İlginç ama gerçek!

Bu hafta sizlerle bir okuyucumdan gelen maili paylaşmak istiyorum. M.K. Bey 45 yaşında ve 10 yıllık evli. Son üç yıldır işsiz ve 2 çocuk babası. Eşi çalıştığı için vaktini evde çocuklarıyla geçiriyor. Son üç yıldır, işten ayrıldığından beri, sebepsiz yere eşinin sözel tacizine maruz kaldığından bahsediyor. "Eşim her akşam eve geldiğinde ortada bir sebep yokken bahaneler uydurup bana hakaret etmeye başlıyor. Benim ne kadar işe yaramaz bir insan olduğumu ve faydadan çok zarar verdiğimi söyleyip, “ölsen de kurulsak” diyor. Ben de artık kendimi gerçekten işe yaramaz bir insan olarak görmeye başladım. Hayattan zevk almıyorum ve sebepsiz yere öfkelenip kendime zarar veriyorum. Sanki eşimin dediklerini hak ediyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum..."

Bu satırlar size yabancı gelmeyebilir. Birçok kişinin yaşadığı fakat kendince bazı sebeplerden dolayı bunu paylaşıp yardım alamadığını biliyoruz. Hâlbuki ciddiye alınması gereken çok önemeli bir konu.

Şiddet her zaman fiziksel olmayabilir psikolojik şiddet de azımsanmayacak zararlar verebilir ruhumuza. Sürekli eleştirmek, aşağılamak, kişinin konuşması kesilip söz hakkı verilmemesi, küfür etmek, tehdit etmek, sürekli sorgulamak, hakaret içeren isimler takmak, etnik kimliğiyle ilgili dalga geçmek. Bütün bunlar psikolojik taciz içine girer ve kişinin üzerinde ciddi travmatik etkiler yaratabilir.

“Şiddet sadece eğitimsiz ve yoksul ailelerde görülmektedir” inancı her ne kadar yaygında olsa da bu doğru değildir. Sadece, eğitim ve ekonomik seviyesi yüksek kesimlerde saklanma oranı çok daha yaygındır.

Türkiye genelinde yapılan bir araştırmada, erkeklerin eşlerine oranlar daha çok sözlü şiddete maruz kaldıkları saptanmış. Araştırmaya göre erkeklerin %69'u kadınların ise %73,2'si hakaret ve aşağılayıcı sözler kullanmış.

Kadın ya da erkek fark etmez. Her şeyden önce insanız!

Ve zararın neresinden dönerseniz kardır.

Şiddet, ister psikolojik, cinsel ya da fiziksel olsun, atlanmaması gereken en önemli nokta, “bedende açtığı yaralar daha çabuk iyileşiyor belki, fakat ruhta açılan yaralar o kadar çabuk kapanmıyor. Hatta ömür boyu sizinle yaşayacak olan, kişiliğinizin istemediğiniz bir parçası olup çıkıveriyor.” Sevgili okurlar, sormak istediklerinizi çekinmeden paylaşın, unutmayın her zaman çareler üretilebilir! Ümitsizlik sizden uzak olsun.

Sevgiyle kalın...