkek kıyafeti yaptım. Sadece bir koleksiyon denedim. Adını da “Zenana” koydum. İş kadını kıyafeti tasarladım. Ama bu sadece kıyafet yapmayla bitmiyor.

Mağazacılığı altı sene önce bıraktım. Sekiz mağazam vardı. Yirmibeş mağaza beş outletin olursa ancak bu sektörde şansın olur. Bakın 200'e yakın defile yaptım, etrafım plaketlerle dolu. Marka olmak kolay değil. Mesela Kenzo markası devlet veya banka desteklidir. Bugün hangi banka hangi tasarımcıyı desteklemiştir?

Hayır. Yalnız geldim, yalnız gideceğim. Bugün savcı ve hakimlerin cübbesini yeniden tasarlıyorum. Türkiye'de bütün bunlar bir devrimdir. Türk Hava Yolları'nın hizmetleri de buna dahil. Türkiye'de kültür sanat marka düzeyinde konuşuluyorsa muhakkak desteğe ihtiyacınız var.

Hayır. İstediğim herkesi giydirdim. Ben Ricky Martin'i de Jamaika Devlet Başkanı'nı da giydirdim. Ama insanlar Avrupa'dan giyindiğini zannetti. Geçmiş dönemlerde sinema ve tiyatroya desteğim her zaman oldu. Mimar Sinan, Âşık Veysel, Müzeyyen Senar hayranıyım. Mimar Sinan'ın kostümünü yaparken Buldan'dan da kumaşlarını dokutturdum.

Sayın Erbakan'ın kaşkolları, kravatlarını ben tasarladım. İnsanlar yıllarca Versace sandı. Gazetelerde öyle yazdı ve öyle bilindi.

Evet, kötü bir şey... Çünkü kimse bir Türk'ün yaptığına inanmıyor. İlk imaj çalışmasını kendisine ben yaptım. Ankara'ya gönderdim.

Çocukluğumdan beri hiç gömleğimin kollarını düğmelemem.

Çünkü veren el olacaksınız. Hayatta vermek kadar güzel bir şey yok. Allah herkese nasip etsin. Benim için önemli olan bu.

Tabiî ki. Başka kiminkini giyineceğim? O kadar paramız mı var? (gülüyoruz) Evde ne bulursam giyip, çıkıyorum.

(Üzerine bakarak) Yoo, temizdi onun için bunu giydim. Bütün ürünler benim. Gözüm tok yani.

Son derece iyidir. Bu iş sadece tasarım yapmakla bitmez. Dostluklarım karşılıksızdır. Kimseden hiç bir talebim olmaz.

Doktor hasta ilişkisi gibi bakıyorum müşterilerime. Hastanı çok iyi bileceksin. Karşımdaki sanayiciyse ona göre renklerini, kumaşını belirlerim. Pazartesi kıyafeti benim için çok önemlidir çünkü haftanın başı. Cuma günlerinin kıyafetlerinin tasarımı farklıdır. Cumartesi, Pazar ise daha rahat, kravatsız. Dikim teknikleri, kumaşlar, gideceği yer, aksesuarları çok önemlidir. Ürünleri tercih ederken moda olmasına değil, yakışmasına dikkat ederim. İnce bir bileğe büyük bir saat gitmez, yuvarlak yüzlü birine büyük gözlük gitmeyeceği gibi.

Osmanlı projesini yaptığımda, Hollanda'dan bana şöyle bir teklif geldi; “Sana bir şato verelim tüm ihtiyaçlarını karşılayalım, ülke vatandaşlığı da verelim, bize çalış” dediler. Kabul etmedim. Marka güvenilirliktir. Sen kendine sahip çıkmadığın sürece kimse sana sahip çıkmaz. Avrupalı'dan sana sahip çıkmasını bekleyemezsin. Amacım para kazanmak olsaydı 50 tane şubem olur, 50 milyon dolar isim hakkı alır, bugün fabrikası elinde puro ile dolaşan bir patron olurdum. Ama yarın ne olacağın da belli olmaz. Borcu olmayan bir adamım. Ben hala profesyonel değilim, amatörüm. Kalbime göre hareket ederim.

Rahmetli babam çok prensipli bir adamdı. Ben aslımı yitirmiş biri değilim. Hala Sofular'da hamama giden, yer sofrasında yemek yiyen, yerde uyumasını seven biriyim. İnsan özünden koparsa mutsuz olur. Ben mutluyum. Sabah altıda İstanbul'u dolaşıyorum. Haliç'te ufak bir kayık eşliğinde hem kahvaltımı yapıyorum hem de İstanbul'u dolaşıyorum.

Özlemez miyim? Olsa her şeyimi verirdim. Onun için bayramlar herkese neşe bana hüzün getirir. İnsanlar gelir insanlar gider ben hala insanlar içerisinde insan aramaktayım. Faruk Saraç'ın anlamı bu. Bana bir konferansta Faruk Saraç'ı anlatır mısınız? dediler ben de “Faruk Saraç anlatılmaz yaşanır” dedim.

Padişahların boy ölçüsünü ve kilolarını, ne giydikleri, saçlarının hangi uzunlukta olduğu, ne kadar büyüklükte ayakkabı giydiklerini araştırıyorum.

Kitap halinde toplayacağım.