'Mete Yüzbaşı' konuştu

Mete Horozoğlu adı, geçtiğimiz hafta vizyona giren “Nefes” filminde canlandırdığı Mete Yüzbaşı karakteri sayesinde bir anda gündeme oturdu.

Hürriyet Gazetesi'nin haberine göre, vizyona girdiği ilk üç günde 300 bini aşkın izleyiciyi salona çeken filmin başarısı, Horoz-oğlu'na göre hiç de tesadüf değil: “Biz filmde gerçeklerden bir kesit sunduk. Başarının sırrı bu.”

- Film 1993 yılında, Türkiye'nin doğu bölgesindeki bir komando timinin yaşadıklarını konu alıyor. Bu birlik, baskın yapılacağı haberi üzerine röle istasyonunu korumakla görevlendiriliyor. ıstasyona yürüyerek giderlerken, yolda pusuya düşüyorlar.

- Yok gibi bir şey. Üç tane balya halinde senaryo vardı ama biz elimizde senaryo ile oynamadık. Senaryo, yönetmen tarafından iki kez özümsendi, yeniden yazıldı. Senarist arkadaşımız artık delirmek üzereydi.

- Bazı sahneler doğaçlama çıktı. Örneğin içtima sahnemiz o an karar verdiğimiz bir sahnedir. Replikler de birçok sahnede bu şekilde aktı. Mesela “Ben burada ne söyleyeceğim” dediğim zaman “Yüzbaşı sensin” dediler. Öyle çekildi film.

- 3 Ekim 2006'da bizleri otobüslere bindirdiler. Daha sonradan İstanbul-Halkalı olduğunu öğrendiğimiz bir yere götürdüler. Bizim için büyük bir koğuş hazırlanmıştı. 45-50 kişiydik. Sivilleri teslim edip kamuflajlarımızı aldık orada.

- Filmin çıkış noktası olan “Güneydoğu'dan Öyküler” kitabının yazarı Hakan Evrensel 10 gün kadar teğmen olarak bizimleydi. Ondan sonra eğitim astsubayı, yeni emekli bir komando geldi. Yakın dövüş ve su altı savunma gibi birçok alanda komando eğitimi verdi. Ciddi bir psikolojiyle “Bakmam ben sizin oyunculuğunuza... Sizi eğitmemi söylediler, eğiteceğim” dedi. Baktık hepimiz bir araya gelsek dövemeyiz, çaresiz dediklerini yaptık! Tuvalet temizliği, nöbet saatleri, yemek yapımı, sabah içtiması, öğlen içtiması, öğlen eğitimi diye devam etti hazırlıklar...

- 2-2,5 ay sürdü nereden baksanız. Eğitim bitince de Kaş-Gönbe tepesinde çalışmalara başladık.

- Sadece bu rol için değil tüm roller için “Oynayamayacağım galiba” dediğim olur. Ama kabul etmezsem oyunculuğu bırakmam lazım.

- Ara verdiğimiz zamanlar oldu, ben BKM ile “Kalpsiz Adam”ı çektim o arada...

- Çekimlere dört ay diye başladık. Yönetmen dahil kimse ne zaman biteceğini bilmiyordu. Okuyanlar, kayıtlarını dondurmak zorunda kaldı. Askerlik yapması gerekenler, tecil ettirmek zorunda kaldı. Sosyal hayatlarında değişiklik olanlar oldu. Bu sürede evliliği, arkadaşlıkları bitenler vardı aramızda.

- Film çıkma zamanını kendi belirliyormuş. Biz geçen yıl vizyona girmesini bekliyorduk mesela...

- Bu konular riskli... PKK'nın dağa çıkmasının üzerinden 20 yıl geçmiş ama bu konuda ne dizi, ne film ne de tiyatro oyunu var. Orada sürekli bir kan kaybı oluyor, kimsenin “Benim başka sorunlarım var” diyerek görmezden geleceği bir konu değil bu.

- Biz gerçek bir meseleyi anlattık. Olumsuz tepki gösterecek insan, bu gerçeği hiçe sayandır.

- Evet... “Bir çatışma çıksa filmdeki gibi olurdu, bir yüzbaşı olsa senin gibi olurdu, erler böyle davranırdı” gibi yorumlarda bulundular. ışte o zaman “görevimizi yaptık” dedik.

- Gerek duymadım, çünkü zaten etrafımda böyle kişiler var. Çatışmada arkadaşını kaybetmiş, şehre döndüğünde hayata adapte olmakta zorlanmış arkadaşlarım, akrabalarım var.

- Ben hâlâ askerliğe sıcak bakıyorum. Okulum bitsin bir an önce gideceğim, çünkü üzerimde bir sorumluluk var. Hani yapman gereken bir şeyi yapmamışsındır, onun rahatsızlığı olur ya, öyle bir his...

- Vatan için can vermek bana hiç uzak gelmiyor. Vatan için can vermezsen neye verirsin ki? Ailen için verirsin, o da vatana dahildir zaten... Vatan için, bayrak için ölünmezse, o vatan vatan olmaz.

- Aslında bu filmde başrol yok. 39 askeriz ve hepimiz başroldeyiz. Bana gelince; “fazla sahnesi olan” diyelim. Filmde tek bir kare görünüp ölen oyuncu da en az benim kadar başrol oynamış demektir.

- Öyle düşünenler hayal kırıklığına uğrayacaklar. Bu hepimiz için bir film... Herkes başka bir şey görüyor izlediğinde...